حراست انقلاب عاشورا از آسیب ها یک وظیفه است/ قمه زنی بدعت است
قمه زنی بدعتی است که قرن ها بعد از حادثه کربلا و در زمان صفویه به منظور بهره برداری های سیاسی وارد ایران شد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ابهر۲۴ همان طور که به نقل از استاد یوسفی غروی در کتاب " دست پنهان " به آن اشاره شده است؛ " استعمار انگلیس با این کار می خواست ثابت کند مردمی که این گونه وحشیانه در خیابان ها با شمشیر و قمه به سر و صورت خود می زنند، احتیاج به قیم و سرپرست دارند. "
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ابهر۲۴ ,به میزانی که یک موضوع در بین مردم عادی رواج پیدا کند و مردم بتوانند درباره آن اعمال نظر و سلیقه کنند، به همان میزان نیز احتمال آسیب دیدن و انحراف در آن موضوع وجود خواهد داشت. این آسیب می تواند حاصل برنامه ریزی افراد و گروه های خاص باشد و مردم عادی هم نتوانند حداقل در کوتاه مدت به آن پی ببرند و زمانی متوجه شوند که آن موضوع در لایه های اعتقادی نفوذ کرده باشد و دیگر نتوان به راحتی آن را از میان مردم جدا کرد.
,به همین دلیل است که علوم خاص مانند علم فیزیک و یا شیمی هیچگاه دچار انحراف و آسیب نمی شوند، چرا که متخصصان با آگاهی و نظارت های مداوم خود مانع از آسیب دیدن آن می شوند. یک فرمول شیمی در طول سالیان نه تنها آسیب نمی بیند بلکه بهبود یافته و باعث تولید محصولات با کیفیت تر و بهتری برای زندگی انسان ها می شود. همین طور موضوع دین که در بین کارشناسان دینی نه تنها دچار انحراف نمی شود بلکه با انتشار مناسب آن، حفظ و لایه های جدیدی از آن رونمایی می شود.
,
یکی از مواردی که در طول سال ها و قرن های گذشته دچار آسیب گشته و علی رغم تلاش مجاهدانه بزرگان امروز هم شاهد آن هستیم، عزاداری های امام حسین (ع) می باشد. از آنجایی که به گفته بزرگان دین، محرم و عاشورا از عوامل بقای اسلام در طول تاریخ بوده اند، حراست از این انقلاب بزرگ اباعبدالله الحسین وظیفه ای است که باید آن را به نحو احسنت انجام داد.
برای این کار می توان ضمن ارائه تصویری از عزاداری هایی که امامان معصوم (ع) انجام می دادند و بازتعریف آنها، تشریح وضعیت فعلی دنیا و منطقه و فلسفه تشکیل مواردی مانند قمه زنی و آگاه سازی مردم، با آسیب های عاشورا و عزاداری های امام حسین (ع) مقابله کرد.
,
برای ارائه تعریفی مناسب از اقامه عزاداری برای حضرت سیدالشهدا (ع) می توان به روایات و سیره ائمه اطهار (ع) استناد کرد و ابطال قمه زنی و بدعت بودن آن را مهر تایید زد.
از جمله این روایات معتبر می توان به آنچه که امام رضا (ع) از سیره امام کاظم (ع) بیان فرموده اند اشاره کرد :
,
"همانا روز عاشورا، مژه های ما را از شدت گریستن مجروح ساخت و اشک هایمان را جاری کرد ... پس بر داستان حسین (ع) ،گریه کنندگان باید گریه کنند ، چرا که گریه بر او گناهان کبیره را از بین می برد."
,و یا در حدیثی معتبر امام زمان (ع) می فرمایند :
," من در مصیبت جدم حسین (ع) آنقدر گریه می کنم که به جای اشک، خون از چشمانم جاری می شود."
,و نیز در جلد ۴۴ کتاب بحارالانوار به نقل از ابوهارون معکوف آورده شده است :
,خدمت حضرت صادق (ع) رسیدم."فرمود: برایم شعر بخوان. پس خواندم. فرمود، اینطور نه، همانطور که برای خودتان نزد قبر سید الشهدا مرثیه می خوانی."
,با مطالعه این روایات از ائمه معصومین (ع) که قطعا در کنار پیام اصلی کربلا ، بعد احساسی آن را بهتر از ما درک می کردند ، مشاهده می شود که هیچ گونه اشاره به عملی جز گریستن و اندوه و مرثیه خوانی بر عزای ابا عبدالله (ع) صورت نگرفته است.
,تنها مصداقی که برای عزای امام حسین (ع) به آن تاکید شده، گریستن و مرثیه خوانی برای آن حضرت و یارانش است. در همه جای دنیا نیز عرف عزاداری، سیاه پوشیدن و گریستن و ماتم گرفتن و زانوی غم بغل کردن است. هیچ شخص و یا گروهی در دنیا بخاطر از دست دادن عزیزی ، چاقو و قمه برنداشته اند که خود را زخمی کنند.
,عزاداری بر امام حسین(ع) جنبه عبادی و سیاسی دارد و باید هر دو جنبه آن از آسیب مصون مانده و در تعادل نگه داشته شود. بویژه در زمان کنونی که بعد سیاسی این جریان بدلیل سرمایه گذاری های دشمن و با کمک های وهابیت اهمیت بیشتری پیدا کرده، شیعیان وظیفه سنگین تری در حفظ دستاوردهای عاشورا و قیام امام حسین(ع) دارند.
,عواملی که باعث وارد شدن خدشه به بعد سیاسی انقلاب عاشورا می شوند، یا به طور ناخواسته و بر اثر عوام گرایی وارد جریان های مردمی عزاداری ها شده اند و یا با برنامه ریزی های قبلی دشمنان قسم خورده اسلام و به قصد تخریب، وارد فرهنگ عزاداری های امام حسین(ع) شده است که باید با آنها مقابله شود.
,برای اثبات بدعت بودن قمه زنی می توان به کتاب های تاریخی زیادی از جمله کتاب " دست پنهان" استناد کرد. این کتاب که توسط واحد پژوهش دفتر فرهنگی فخرالائمه تهیه و تنظیم شده است درباره فلسفه ایجاد قمه زنی آورده است: « ... انگلیسی ها از سادگی شیعه و عشق زیاد آنان به امام حسین (ع) سوء استفاده کردند و قمه و شمشیرزنی بر پیشانی را جعل کرده و به آنان آموختند ... کوبیدن شمشیر بر سر و پیشانی در سوگ سیدالشهدا(ع) در روز عاشورا، توسط استعمار انگلیس از هند به ایران و عراق رخنه نمود... استعمار انگلیس با این کار می
,خواست ثابت کند مردمی که این گونه وحشیانه در خیابان ها با شمشیر و قمه به سر و صورت خود می زنند، احتیاج به قیم و سرپرست دارند. »در این میان مراجعه به فتواهای مراجع عظام در طول سالیان و سده های گذشته نیز می تواند بدعت بودن این امر قبیح را تائید کند.مراجعی مانند آیت الله جوادی آملی و موسوی تبریزی، قمه زنی را موجب وهن اسلام و قیام اباعبدالله دانسته و آن را حرام اعلام کرده اند.
,حضرت امام خمینی(ره) نیز با اشاره به فضایل عزاداری، محبان امام حسین (ع) را به روضه خوانی توصیه کرده و بر عدم قمه زنی تاکید کرده اند.
,در کنار این مسائل، فتوای مقام معظم رهبری در این مورد می تواند فصل الخطاب همه باشد. پیروی از سخنان ایشان که آگاه به مصلحت اسلام و کشور هستند در مورد این گونه اعمال خرافی که موجب وهن دین و مذهب و بهره برداری سوء دشمنان اسلام می گردد، لازم و ضروری است.
,بنابراین قمه زدن، تیغ بر پشت و سینه کشیدن، صورت بر زمین مالیدن و مسائلی از این دست، عزاداری نیست، یک نوع بدعتی است که وارد عزاردای های ما شده است و امروز دارد چهره تشیع را مخدوش می کند. بویژه در عصری که اسلام هراسی ، یکی از برنامه های اصلی دشمنان قسم خورده اسلام می باشد.
,مقابله با این حرکت، نیازمند تلاشی آگاهانه و شجاعانه از سوی بزرگان و بویژه نسل جوان و تحصیل کرده ای است که عاشقانه پرچم عاشورا را برافراشته اند و رسالت سنگین خود مبنی بر امانت داری در حفظ و انتقال این پرچم به نسل های بعدی را درک کرده اند.
,این پرچم باید پرجا بماند. و ما قرن هاست زیر این بیرق و در کنار خیمه اباعبدالله منتظریم تا این ماه های حرام تمام شود!
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه