امامی که مفتی های چهارگانه اهل سنت شاگردان او هستند!
چگونه برخی به خود اجازه می دهند که شیعه را رافضی بنامند در حالی که تنها جرم شیعیان این است که به روایت رسول خدا (ص) مبنی بر رجوع به عترتش عمل نموده اند و به حکم عقل به جای شاگرد از استاد تبعیت کرده اند؟[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از صاحب نیوز،
, شبکه اطلاع رسانی دانا , صاحب نیوز,نام: جعفر (جعفر یعنی رودخانه، قربان امامانی که حتی نامشان راه گشاست باید مثل رودخانه پاک و شفاف و زلال بود)
,کنیه: اباعبدالله
,القاب: صابر، فاضل، طاهر، صادق
,زمان تولد: ۱۷ ربیع الاول ۸۳ه.ق
,مکان تولد: مدینه
,نام پدر: امام باقر(علیه السلام)
,نام مادر: فاطمه مشهور به ام فروة بنت قاسم ابن محمد ابن ابی بکر (محمد ابن ابی بکر با کیهان بانو (مروارید) خواهر شهربانو (مادر امام سجاد) ازدواج نمود؛ یعنی امام حسین و محمد ابن ابی بکر باجناق بودند. از مروارید قاسم و از قاسم فاطمه متولد شد)
,امام صادق(علیه السلام) در مورد مادرش فرمود: کانت امّی مِمّن آمَنَت و اتّقَت و احسَنَت و الله یحبّ المحسنین مادرم از زنان مومن با تقوی و نیکوکار بود و خداوند محسنین را دوست دارد.
,روایتی نیز به نقل از ام فروة از امام سجاد(علیه السلام) به این مضمون نقل شده: ما در شبانه روز برای گنهکاران از شیعیانمان روزی صد مرتبه استغفار و طلب آمرزش می کنیم.
,زمان شهادت: ۲۵شوال ۱۴۸ه.ق در سن ۶۵ یا ۶۶ یا ۶۸ سالگی بواسطه سمی که دومین خلیفه عباسی منصور دوانیقی در غذا یا انگور به حضرت خوراند؛ انه مسموم فی عنب.
,امام صادق ۱۳ سال از عمر شریف خود را در خدمت امام سجاد(علیه السلام) و ۱۹ سال را در خدمت امام باقر(علیه السلام) سپری نمودند و مدت امامت ایشان ۳۴سال بوده است.
,
, , طاغوت های زمان امام صادق(علیه السلام):
,هشام ابن عبدالملک ابن مروان (۱۱سال)
,ولید ابن یزید ابن عبدالملک (۵ماه)
,ابراهیم ابن ولید ابن عبدالملک (۷۰روز)
,مروان ابن محمد مشهور به مروان حمار(۶سال)؛ به او حمار گویند چون عرب حمار را در جنگ صبور یافته و او نیز مثل حمار صبور بود و از جنگی به جنگ دیگر می پرداخت.
,عبدالله ابن محمد معروف به سفّاح (اولین خلیفه عباسی) ۵سال
,منصور دوانیقی(دومین خلیفه عباسی) ۱۱سال
,شاگردان امام صادق(علیه السلام): با دائر شدن کلاس های حضرت سیل جمعیت از اقصی نقاط جهان اسلام برای استفاده علمی رو به مدینه آوردند. البته متاسفانه کلاس های آن حضرت در ۸ سال پایانه زندگیشان توسط منصور تعطیل شد.
,تنها شاگردان ویژه حضرت ۴۰۰۰نفر بودند. دو تن از مراجع چهارگانه تقلید اهل سنت از شاگردان مستقیم امام و دو تن به طور غیر مستقیم از شاگردان امام هستند.
,آلوسی مفسر بزرگ اهل سنت گفته است: ابوحنیفه که از اهل سنت است، افتخار میکند و میگوید با زبانی فصیح که «لولا السنتان لهلک النعمان» «حیدر اسد، ۱۴۰۳هـ ، ج ۱، ص۵۸» اگر آن دو سالی که خدمت امام صادق تلمذ کردم نبود هلاک شده بودم.
,و نیز مالک ابن انس در مورد امام صادق گوید: «و کان کثیر الحدیث، طیّب المجالسة، کثیر الفوائد فاذا قال رسول الله اخضرّ مرّة و اصفرّ اخری حتی ینکره من کان یعرفه» یعنی جعفر حدیث بسیار می گفت و مجلسش پاکیزه بود و خوش مجلس بود و فایده بسیار داشت و هنگامی که نام رسول خدا را می برد گاهی سبز و گاهی زرد می شد به طوری که نزدیکانش او را نمی شناختند. و نیز گفته است: ما رات عین و لا سمعت اذن و لا خطر علی قلب بشر افضل من جعفر ابن محمد فضلا و علما و عبادة و ورعا.
,اکنون سوال ما از برادران اهل سنت این است که؛ چگونه است که استاد را رها کرده اند و مرجع خود را کسانی قرار داده اند که نه از اهل بیت پیامبرند و نه از استاد خود افضل، بلکه آنچه دارند به گفته خودشان از استادشان امام صادق(علیه السلام) است؟!
,و چگونه برخی به خود اجازه می دهند که شیعه را رافضی (خارج شده از دین) بنامند در حالی که تنها جرم شیعیان این است که به روایت رسول خدا(صل الله علیه و آله) مبنی بر رجوع به عترتش (انی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی) عمل نموده اند و به حکم عقل به جای شاگرد از استاد تبعیت کرده اند؟
,نگاهی به چند حکایت حکیمانه از زندگانی امام صادق(علیه السلام):
,الف) ابن ابی یعفور گوید: خدمت امام صادق(علیه السلام) بودم که یکی از شیعیان پرسید: برخی از ما شیعیان در تنگنا هستیم و گاهی حکومت طاغوت از ما می خواهد که خانه ای برای آنان بسازیم یا نهری را برایشان لایروبی کنیم نظر شما چیست؟
,امام (علیه السلام) فرمود: و لو ثروت زیادی بدهند حتی درب مَشکی را برای آنان گره نزنید که هر کس طاغوت را یاری کند اهل جهنم است. (طاغوت یعنی کسی که حاکم باشد بدون این که از سوی خداوند شخصا یا عنوانا به چنین امری گماشته شده باشد) (منبع: ج۲ کتاب مصائب الاولیاء تالیف حجت الاسلام تاجیک).
,ب) ابوبصیر گوید: همسایه ای داشتم که اهل فسق و فجور بود پس او را نهی از منکر کردم. او گفت: وضع مرا به امامتان گزارش بده من مردی گرفتارم شاید نجات بیابم. ابوبصیر گوید: وضع او را به امام گزارش نمودم امام(علیه السلام) فرمود: به او بگو تو از زشتی ها دست بردار من هم بهشت را برای تو ضمانت می کنم. ابوبصیر گوید: آنچه را که امام(علیه السلام) فرموده بود باری او نقل کردم. او گفت: تو را بخدا! جعفر صادق چنین گفت؟ گفتم: آری. پس او دست از برپایی مجالس فسق و آوازه خوانی زنان کشید و همه اموالش را به صاحبانش برگرداند و صدقه داد به گونه ای که وقتی به دنبال من فرستاد دیدم پشت درب خانه بدون لباس نشسته است پس برای او لباسی تهیه نمودم. بعد از مدتی او بیمار شد. گاهی بیهوش می شد پس آخرین باری که به هوش آمد گفت: «یا ابابصیر قد وفی صاحبک لنا» و از دنیا رفت. ابابصیر گوید بعد از مدتی به حج رفتم و در مدینه خدمت امام رسیدم هنوز یک پایم در خانه بود و پای دیگرم در بیرون از خانه امام بود که امام فرمود: ای ابابصیر برای رفیقت وفا کردیم. (منبع: همان)
,ج) هنگامی که امام باقر(علیه السلام) به شهادت رسید عده ای آمدند و به امام صادق گفتند: آن که می گفت قال رسول الله مُرد تو دیگر عاقل باش. امام(علیه السلام) بالای منبر رفت و فرمود: قال الله تبارک و تعالی …! (به نقل از فایل های سخنرانی آیت الله جوادی آملی)
,و) روزی ابوحنیفه، امام(علیه السلام) را در حالی که بر عصایی تکیه داده بود مشاهده کرد. جلو آمد و گفت: سن و سالی از شما نگذشته که بر عصا تکیه می کنید. امام فرمود: عصای رسول خداست و من تبرکا به آن تکیه نموده ام. ابوحنیفه برای بوسیدن عصای رسول الله جلو آمد اما امام ممانعت نمودند و فرمودند: تو به خوبی می دانی که پوست و موی من پوست و موی رسول خداست ولی عصا را می بوسی؟! (منبع: ج۲ کتاب مصائب الاولیاء تالیف حجت الاسلام تاجیک)
,ه) شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان بود و امام به سختی بیمار بودند اما با این حال فرمودند: من را به مسجد رسول خدا ببرید. امام تا صبح مشغول به عبادت بودند.(همان)
,ی) معلّی ابن خُنیس گوید: در شبی بارانی، امام صادق را دیدم که کیسه ای به دست به سوی ظُلّه بنی ساعده می رفت. پس کیسه پاره شد و نان هایی که در آن بود بر زمین ریخت. امام مشغول جمع آوری نان ها شد و می فرمود: بسم الله اللهم ردّه علینا؛ خدایا نان ها را به ما برگردان. معلی گوید: به کمک امام رفتم و نان ها را جمع کردیم پس از امام خواستم که اجازه دهد من کیسه را حمل کنم اما امام(علیه السلام) فرمود: من به حمل آن سزاوارترم اما اگر می خواهی می توانی همراه من بیایی. ابن خنیس گوید امام زیر روانداز هر یک از فقرا نانی گذاشت پس من به او گفتم: اینان شیعه هستند؟ حضرت فرمود: اگر شیعه بودند ما متعهد می شدیم که حتی نمک خورش آنان را نیز تأمین کنیم.(همان)
,ن) امام(علیه السلام) شِکر انفاق می کرد (شِکر کمیاب و گران قیمت بود) و می فرمود: چون محبوب است انفاق می کنم (لن تنالوا البر حتی تنفقوا مما تحبون)(همان)
,س) ابوجعفر خثعمی گوید: امام هر سال ۵۰ دینار طلا برای یکی از خانواده های فقیر بنی هاشم می فرستاد و می فرمود: نفهمند که از طرف ماست. آنها پول را دریافت می کردند و می گفتند: «ولکن لایصلنی جعفر فی کثرة ماله» دیگران به ما کمک می کنند اما جعفر با کثرت اموالش هرگز به ما کمک نمی کند. (همان)
,ش) امام صادق(علیه السلام): رکن دین نماز است و رکن نماز صلواتی است که در تشهد می فرستید.
,ص) امام صادق(علیه السلام): دو نفر وارد بهشت می شوند اما یکی از آنان یک درجه بالاتر است. او می گوید: من و او در دنیا مثل هم بودیم پس چرا او یک درجه بالاتر است؟ می گویند: چون یک صلوات از تو بیشتر فرستاده است. پس وقتی به نِعَمی که بر اثر درجه بالاتر به او عطا کرده اند می نگرد چنان حسرتی می خورد که اگر آن حسرت را بین اهل محشر تقسیم کنند همه آنان خواهند مرد. (به نقل از آیت الله دکتر احمد عابدی)
,ض) شخصی به خدمتکار امام عرض کرد ۱۰۰دینار طلا به تو می دهم به شرط آن که خدمتکاری امام را به من واگذار کنی. پس غلام به امام عرض کرد: اگر قرار باشد پول خوبی گیر من بیاید شما مانع می شوید؟ حضرت فرمود: نه. گفت: پس از فردا کس دیگری بجای من به شما خدمت خواهد نمود و بنا کرد به جمع کردن اساسش. همینطور که اسبابش را جمع می کرد امام(علیه السلام) فرمود: چون مدتی به ما خدمت کردی برای تو روایتی می خوانم؛ روز محشر خداوند منبری از نور قرار می دهد پس پیامبر(صل الله علیه و آله) بر آن منبر قرار می گیرد و در عقبه او عترت او می ایستند و سپس کسانی که به ما خدمت نمودند پس همگان وارد بهشت می شوند. غلام همینطور که گوش می داد بنا کرد به پهن کردن اساسش. (به نقل از آیت الله دکتر احمد عابدی)
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه