ردای نظریه پردازی بر دوش روسای جمهور زار میزند
هر چقدر که احمدینژاد به غلط سعی میکرد ردای فلاسفه را بر تن کند، جملات روحانی آنقدر از فلسفه هنر به دور بود که استاد رحیمپور ازغدی آن را نوعی کاسبی دانست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا پایگاه تحلیلی - خبری شیرازه نوشت: «رئیس جمهور متخصص علوم انسانی نیست»، «رئیس جمهور مورخ نیست»، «رئیس جمهور متخصص مهدویت نیست» و جملات مشابه اینها را تا همین چند ماه قبل که احمدینژاد سر کار بود بسیار میشنیدیم. هر بار که او در حوزهای اظهار نظر میکرد، فریادها بلند میشد که آقای رئیس جمهور تو متخصص در این زمینه نیستی. اگرچه برخی نظرات احمدینژاد درست هم بود اما اینکه او پایش را در کفش علما و فلاسفه میکرد، مطمئنا آسیبهایی داشت که در این اواخرهم دیده شد.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, شیرازه,اما نکته جالبتر این است که در شرایط کنونی، بخشی از همان جماعتی که فریاد «تخصص» را در مقابل احمدینژاد سر میدادند، حالا در مقام تائید کننده حرفهای کاملا غلط رئیس جمهوری کنونی برآمدهاند.
,در حالی که «هنر برای هنر» دیگر در اندیشههای مدرن و پست مدرن هم کمتر مورد اقبال است، اما متاسفانه همچنان برخی از هنرمندان قمپز هنر برای هنر درمیآورند تا روشنکفر باشند! در این میان اما نکته عجیب این بود که دکتر روحانی هم به نوعی بر این مساله مهر تائید زد. رئیس جمهور چهارشنبه شب گذشته وقتی در جمع هنرمندان حضور یافته بود، گفت: «هر هنرمندی میخواهد به معنای جهان و عمق جهان برسد، اگر بگوییم هنر مرده را زنده میکند سخن به گزاف نگفتهایم. پس تقسیم هنرمندان به هنرمندان ارزشی و غیر ارزشی بیمعناست».
,هر چقدر که احمدینژاد به غلط سعی میکرد ردای فلاسفه را بر تن کند، این حرفهای روحانی آنقدر از فلسفه هنر به دور بود که استاد رحیمپور ازغدی آن را نوعی کاسبی دانست؛
,«من معنی این جمله را نمی فهمم که هنر ارزشی و ضدارزشی وجود ندارد! یعنی سینمایی که مروج شرک و خرافه است با سینمایی که مروج توحید و عبادت مساوی است؟ بعضی ها اصلا به این چیزها فکر نمی کنند، به دنبال چیزی هستند که برایش کف بزنند، اینها دغدغه حقیقت ندارند، دغدغه ریاست دارند. اما انبیا دغدغه حق و باطل داشتند. می گویند هنر به ارزشی و ضدارزشی تقسیم نمی شود و هنرمند ارزشی و غیرارزشی هم نداریم. یا این حرف بی معنا است و یا شرک و توحید با هم مساوی هستند. یکی کردن اینها کاسبی است».
,هنوز مشخص نیست که چرا روحانی این جملات بیعمق در حوزه هنر را آن هم در کسوت ریاست جمهوری اسلامی ایران بر زبان آورده است، اما کاملا مشخص است که او سعی در جذب هنرمندان دارد کما اینکه پس از این سخنان او، برخی از اینها با شیفتگی خشنودیشان را ابراز داشتند. اما جذب به قیمتی؟ به قیمت نادیده گرفتن پیام امام خمینی در تفکیک دو هنر ارزشی و غیرارزشی «تنها هنری مورد قبول قرآن است که صیقل دهنده اسلام ناب محمدی - صلی الله علیه و آله و سلم - اسلام ائمه هدی - علیهم السلام- اسلام فقرای دردمند، اسلام پابرهنگان، اسلام تازیانه خوردگان تاریخ تلخ و شرم آور محرومیتها باشد»؟
,به نظر میرسد همان استدلالی که دوستان روحانی در نقد احمدینژاد مطرح میکردند که چرا در حوزههای عمیق نظری ورود میکند، حالا در اظهارات روحانی مصداق یافته است. اما چرا کسی از آن جماعت نمینویسد و نمیگوید که آقای روحانی این چه حرفهایی بود که زدید؟!
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه