سنتهای عزاداری آران و بیدگل؛
دستههای عزاداری سنتی در سرزمین سنتهای عاشورایی
آران و بیدگل که سرزمین سنتهای عاشورایی است، شیوهای خاص در برگزاری دستههای عزاداری دارد. در این شهرستان، معمولا دستههای عزاداری از پنجم تا دوازدهم محرم تشکیل میشود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از خطب شکن، آران و بیدگل از جمله شهرهای ایران است که عزاداری به سبک سنتی در آن جریان دارد. عزاداری سنتی آران و بیدگل شکل و شیوهای از عزاداری است که در گذر تاریخ از گزند تحریفها و بدعت پاک مانده است و هنوز آیینهای آن بدون وجود شائبهای از خرافات و کژاندیشیها، زبانزد است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خطب شکن,
در این سلسله مطالب، قصد داریم سنتهایی را که از دیرباز در عزاداری آران و بیدگل وجود داشته است و ریشه در دل تاریخ دارد، برشماریم و معرفی کنیم.
,
در سراسر ایران در عزای سیدالشهدا(ع) دستههای عزاداری در محرم کوچهها و خیابانهای شهر را معطر میکنند. البته در هر جا و مکانی، متناسب با فرهنگ هر منطقه، شکل دستهها تفاوت پیدا میکند.
,
آران و بیدگل که سرزمین سنتهای عاشورایی است، شیوهای خاص در برگزاری دستههای عزاداری دارد. در این شهرستان، معمولا دستههای عزاداری از سوم تا دوازدهم محرم تشکیل میشود.
,
در آران هر محله دستهای جداگانه برای خود دارد که معمولا مسیر حرکت آن، از حسینیهی محله به سوی آستان امامزاده محمد هلال(ع) است.
,
در مسیر دستههای عزاداری در مراکز هیأتهای خاص توقف میکنند و در آن جا به سینهزنی و روضهخوانی میپردازند. همچنین در هر مرکز هیأت، میزبانان از دستهها پذیرایی میکنند.
,
معمول بر این است که دستههای عزاداری در آران بعدازظهرها آغاز میشود و تا ساعات اولیهی شب ادامه دارد.
,
در بیدگل نیز دستههای عزاداری شبها از محل حسینیهی محله حرکت خود را آغاز میکنند و با حرکت مخصوصی، از راست به چپ به مراکز هیآت مجاور میروند و در نهایت به مرکز هیأت خود بازمی گردند. حرکت دستهها معمولا از شب سوم آغاز میشود و تا شب یازدهم ادامه دارد.
, ,
, ,
از آن جا که در قدیم معابر روشنایی نداشتهاند، وسیلهای به نام «چلچراغ» در جلوی دستههای عزاداری بیدگل حرکت میکرد تا مسیر را برای عزاداران روشن کند. این وسیله که متشکل از فانوسهایی بود که به صورت ردیفهای روی هم، بر روی یک پایهی قابل حمل نصب میشد، اکنون نیز به عنوان نمادی از عزاداری، در پیشانی دستهها حمل میشود.
دستههای عزاداری بیدگل معمولا وسیلهای به نام «طوق» را در جلوی دسته، به عنوان علامت هیأت حمل میکنند. طوق عبارت است از یک چوب دراز که به سر آن پارچههایی به نشانهی عزا، آویخته شده است.
طوق یکی از نمادهای عاشورایی و نشانگر زنی است که از شدت داغ و مصیبت کمرش خمیده شده و قادر به راست کردن آن نیست. او چادر و چارقدش را بر روی صورت کشیده تا نامحرمان چهره غمدیدهاش را نبینند. طوق سمبل مصیبت اهل حرم بعد از شهادت امام حسین(ع) است.
در جلوی طوق آینهای میآویزند، آینه جزء لوازم زنانه است که رو به طوق قرار ندارد که در آن نیز فلسفهای نهفته است. گاهی دو طوق کوچک در دو طرف یک طوق بزرگ به چشم میخورد که نماد کودکان یتیمی است که توسط زنی که بزرگ آنهاست در آغوش گرفته شدهاند و آن زن آنها را دلداری میدهند و از آنان حفاظت میکند. (منبع)
معمولا هر دستهی عزاداری (دستههای سینهزنی)، متناسب با جمعیتی که در آن حاضر میشود، به دو تا چهار گروه تقسیم میشود که در مسیر، نوحههایی را به نوبت همخوانی میکنند. این نوحهها معمولا متشکل از یک یا دو بیت، متناسب با نام هیأت و شهیدی است که آن روز را به نام وی نامگذاری کردهاند. نوحهها گوشوارههایی دارد که در حین انتقال نوحه، توسط همهی گروهها همخوانی میشود.
دستههای آران گاهی در نزدیکی حرم امامزاده محمدهلال(ع) نوحه را تغییر میدهند و اشعاری را با مضامین عرض تسلیت به محضر این امامزادهی بزرگوار قرائت میکنند.
به خاطر احترام به سادات، در دستههای عزاداری آران و بیدگل، سادات جلودار دسته هستند و جلو زدن دیگران از آنان نوعی بی احترامی محسوب میشود.
در مسیر عزاداری، مردم با برپایی ایستگاههای صلواتی و دود کردن اسفند از عزاداران استقبال میکنند. به طوری که گاهی فضای خیابانهای شهر از دود اسفند مهآلود میشود.
در جلوی دستههای عزاداری، کتیبه یا علامت هیأت راه میافتد و به دنبال آن، دستهای از نوجوانان، که پرچمدار هیأت هستند راه میافتند. این گروه که در واقع به نشانهی میثاق و اعلام وفاداری به راه امام حسین(ع) پرچمهایی مزین به نام مبارک ایشان را در دست دارند، در مسیر حرکت دستهها، نوحههایی را همخوانی میکنند.
حرکت این گروه به شکلی خاص و به صورت دو ستون موازی انجام میشود. وظیفهی کنترل و هماهنگی این دسته را نیز نوجوانانی بر عهده دارند که در سالهای گذشته عضوی از این گروه بودهاند.
گفتنی است دستههای عزاداری آران پس از حرکت از حسینیه محلهی خود، معمولا به ترتیب از چهارسوق، دهنو، آبپخش، سرکوچه یخچال، بازار، مسجد قاضی، خانه حاج عبدالله خان (هیأت فاطمیه) و وشاد میگذرند و با عزاداری در آستان حضرت محمدهلال(ع) و عرض تسلیت به ایشان، به عزاداری خود پایان میدهند.
از آن جا که در قدیم معابر روشنایی نداشتهاند، وسیلهای به نام «چلچراغ» در جلوی دستههای عزاداری بیدگل حرکت میکرد تا مسیر را برای عزاداران روشن کند. این وسیله که متشکل از فانوسهایی بود که به صورت ردیفهای روی هم، بر روی یک پایهی قابل حمل نصب میشد، اکنون نیز به عنوان نمادی از عزاداری، در پیشانی دستهها حمل میشود.
,
دستههای عزاداری بیدگل معمولا وسیلهای به نام «طوق» را در جلوی دسته، به عنوان علامت هیأت حمل میکنند. طوق عبارت است از یک چوب دراز که به سر آن پارچههایی به نشانهی عزا، آویخته شده است.
, ,
, ,
طوق یکی از نمادهای عاشورایی و نشانگر زنی است که از شدت داغ و مصیبت کمرش خمیده شده و قادر به راست کردن آن نیست. او چادر و چارقدش را بر روی صورت کشیده تا نامحرمان چهره غمدیدهاش را نبینند. طوق سمبل مصیبت اهل حرم بعد از شهادت امام حسین(ع) است.
در جلوی طوق آینهای میآویزند، آینه جزء لوازم زنانه است که رو به طوق قرار ندارد که در آن نیز فلسفهای نهفته است. گاهی دو طوق کوچک در دو طرف یک طوق بزرگ به چشم میخورد که نماد کودکان یتیمی است که توسط زنی که بزرگ آنهاست در آغوش گرفته شدهاند و آن زن آنها را دلداری میدهند و از آنان حفاظت میکند. (منبع)
معمولا هر دستهی عزاداری (دستههای سینهزنی)، متناسب با جمعیتی که در آن حاضر میشود، به دو تا چهار گروه تقسیم میشود که در مسیر، نوحههایی را به نوبت همخوانی میکنند. این نوحهها معمولا متشکل از یک یا دو بیت، متناسب با نام هیأت و شهیدی است که آن روز را به نام وی نامگذاری کردهاند. نوحهها گوشوارههایی دارد که در حین انتقال نوحه، توسط همهی گروهها همخوانی میشود.
دستههای آران گاهی در نزدیکی حرم امامزاده محمدهلال(ع) نوحه را تغییر میدهند و اشعاری را با مضامین عرض تسلیت به محضر این امامزادهی بزرگوار قرائت میکنند.
به خاطر احترام به سادات، در دستههای عزاداری آران و بیدگل، سادات جلودار دسته هستند و جلو زدن دیگران از آنان نوعی بی احترامی محسوب میشود.
در مسیر عزاداری، مردم با برپایی ایستگاههای صلواتی و دود کردن اسفند از عزاداران استقبال میکنند. به طوری که گاهی فضای خیابانهای شهر از دود اسفند مهآلود میشود.
در جلوی دستههای عزاداری، کتیبه یا علامت هیأت راه میافتد و به دنبال آن، دستهای از نوجوانان، که پرچمدار هیأت هستند راه میافتند. این گروه که در واقع به نشانهی میثاق و اعلام وفاداری به راه امام حسین(ع) پرچمهایی مزین به نام مبارک ایشان را در دست دارند، در مسیر حرکت دستهها، نوحههایی را همخوانی میکنند.
حرکت این گروه به شکلی خاص و به صورت دو ستون موازی انجام میشود. وظیفهی کنترل و هماهنگی این دسته را نیز نوجوانانی بر عهده دارند که در سالهای گذشته عضوی از این گروه بودهاند.
گفتنی است دستههای عزاداری آران پس از حرکت از حسینیه محلهی خود، معمولا به ترتیب از چهارسوق، دهنو، آبپخش، سرکوچه یخچال، بازار، مسجد قاضی، خانه حاج عبدالله خان (هیأت فاطمیه) و وشاد میگذرند و با عزاداری در آستان حضرت محمدهلال(ع) و عرض تسلیت به ایشان، به عزاداری خود پایان میدهند.
طوق یکی از نمادهای عاشورایی و نشانگر زنی است که از شدت داغ و مصیبت کمرش خمیده شده و قادر به راست کردن آن نیست. او چادر و چارقدش را بر روی صورت کشیده تا نامحرمان چهره غمدیدهاش را نبینند. طوق سمبل مصیبت اهل حرم بعد از شهادت امام حسین(ع) است.
,
در جلوی طوق آینهای میآویزند، آینه جزء لوازم زنانه است که رو به طوق قرار ندارد که در آن نیز فلسفهای نهفته است. گاهی دو طوق کوچک در دو طرف یک طوق بزرگ به چشم میخورد که نماد کودکان یتیمی است که توسط زنی که بزرگ آنهاست در آغوش گرفته شدهاند و آن زن آنها را دلداری میدهند و از آنان حفاظت میکند. (منبع)
,
معمولا هر دستهی عزاداری (دستههای سینهزنی)، متناسب با جمعیتی که در آن حاضر میشود، به دو تا چهار گروه تقسیم میشود که در مسیر، نوحههایی را به نوبت همخوانی میکنند. این نوحهها معمولا متشکل از یک یا دو بیت، متناسب با نام هیأت و شهیدی است که آن روز را به نام وی نامگذاری کردهاند. نوحهها گوشوارههایی دارد که در حین انتقال نوحه، توسط همهی گروهها همخوانی میشود.
,
دستههای آران گاهی در نزدیکی حرم امامزاده محمدهلال(ع) نوحه را تغییر میدهند و اشعاری را با مضامین عرض تسلیت به محضر این امامزادهی بزرگوار قرائت میکنند.
, ,
, ,
به خاطر احترام به سادات، در دستههای عزاداری آران و بیدگل، سادات جلودار دسته هستند و جلو زدن دیگران از آنان نوعی بی احترامی محسوب میشود.
در مسیر عزاداری، مردم با برپایی ایستگاههای صلواتی و دود کردن اسفند از عزاداران استقبال میکنند. به طوری که گاهی فضای خیابانهای شهر از دود اسفند مهآلود میشود.
در جلوی دستههای عزاداری، کتیبه یا علامت هیأت راه میافتد و به دنبال آن، دستهای از نوجوانان، که پرچمدار هیأت هستند راه میافتند. این گروه که در واقع به نشانهی میثاق و اعلام وفاداری به راه امام حسین(ع) پرچمهایی مزین به نام مبارک ایشان را در دست دارند، در مسیر حرکت دستهها، نوحههایی را همخوانی میکنند.
حرکت این گروه به شکلی خاص و به صورت دو ستون موازی انجام میشود. وظیفهی کنترل و هماهنگی این دسته را نیز نوجوانانی بر عهده دارند که در سالهای گذشته عضوی از این گروه بودهاند.
گفتنی است دستههای عزاداری آران پس از حرکت از حسینیه محلهی خود، معمولا به ترتیب از چهارسوق، دهنو، آبپخش، سرکوچه یخچال، بازار، مسجد قاضی، خانه حاج عبدالله خان (هیأت فاطمیه) و وشاد میگذرند و با عزاداری در آستان حضرت محمدهلال(ع) و عرض تسلیت به ایشان، به عزاداری خود پایان میدهند.
به خاطر احترام به سادات، در دستههای عزاداری آران و بیدگل، سادات جلودار دسته هستند و جلو زدن دیگران از آنان نوعی بی احترامی محسوب میشود.
,
در مسیر عزاداری، مردم با برپایی ایستگاههای صلواتی و دود کردن اسفند از عزاداران استقبال میکنند. به طوری که گاهی فضای خیابانهای شهر از دود اسفند مهآلود میشود.
,
در جلوی دستههای عزاداری، کتیبه یا علامت هیأت راه میافتد و به دنبال آن، دستهای از نوجوانان، که پرچمدار هیأت هستند راه میافتند. این گروه که در واقع به نشانهی میثاق و اعلام وفاداری به راه امام حسین(ع) پرچمهایی مزین به نام مبارک ایشان را در دست دارند، در مسیر حرکت دستهها، نوحههایی را همخوانی میکنند.
,
حرکت این گروه به شکلی خاص و به صورت دو ستون موازی انجام میشود. وظیفهی کنترل و هماهنگی این دسته را نیز نوجوانانی بر عهده دارند که در سالهای گذشته عضوی از این گروه بودهاند.
,
گفتنی است دستههای عزاداری آران پس از حرکت از حسینیه محلهی خود، معمولا به ترتیب از چهارسوق، دهنو، آبپخش، سرکوچه یخچال، بازار، مسجد قاضی، خانه حاج عبدالله خان (هیأت فاطمیه) و وشاد میگذرند و با عزاداری در آستان حضرت محمدهلال(ع) و عرض تسلیت به ایشان، به عزاداری خود پایان میدهند.
, انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه