مسئول انجمن حمایت از حیوانات تنکابن:

• شنبه ۰۹ آبان ۱۳۹۴ ۱۳:۲۴
• کد خبر : 516739

• اخبار
• سایر رسانه ها

مسئول انجمن حمایت از حیوانات تنکابن گفت: یکسری باورهای غلط و نگرش‌های نادرست در جامعه متداول و مرسوم شده است که بر اساس آن اقدام افراد در راستای حفظ و صیانت از حریم حیوانات و احساس مسئولیت در قبال این مخلوقات خداوند را نوعی «پز» روشنفکرانه و به‌منظور خودنمایی و تظاهر قلمداد می‌کنند.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از تنکابن 24، بدان که هر عملی را درختی است که آن عمل به‌منزله‌ میوه آن درخت است و هیچ درختی بی‌نیاز از آب نیست و آب‌ها مختلفند. هر آنچه آبیاری‌اش نیکوتر باشد، نهالش نیز نیکوتر و میوه‌اش شیرین‌تر خواهد بود و هر آنچه آبیاری‌اش آلوده باشد، نهالش نیز آلوده و میوه‌اش تلخ خواهد بود. از این سخن گهربار مولای متّقیان حضرت علی (ع) می‌توان دریافت که بدون تردید کیفیت غذای مصرفی انسان بر روح و جسم او تأثیر فراوان دارد.

• ممانعت از جور و ستم به حیوانات و جلب‌توجه عامه نسبت به حقوق حیوانات.

• توسعه معلومات و تشویق افراد به کمک تعلیمات انسانی و شرافتمندانه درباره حقوق حیوانات، ایجاد مسئولیت فردی در قبال حیوانات در جهت تخفیف در آلام آنها تا حد امکان.

•  تلاش و همفکری در جهت تهیه و تدوین مقررات جدید منطبق با اوضاع اجتماعی روز، برای تصویب در مراجع ذیصلاح به‌منظور تأمین رفاه تمامی حیوانات.

• اقدام در جهت تأمین آسایش، بهداشت، غذا، آب و جای کافی برای حیوانات.

• نظارت بر نحوه استفاده از حیوانات به‌منظور پیشرفت علم، مسابقات و سرگرمی، شکار و تربیت، کشاورزی، تولیدمثل، دامپزشکی، حمل‌ونقل و... به شکلی که رفاه حال آنها در نظر گرفته شود.

• امدادرسانی به حیوانات در سوانح و حوادث پیش‌بینی‌نشده و فراهم کردن امکانات.

• تغذیه، نگهداری و معالجه آنان تا ایجاد وضع عادی.

• جلوگیری از تخریب زیستگاه‌ها و انقراض گونه‌های جانوری.

• جمع‌آوری و ساماندهی حیوانات ولگرد بدون صاحب.  

• مبارزه با شکار بی‌رویه، قاچاق و فروش غیرمجاز حیوانات.

• تلاش مداوم برای ترویج مقاصد و مرام انجمن.

بخشنده در ادامه گفت‌وگو، دقت و توجه در آیات شریفه قرآن کریم را از آشکارترین مظاهر حمایت از حیوانات عنوان کرده و افزود: در آیات متعددی از قرآن کریم به رعایت حقوق حیوانات و پرهیز از هرگونه آزار و اذیت این مخلوقات خداوندی تأکید فراوانی شده است، به‌طوری‌که خداوند متعال در سوره انعام آیه 38 خطاب به انسان‌ها فرموده است: «هیچ جنبنده‌ای در زمین و هیچ پرنده‌ای در هوا که با دو بال خویش پرواز می‌کند نیست، مگر اینکه امّت‌هایی مانند شما (نوع بشر) هستند. ما هیچ‌چیز را در این کتاب (آفرینش، بیان) فروگذار نکردیم، آنگاه همه به‌سوی پروردگار خویش محشور می‌شوند.»

وی بابیان اینکه ائمه معصومین (علیهم‌السلام) نیز در باب رعایت حقوق حیوانات توسط انسان به نکات جالبی اشاره کرده‌اند، گفت: حضرت علی (ع) به متصدیان دریافت مالیات جانداران این‌طور سفارش می‌کنند که جز خیرخواه مهربان و امین، حافظ دیگری را بر چهار پایان مگمار، کسی که بر حیوانات سخت نگیرد و آنها را تند نراند، نرنجاند و خسته نکند. وقتی آن امین حافظ گلّه را از تو گرفت به او سفارش کن شتر را از بچه شیرخوارش جدا نکند و آن‌قدر شیرش را ندوشد که به بچه‌ی او زیان برساند. شتران را با سوارشدن بر آنها خسته نکند. در دوشیدن شیر و سواری گرفتن میان آن شتر و دیگر شترها عدالت ورزد. باید شتر را استراحت دهد و شتری را که پایش آسیب‌دیده و از حرکت ناتوان شده است، آهسته براند. آنها را بر سر آبگیرهایی که شترها از آن می‌گذرند، وارد نماید و از کناره‌ی راه‌های علف دار براند، نه آنجا که خشک و عاری از گیاه است.

بخشنده ادامه داد: در منابع فقهی اسلامی نیز بابی درباره رعایت حقوق حیوانات وجود دارد که در آن به نکاتی ازجمله ضرورت نفقه حیوانات و گستره آن اشاره می‌کند.

وی بیان کرد: در زمینه ضرورت نفقه حیوانات در متون فقهی آمده است، اگر کسی حیوانی را مالک شود رسیدگی و نفقه آن حیوان بر او واجب است؛ خواه آن حیوان حلال‌گوشت باشد خواه حرام‌گوشت، پرنده و غیر پرنده نیز فرقی ندارد؛ زیرا هرکدام برای خود حرمتی دارند.

این فعال اجتماعی گفت: گستره نفقه حیوانات در فقه اسلامی شامل خوراک، آب، مسکن، دارو و هر چیز ضروری برای ادامه معیشت و حیات حیوان است.

بخشنده خاطرنشان کرد: ازجمله نفقه‌های یادشده برای حیوانات که بر صاحبش واجب است، تهیه پناهگاه و تغذیه اوست. اگر حیوان بتواند در مراتع و دیگر جایگاه‌های قابل تغذیه زندگی خود را تأمین کند، مالک آن می‌تواند او را برای چریدن و آشامیدن رها کند، ولی اگر حیوان نتواند از مراتع و ... زندگی خود را تأمین کند، بر مالک او واجب است وسیله معیشت حیوان را فراهم کند.

همچنین اگر حیوان نتواند به حدّ کافی تغذیه خود را اداره کند واجب است مالک، بقیه تغذیه او را در حدّ کفایت تأمین نماید. در این زمینه مالک حیوان موظف است علاوه بر نفقه خود حیوان، مراقب تأمین وسایل ادامه حیات بچه حیوان نیز باشد؛ بنابراین اگر جاندار بچه شیرخوار داشته باشد، باید به‌اندازه کفایت تغذیه بچه، شیر در پستان مادر نگهداری شود.، لذا اگر شیر مادر فقط به‌اندازه احتیاج تغذیه بچه‌اش بوده باشد دوشیدن شیر مادر حرام است، امّا اگر دوشیدن شیر حیوان ضرری به حیوان یا بچه‌اش نرساند و یا اگر بچه از علف بیابان تغذیه کند، دوشیدن شیر واجب است، چراکه در این صورت مال مفید اسراف خواهد شد.

مسئول انجمن حمایت از حیوانات در تنکابن اظهار کرد: علاوه بر محدودیت‌هایی که اسلام برای مالکین دام‌ها در نحوه استفاده از آنها و یا در استفاده از محصولات آنها اشاره کرده است، اسلام انسان را نیز از هرگونه آزار و اذیّت حیوانات (اعم از جسمی و روحی) به دلیل ذی‌شعور بودن و صاحب درک و احساس بودن به شدّت نهی کرده است، که برای نمونه به برخی روایات در این زمینه اشاره می‌شود:

1. نهی از خشونت و اجحاف بر حیوانات: در این زمینه امیرالمؤمنین علی (ع) می‌فرمایند: «به‌صورت حیوان نزنید که همانا آنها پروردگارشان را تسبیح می‌کنند.»
2. نهی از ذبح حیوانی در برابر حیوان دیگر.
3. نهی از جدا کردن بچه حیوان از مادرش.
4. نهی از ویران کردن پناهگاه و لانه حیوانات.

از مجموع نکات فوق می‌توان دریافت که آنچه امروزه در جوامع غربی تحت عنوان”Animal welfare” از آن یاد می‌شود دقیقاً همان مباحثی است که دین مبین اسلام در آیات و روایات متعدد به آنها اشاره دارد. در اسلام حیوانات موجوداتی ذی‌شعور و صاحب درک و احساس قلمداد می‌شوند. در میان نواحی فراوانی که در منابع دینی از رفتارهای انسان با حیوانات عنوان شده است می‌توان دریافت که نحوه برخورد با آنها بدون تردید بر سلامتی حیوانات و نیز محصولات دامی حاصل از آنها مؤثر است.

امروزه دلایل روشنی وجود دارد که نشان می‌دهد هرگونه استرس شدید و کاهش “Animal welfare”  باعث می‌شود دام به بیماری‌های عفونی مستعدتر شود که یکی از پیامدهای منفی این مسئله افزایش استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های حیوانی خواهد بود.

تحقیقات در این زمینه ثابت کرده است که درصد بالایی از مقاومت آنتی‌بیوتیکی در انسان ناشی از استفاده حیوانی این نوع آنتی‌بیوتیک‌ها است. نکته قابل‌تأمل دیگر آنکه به نظر می‌رسد بسیاری از مشکلات و مسائل حاد بهداشتی و سلامتی به‌ویژه در دام‌های پر تولید به مسائل و مشکلات"Anima welfare"  آنها مربوط می‌شود، به‌طوری‌که هرچقدر Animal welfare" " ضعیف‌تر باشد، دام‌ها ضعیف‌تر شده و سلامتی آنها بیشتر در معرض خطر قرار می‌گیرد و درنتیجه امنیت غذای تولیدی حاصل از این دام‌ها بیشتر کاهش خواهد یافت. لذا نظر به آیه شریفه «فلینظر الانسان الی طعامه» و با توجه به تأیید علمی مباحث مطرح‌شده مربوط به رعایت حقوق حیوانات در منابع فقهی اسلامی، شایسته است که محققین مسلمان نیز درباره سیستم‌های تغذیه، نگهداری و پرورش دام‌های مزرعه تحقیقات جامعی به عمل‌آورند تا محصولات دامی حاصل از آنها که تأثیر مستقیم بر سلامت روح و جسم انسان‌ها دارد محصولات سالم‌تری باشد. در این صورت است که می‌توان انتظار داشت جامعه اسلامی نیز سالم‌تر و شاداب‌تر شود و غذای او منظر قدرت الهی و منشأ ظهور نور ایمان در قلوب انسان‌ها شود.

انتهای پیام/

• برچسب ها
• #حمایت از حیوانات
• #حقوق حیوانات
• #حضرت علی (ع)
• #تنکابن