در بررسی سبک مدیریتی وزیر خارجه منتشر شد:

آقای وزیر دیپلماسی لبخند تا کجا؟!/ خنده های وزیر ما چه نتیجه ای داشت؟

آقای وزیر دیپلماسی لبخند تا کجا؟!/ خنده های وزیر ما چه نتیجه ای داشت؟
آنچه نویسنده سعی در بررسی آن دارد رفتار متقابل وزرای خارجه دو کشور ایران و عربستان در شرایط و موقعیت‌های گوناگون طی ماه‌های اخیر و پاسخ به مسئله است که آیا سیاست‌های ملایم وزیر محترم خارجه نتیجه‌ای در بهبود روابط دو کشور داشته یا خیر.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ورامین ما، اوایل اردیبهشت ماه سال جاری و در حالی‌که تنها یک‌ماه از آغاز حمله وحشیانه عربستان به یمن و همچنین حادثه جده می‌گذشت وزیر امور خاجه کشورمان در اقدامی تعجب برانگیز با ارسال پیامی خطاب به عادل بن احمد الجبیر انتصاب وی را به سمت وزیر خارجه عربستان سعودی تبریک گفته و خواستار تحکیم و گسترش روابط با این کشور شد و در مقابل و به فاصله یک هفته الجبیر در یک نشست خبری با همتای امریکایی خود در ریاض اظهارات سخیفی را علیه جمهوری اسلامی بیان کرد و اعلام داشت: «ایران نباید نقشی در یمن داشته باشد. ایران نقش منفی در این کشور داشته و از نظر مالی، تسلیحاتی و ایدئولوژیک از انصارالله حمایت کرده است. ایران برای ارسال تسلیحات به یمن تلاش کرد، اما ما توانستیم مانع از فرود هواپیمای ایرانی در یمن شویم. ایران همچنین کشتی های حامل سلاح را برای نیروهای انصارالله ارسال کرده بود» پس از این اظهارات برخلاف انتظار شاهد پاسخی جز سکوت و لبخند از سوی مقامات وزارت خارجه نبودیم.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ورامین ما,

همچنین پس از فاجعه منا و بی‌حرمتی که زائران خانه خدا (که خوشبینانه‌ترین حالت آن کوتاهی آل سعود را نشان می‌دهد) و پس از آن قصور دوچندان در همکاری برای یافتن پیکرهای مطهر شهدا و عدم صدور مجوز برای نمایندگان ایرانی شایسته بود که رفتار قاطعی را از دستگاه دیپلماسی کشور شاهد باشیم که متأسفانه نه تنها شاهد این مسئله نبودیم بلکه در مقابل وزیر خارجه آل سعود که برای شرکت در نشست عمومی سازمان ملل در نیویورک به سر می برد، در اقدامی گستاخانه و توهین آمیز، به جای پاسخگویی به جمهوری اسلامی ایران بابت قتل عام حجاج ایرانی، درخواست محمدجواد ظریف برای دیدار دو نفره را نپذیرفت.

,

درصورتی‌که با ورود به موقع مقام معظم رهبری و صراحت و قاطعیت ایشان که آل سعود را موذی و اذیت‌کننده خواندند و عکس العمل جمهوری اسلامی را در قبال بی‌حرمتی به زائران سخت و خشن عنوان نمودند، مقامات رژیم سعودی که هیچگونه مسئولیتی را در قبال فاجعه منا نمی‌پذیرفتند در یک عقب نشینی آشکار، با وزیر بهداشت ایران دیدار کرده و پیام تسلیت خود را از طریق وی به رهبر معظم انقلاب و ملت ایران اعلام نمودند.

,

در ادامه وزیر امور خارجه کشورمان تنها چند روز پس از فاجعه منا در مصاحبه ای با سردبیران روزنامه های عربی بر تحکیم روابط با کشور عربستان اصرار داشته و ایران و عربستان را در یک کشتی تصور کرده و خواستار امنیت عربستان شد و به آنان در تامین امنیت عربستان اطمینان خاطر داده و آن کشور را مورد حمله تروریست ها و داعش خوانده و برای جمهوری اسلامی و عربستان منافع، چالش‌ها و اهداف مشترکی را متذکر شد.

,

اخیرا نیز وزیر امور خارجه آل سعود در سخنانی گستاخانه ایران را حامی تروریست خوانده و او را از دخالت در امور یمن و سوریه نهی کرده است، و حتی پا را از این هم فراتر نهاده و از ایران خواسته به جای نقش «شر» باعث « ثبات در منطقه» شود و متاسفانه پاسخ قاطعی در مقابل این اهانت‌ها مشاهده نشده و حتی بیم آن می‌رود که بار دیگر دستگاه دیپلماسی دست دوستی به سوی دوستان عربستانی خود دراز کنند!
حال این سوالات به ذهن متبادر می‌شود که علت این رفتار وزیر محترم خارجه ایران چیست؟ چگونه ما و عربستان را در یک کشتی تصور می کنند، در صورتی که کسانی که در یک کشتی قرار دارند هدف مشترکی را دنبال می‌کنند، آیا منافع و اهداف مشترکی بین ایران و رژیم فاسد و ظالم آل سعود وجود دارد؟ آیا به خاک و خون کشاندن زنان و کودکان یمنی که گناهی جز مسلمانی ندارند، وجه مشترک ایران و کشور مزبور است؟ آیا سرکوب شیعیان مظلوم عربستان و حکم اعدام شیخ نمر مورد تایید ایران است؟ آیا روابط با عربستان سبب عزتمندی ما خواهد شد؟ چه منفعتی در میان است که پس از اینهمه اهانت باز هم شاهد لبخند از طرف بلندپایه‌ترین دیپلمات کشور هستیم؟

,
,

شایان توجه است که رفتار آل سعود مطابق آنچه در سطور فوق بیان شد، نشان می‌دهد که سکوت و لبخند در مقابل آنان جز بر گستاخی آنان نیافزوده و تنها راه مواجهه با اینگونه مسائل، رفتار از موضع صلابت می‌باشد، چنانچه در قضیه منا شاهد آن بودیم.

,

همچنین با اندکی تامل در مواضع آل سعود می‌توان دریافت که خوی استکباری آنان همچون هم‌پیمان و اربابانش یعنی آمریکا و اسرائیل است، چنانچه در حال حاضر به عنوان کشوری که منشأ اصلی استقرار و تقویت تروریست شناخته شده و از دیگر سو با حمله به یمن به عنوان کشوری اشغالگر محسوب می‌شود، لذا همان‌طور که جمهوری اسلامی همواره به آمریکا و اسرائیل از موضع قدرت نگریسته و واکنش مناسبی به تمامی مواضع آنان داشته در مورد عربستان نیز نیازمند سیاستی مشابه می‌باشیم.

,

از طرفی ایران قدرت اول منطقه بوده و شایسته است دستگاه دیپلماسی کشور با عکس‌العمل مناسب و سریع در مقابل اظهارات و اعمال هتاکانه آل سعود این مسئله را به آنان متذکر شده و آنان را به عقب‌نشینی از مواضع گستاخانه خود وادار کند.

,

انتهای پیام/گ

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه