یادداشت
راهکارهایی برای افزایش نشاط در فضای علمی دانشگاهها
نقش دانشگاه در ایجاد فضای شاد و با نشاط تنها با برنامه های مقطعی پررنگ نمی شود و حتی با این روش نتیجه مثبتی نخواهد داشت. لذا با مدیریت مناسب در چارچوب شئونات اخلاقی و فرهنگی جامعه اسلامی ایران، می توان به تحقق این امر کمک و عاملی جهت تسریع کسب علم جوانان شد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,به نقل از سرویس یادداشت کیوسنا؛شادی و غم دو روی یک سکه هستند این دو بعنوان دو پدیده روانشناختی لازمه یک زندگی سالم هستند. گاهی سبقت یکی بر دیگر ی در وضعیت تعادلی سیستم روحی -روانی اختلال ایجاد می نماید.
تردیدی نیست شادی و نشاط موجب امید به زندگی و میل به پویایی را در انسان تقویت می کند. شادی و نشاط مانند هر واقعیت دیگر یک بعد فراگیر فیزیولوژیک -روانشناختی دارد و یک بعد اجتماعی،به این معنا که هر چند برخی از ویژگیهای روانی بین همه انسانها مشترک است اما متاثر از اوضاع و شرایط جغرافیایی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی هم است. مدعای این عبارت این است که تابوهای فرهنگی و شرایط بحران زای اجتماعی -سیاسی می تواند در سمت و سود دهی به برخی از خصیصه های فردی افراد تاثیر بگذارد .
در بررسی های شناختی شاخص های توسعه یکی از شاخص هایی که مورد توجه قرار می گیرد شاخص نشاط و شادی و به عبارتی نشاط اجتماعی است. در واقع شادی و نشاط یکی از ابعاد روانشناختی فرد و جامعه است و فرد و جامعه هنگامی دارای شادی و نشاط خواهند بود که شاخص های معیشتی و رفاهی از یک سو و دیگر شاخص های فرهنگی، علمی و سیاسی آن جامعه از سوی دیگر از رشد قابل قبولی برخوردار بوده یا دست کم در سطح مطلوبی قرار گرفته باشد.
شادی و نشاط ماده اصلی تغییر، تحول و تکامل انسان است اگر در دانشگاه ها فضا توسط مسولین با استفاده از کارگاه های آموزشی و برگزاری مسابقات، ورزش های مختلف، کرسی های آزاد اندیشی یک فضای با نشاط برای دانشجویان شود،
انرژی های نهفته در جهت خلاقیت جوانان آزاد شده، ذهن ها پویاتر، زبانها گویا و استعداد ها شکوفا می شود، وقتی به نسل جوان نشاط از این طریق تزریق شود، در پی آن فعالیت های روزمره دانشجویان رونقی مثبت گرفته و بخش قابل توجهی از انحرافات این قشر کاسته می شود. چرا که به اعتقاد برخی روانشناسان گرایش به برخی مواد روانگردان ناشی از تمایل جوان به کسب شادی های کاذب است.
به این ترتیب نقش دانشگاه در ایجاد فضای شاد و با نشاط تنها با برنامه های مقطعی پررنگ نمی شود و حتی با این روش نتیجه مثبتی نخواهد داشت، برنامه هایی مانند اردوهای مختلط یا برگزاری کنسرت های مختلط یک ایده غلط است همانطور که بنابر فرمایشات مقام معظم رهبری اینگونه کارها (برگزاری کنسرت در دانشگاه ها) به بهانه نشاط بخشی دانشجویی جز غلط ترین کارهاست، برخی مراکز با دادن آمار غلط در خصوص افسردگی بالای دانشجویان و جوانان صرفا هدفشان بهانه ای است کذب جهت تجویز آزادیهای مبتذل.
دانشجویان در جامعه آینده سازان جامعه خواهند بود. دانشجویان،برنامه ریزان فردای جامعه، مدیران و تصمیم گیرندگان، نویسندگان، هنرمندان، مهندسین، سیاستمداران و…..جامعه خواهند بود. از این رو نباید از کنار آنان به سادگی و بی تفاوت گذشت لاپاساد نیز بر این عقیده است که سرنوشت فردا در دست جوانان است.
بنابراین پرداختن به آنان و حل مشکلات آنان برای هر جامعه ای امری ضروری است. اساسا شادی و نشاط در دانشگاه ها در صورت مدیریت مناسب، در چارچوب شئونات اخلاقی و فرهنگی جامعه اسلامی ایران، می تواند به تحقق این امر کمک و عاملی جهت تسریع کسب علم جوانان باشد و کارکردهایی چون سرزندگی، دلبستگی به دانشگاه و مسئولیت پذیری در قبال جامعه و در نتیجه کاهش آسیب های اجتماعی پر هزینه (capital intensive )خواهد بود.
به قلم: ثریا عزیزجلفا کارشناس مسایل اجتماعی
انتهای پیام/پ
به نقل از سرویس یادداشت کیوسنا؛شادی و غم دو روی یک سکه هستند این دو بعنوان دو پدیده روانشناختی لازمه یک زندگی سالم هستند. گاهی سبقت یکی بر دیگر ی در وضعیت تعادلی سیستم روحی -روانی اختلال ایجاد می نماید.
,
تردیدی نیست شادی و نشاط موجب امید به زندگی و میل به پویایی را در انسان تقویت می کند. شادی و نشاط مانند هر واقعیت دیگر یک بعد فراگیر فیزیولوژیک -روانشناختی دارد و یک بعد اجتماعی،به این معنا که هر چند برخی از ویژگیهای روانی بین همه انسانها مشترک است اما متاثر از اوضاع و شرایط جغرافیایی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی هم است. مدعای این عبارت این است که تابوهای فرهنگی و شرایط بحران زای اجتماعی -سیاسی می تواند در سمت و سود دهی به برخی از خصیصه های فردی افراد تاثیر بگذارد .
در بررسی های شناختی شاخص های توسعه یکی از شاخص هایی که مورد توجه قرار می گیرد شاخص نشاط و شادی و به عبارتی نشاط اجتماعی است. در واقع شادی و نشاط یکی از ابعاد روانشناختی فرد و جامعه است و فرد و جامعه هنگامی دارای شادی و نشاط خواهند بود که شاخص های معیشتی و رفاهی از یک سو و دیگر شاخص های فرهنگی، علمی و سیاسی آن جامعه از سوی دیگر از رشد قابل قبولی برخوردار بوده یا دست کم در سطح مطلوبی قرار گرفته باشد.
,
شادی و نشاط ماده اصلی تغییر، تحول و تکامل انسان است اگر در دانشگاه ها فضا توسط مسولین با استفاده از کارگاه های آموزشی و برگزاری مسابقات، ورزش های مختلف، کرسی های آزاد اندیشی یک فضای با نشاط برای دانشجویان شود،
,انرژی های نهفته در جهت خلاقیت جوانان آزاد شده، ذهن ها پویاتر، زبانها گویا و استعداد ها شکوفا می شود، وقتی به نسل جوان نشاط از این طریق تزریق شود، در پی آن فعالیت های روزمره دانشجویان رونقی مثبت گرفته و بخش قابل توجهی از انحرافات این قشر کاسته می شود. چرا که به اعتقاد برخی روانشناسان گرایش به برخی مواد روانگردان ناشی از تمایل جوان به کسب شادی های کاذب است.
,به این ترتیب نقش دانشگاه در ایجاد فضای شاد و با نشاط تنها با برنامه های مقطعی پررنگ نمی شود و حتی با این روش نتیجه مثبتی نخواهد داشت، برنامه هایی مانند اردوهای مختلط یا برگزاری کنسرت های مختلط یک ایده غلط است همانطور که بنابر فرمایشات مقام معظم رهبری اینگونه کارها (برگزاری کنسرت در دانشگاه ها) به بهانه نشاط بخشی دانشجویی جز غلط ترین کارهاست، برخی مراکز با دادن آمار غلط در خصوص افسردگی بالای دانشجویان و جوانان صرفا هدفشان بهانه ای است کذب جهت تجویز آزادیهای مبتذل.
,دانشجویان در جامعه آینده سازان جامعه خواهند بود. دانشجویان،برنامه ریزان فردای جامعه، مدیران و تصمیم گیرندگان، نویسندگان، هنرمندان، مهندسین، سیاستمداران و…..جامعه خواهند بود. از این رو نباید از کنار آنان به سادگی و بی تفاوت گذشت لاپاساد نیز بر این عقیده است که سرنوشت فردا در دست جوانان است.
,بنابراین پرداختن به آنان و حل مشکلات آنان برای هر جامعه ای امری ضروری است. اساسا شادی و نشاط در دانشگاه ها در صورت مدیریت مناسب، در چارچوب شئونات اخلاقی و فرهنگی جامعه اسلامی ایران، می تواند به تحقق این امر کمک و عاملی جهت تسریع کسب علم جوانان باشد و کارکردهایی چون سرزندگی، دلبستگی به دانشگاه و مسئولیت پذیری در قبال جامعه و در نتیجه کاهش آسیب های اجتماعی پر هزینه (capital intensive )خواهد بود.
,به قلم: ثریا عزیزجلفا کارشناس مسایل اجتماعی
,انتهای پیام/پ
,]
ارسال دیدگاه