دندان محرومیت را باید کَند ودورریخت
پیشداوری افکارعمومی ؛باری سنگین بردوش مناطق محروم شهر
مناطق محروم شهری به خصوص درشهرهای بزرگ استان مانند خرم آباد علاوه برکریه کردن چهره شهر،به محل جولان آسیب های اجتماعی ومعضلات زیست محیطی تبدیل شده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا وبه نقل ازسفیرافلاک؛نوشتن از محرومیت ومناطق محروم لرستان طوماری به بلندی "طومارشیخ شرزین" می طلبد.اما نوشتن وگفتن چه حاصل درحالی که هنوز لایه ضخیم فقرومحرومیت برچهره این مناطق کشیده شده و سرمای استخوان سوز زمستانی حتی شعله پرفروغ گازشهری را هم از رنگ انداخته است.
, شبکه اطلاع رسانی دانا,لرستان را زمانی با هیبت وقدرت مردان وزنان غیورش می شناختند.درگذشته به استناد متون تاریخی ،لرستان یکی ازشاهراه های مواصلاتی وتجاری کشور محسوب می شد که مردمش به تجارت،کاسبی وتولید مواد غذایی از طریق کشاورزی ودامپروری مشغول بوده اند.
,امروز؛پس از گذشت34سال ازانقلاب اسلامی ایران وحضور بی بدیل وموثر مردم لرستان درتمام صحنه های انقلاب وجنگ،جامعه شهری وروستایی لرستان یک محیط کم انعطاف ،کم بازده وسیستمی بسته است که برای بقای خود جزمصرف راه دیگری ندارد.
,مناطق محروم شهری به خصوص درشهرهای بزرگ استان مانند خرم آباد علاوه برکریه کردن چهره شهر،به محل جولان آسیب های اجتماعی ومعضلات زیست محیطی تبدیل شده است.درخرم آباد مناطقی مانند کوی علی آباد،کوی گل سفید،محله پشت بازار وبخشی از محله پشته حسین آباد وکرگانه،برچسب بافت فرسوده ومنطقه محروم را برپیشانی خود به یدک می کشند.بدون تردید هرمحیط شهری اگرفاقد اصول وخدمات شهرنشینی باشد خواه ناخواه با مسائل آسیب پذیر مواجه خواهدشد.اما این نکته را باید دراین جا متذکر شویم که خوی وخصلت مردمان لر دربرابر این گونه آسیب ها توانسته قوی تر عمل کند واز خیلی آسیب های اجتماعی فجیع مانند فحشا،دزدی،تکدی گری وخیلی ازمسائل این چنینی که مختص جوامع بزرگ صنعتی است جلوگیری کند.
,
, مردمان لر راشاید با فقرومحرومیت بشناسند اما خوی وخصلت مردانگی،مناعت طبع وکرنش دربرابرمشکلات نتوانسته آنان را دربرابراین آسیب ها ضعیف و بازنده نشان دهد.مردمان لر محرومیت وفقرراخوب درک کرده اند.بابیکاری جوانان دست وپنجه نرم کرده اند وصنعت را دست نایافتنی دانسته اند اما مناعت طبعشان دربرابراین مشکلات زبانزد دیگران شده است.
,صحبت از تعریف وتمجید مردم این دیار نیست که تاریخ خود گواه این موضوع است.اما زمان آن فرارسیده تا با بررسی کارشناسی علل محرومیت این مناطق وعدم بازسازی بافت های فرسوده شهر خرم آباد ودیگر مناطق استان ،این دندان چرکین را برای همیشه کَند ودورریخت.هرچند در هردوره مسئولین طبیب گونه به فکر مرهمی برای این درد افتاده وتلاش هایی کرده اند اما جزاینکه مُسکنی برآن نهاده باشند؛ آن را مداوا نکرده اند.
,محله کوی علی آباد:
,یکی از محله های قدیمی شهرخرم آباد که زمانی به آبادانی مشهوربوده،علی آباد است.شاید نام آن را بااقتباس از بانی وموسس آن علی آباد نهاده اند.اما قدیمی های شهر می گویند زمانی خرم آباد رابا این محله می شناختند.محله ای با مردمان خونگرم که شهرراخوب می شناختند و به قول معروف"قدیم شهرنشین"بوده اند. کوی علی آباد برفراز تپه شمشیرآباد-حدفاصل مدبه کوه وخیابان شریعتی_قرارگرفته است.این محله به دلیل بافت فرسوده، که نشان از قدمت شهرنشینی دراین منطقه رادارد، به یکی از مناطق محروم وآسیب پذیر شهر خرم آباد تبدیل شده است.خیلی از مردمان مشهور خرم آبادی ساکن این محله بوده اند.به گواه مردم این محله،برخی از کاسب های معروف شهر،هنرمندان،ورزشکاران،مدیران ومسئولان استانی وشهری ازاین محله سربرآورده اند.درزمان جنگ تحمیلی جوانان علی آبادی دسته دسته به جبهه اعزام می شدند ؛برخی طعم شیرین شهادت راچشیده اند وبرخی یادگارهای آن را باخود آورده اند.
,علی آباد را نباید محله ای مخوف،مخروبه،چرکین و بامردمانی بی بندوبار ولا ابالی تصور کرد.متاسفانه سال هاست مردم خرم آباد با این ذهنیت زندگی می کنند.درحالی که دراین محله مردمانی ازجنس خودشان درحال گذران زندگی ،کسب وکاروفعالیت اند.براساس شواهد ازجمعیت یک هزارنفری این محله شاید فقط حدود40نفرمعتاد به حال خود رهاشده وجود داشته باشد.شواهد نشان می دهد به دلیل بافت فرسوده شهرو وجود مخروبه های زیاد دراین محله معتادان سایر مناطق شهر باخریداری مواد برای مصرف به این محله ومخروبه های آن پناه می آورند.پس تصور اینکه معتادان جولان دهنده دراین محله معتادان علی آبادی اند؛حاصل ذهنیت اشتباه جامعه درمورد مردم این محله است.درموردسارقان ومتکدیان نیزقضیه به همین صورت است.
,مردم این محله مردمی تنبل وتن پرور وبیکارنیستند.این هم یکی دیگر ازپیش داوری هایی است که افکارعمومی درحق مردم این محله روا می دارند.طبق آمار به دست آمده،از275 خانواری که درمحله علی آباد مشغول گذران زندگی اند،تقریبا70درصد آنان شاغل به کار هستند.هرچند اکثرمردان این محله به شغل آزاد مشغول اند اماکارمند،مهندس،معلم,هنرمند،استاد دانشگاه،مدیر-حتی مدیراستانی_نیز دراین محله زندگی می کند.
,خدمات وامکانات بهداشتی ودرمانی این محله درحد نامطلوبی است.جمعیت چشمگیراین محله از نعمت درمانگاه شبانه روزی محروم است.برخی منازل مسکونی این محله فاقد حمام می باشد.برخی خانواده ها سرویس بهداشتی مناسب وتمیزی ندارند.کوچه ها وخیابان اصلی این محله فاقد سطل زباله بهداشتی است .درحالی که این محله جزء مناطق اقماری شهرداری منطقه3 خرم آباد است اما تاکنون خدمات شهری ازجمله سطل زباله،فضای سبز،کانال کشی آب وفاضلاب،بوستان یا پارک محله،مجتمع خدماتی-رفاهی،مجتمع ورزشی و...برای آن ایجادواحداث نشده است.
,امکانات آموزشی این محله نسبت به قدمت شهری وتعداد خانوار وجمعیت آن درحد مطلوبی نیست.برای یک هزار جمعیت این محله فقط یک مدرسه ابتدایی دوشیفته ساخته شده است که یک شیفت پسرانه وشیفت دیگرآن دخترانه است این درحالی است که مدرسه راهنمایی ودبیرستان دخترانه دارد ولی پسران نوجوان مقطع راهنمایی ودبیرستان باید برای ادامه تحصیل به سایر مدارس شهر مراجعه کنند.این کمبود امکانات آموزشی علاوه براینکه هزینه های زیادی را برای خانواده های علی آبادی دربردارد دانش آموزان را نیز ازتحصیل دلسرد کرده وآنان را ازادامه تحصیل باز می دارد.تمام این کمبودها را اگر کنارهم قرار دهیم به علاوه عدم دسترسی به اینترنت وفناوری ارتباطات،معضلی به نام عدم عدالت آموزشی قدعلم می کند.
,
, درمورد امکانات آموزشی وبرنامه های فوق العاده فرهنگی وتربیتی دراین محله تاکنون جوانان داوطلب آبادانی،درقالب بسیج سازندگی فعالیت های چشم گیری انجام داده اند.موسسه خیریه باب الحوائج نیز که سال هاست دراین محله به فعالیت های خدماتی،آموزشی ورفاهی پرداخته حجم زیادی ازاین خدمات را به مردم این محله ارائه داده است. اما همان طوری که اشاره شد این درد راباید به طور کامل مداوا کرد.درد علی آباد درد تمام لرستان است.مشکل علی آباد با غذا ودارو واهدای لوازم التحریر حل نمی شود.مشکل علی آباد با احداث خانه های آپارتمانی وچندطبقه حل نمی شود.خانه هایی که اجاره یک ماه آن برابری می کند باکل درآمدیک ماهه سرپرست خانواده علی آبادی.مشکل علی آباد باجمع آوری متکدیان ومعتادان ودختران فراری که از دیگر مکان ها به دخمه ها وخرابه های این محله پناه می برند حل نمی شود.
,
, علی آباد راباید ازنوآباد کرد.آبادانی که دائمی وهمیشگی باشد.مردم این محله مانند دیگر مناطق شهرنیاز به خدمات رفاهی،امنیت،عزت واحترام دارند.مردم علی آباد چشمشان به دست خیری نیست تا ظرفی غذابرایشان تهیه کند یا لوازم التحریری برایشان بخرد.مردم علی آباد ازمسئولین فقط یک دست گرم کن ورزشی نمی خواهند یا مقرری ومستمری ناچیزی از فلان نهاد حمایتی.آنها عزتمندانه زندگی می کنند وباید با آنها عزتمندانه رفتار کرد.ذهنیت افکارعمومی ومسئولین باید درمورد این محله تغییریابد.تاوقتی ذهنیت ها عوض نشود مشکل علی آباد همچنان یکی ازمشکلات اصلی شهرخرم آباد است.
,ادامه دارد.........
]
ارسال دیدگاه