یاران سیدالشهداء در بیله سوار 2/

با شهید علیرضا فرجاد آشنا شوید+نامه ها و تصاویر

شهید علیرضا فرجاد اهل روستای طومار بیله سوار بود که در سال 1346 دیده به جهان گشود اما مدت زندگی او در دنیا به 20 سال نکشید و در سومین روز از خرداد سال 1365 در منطقه جنگی حاج عمران بر اثر اصابت ترکش به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مغان امروز، مشخصات کامل شهید علیرضا فرجاد را بخوانید؛

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مغان امروز,

شهید علیرضا فرجاد در پنجم آذرماه سال 1346 در روستای طومار علیا از توابع شهرستان بیله سوار در یک خانواده متدین و مذهبی به دنیا آمد.

علیرضا چهارمین فرزند یک خانواده شش نفره بود. پدرش محمد فرجاد کارمند بازنشسته کشت و صنعت و مادرش گل قید صحرائی خانه دار بود. زمانی که علیرضا خردسال بود والدینش در روستا زندگی می کرد و از طریق کشاورزی و دامداری زندگی خود را می گذراندند. آن موقع علیرضا نیز که هنوز به مدرسه نرفته بود ،‌با بچه های محل بازی می کرد.

وقتی علیرضا به 6 سالگی رسید روستای طومار علیا مدرسه ای نداشت به همین خاطر عیرضا به بیله سوار می رود و در خانه خواهرش می ماند و در مدرسه پهلوی بیله سوار در سال 1356 برای اول ابتدایی ثبت نام می کند و با حمایت خواهرش به درس خود ادامه می دهد.

وضعیت درس مناسبی داشت ،‌جزء ‌دانش آموزان خوب مدرسه بود و همیشه معلمان درسش را تحسین می کردند . همیشه معدل عالی داشت و جزء‌ دانش آموزان ممتاز بود.

در دوران کودکی علیرضا اوقات فراغت خود را با بچه های محل کوچه بازی می کرد و حتی در امورات خانه به خواهرش کمک می کرد. خواهرش در این باره می گوید: علیرضا که آن موقع در خانه ما درس می خواند. بسیار خجالتی بود . بیشتر وقت خود را به درس خواندن صرف می کرد حتی علی رغم کودکی نماز می خواند و در دوره ابتدائی روزه می گرفت.

علیرضا در دوره نوجوانی دوره راهنمایی را در در سال 1357 در مدرسه شهید مطهری بیله سوار و دوره متوسطه را در دبیرستان 17 شهریور همان شهر در سال1360 شروع کرد و تا سوم متوسطه در رشته علوم تجربی به تحصیل خود ادامه داد و حین تحصیل داوطلبانه به جبهه اعزام گردید.

وضعیت درس او در دوره راهنمایی و متوسطه خیلی عالی و جزء‌ دانش آموزان ممتاز مدرسه بود. در این دوره پایبندی وی به اسلام و دین باز هم بیشتر قوت گرفت،‌مدام نمازش را می خواند و دوست داشت همیشه نمازش را در مسجد پشت حاج شفیع امام جمعه بیله سوار بخواند. در هیئات های عزاداری شرکت می کرد و عضو پایگاه شهید عباسقلی نژاد بود.

علیرضا به اثار هنری نیز فوق العاده علاقه داشت بویژه نقاشی روی شیشه جزء‌تفرحات اوقات فراغت او بود. ضمن اینکه در دوره نوجوانی در امورات زندگی به والدینش نیز در کارهای خانه کمک می کرد و برای در آوردن کمک خرجی مدرسه کارگری هم می کرد.

مادر شهید درباره فرزندش می گوید؛

مادرش درباره علیرضا چنین می گوید: علیرضا بچه درس خوان و متدین بود،‌در فعالتهای اجتماعی مشارکت خوبی داشت. نوجوان قانع و فروتن بود. یادم است وقتی پدرش به او پول می داد تا برای خودش لباس نو بخرد بارها دیدیم همان پول را برده و به حساب جنگ و جبهه واریز کرده بود. می گفت کمک به جنگ واجب تر است. علیرضا ضمن تحصیل گاهاً کارگری هم می کرد. ارتباط و تعاملاتش با هم خوب و عالی بود. مادرش را خیلی دوست می داشت. به خواهر بزرگترش نیز علاقه ویژه ای داشت. ارتباطش با بقیه نیز خوب و عالی بود. با همه همسایه ها رابطه خوبی داشت بطوریکه بعد از شهادت او همسایه ها نیز خیلی ناراحت شدند و ازرفتار او همیشه تعریف می کردند.

علیرضا در دوره نوجوانی دوستان زیادی داشت از جمله دکتر صالحی،‌احد ندایی،‌اکبر قلی وند،‌مهندس دیدار و آقای میرزایی که از دوستان و همکلاسیهای او بودند که همه شان مومن و متدین بودند.

دوره جوانی علیرضا که فرا رسید به علیرضا به یک انسان پخته تبدیل شده بود و در مواجهه با مشکلات به خدا توکل می کرد. مقاوم و جسور بود وخود از پس مشکلات بر می آمد.

علیرضا رشته تجربی را انتخاب کرد چون دوست داشت پزشک شود و آرزویش این بود. همیشه به خواهرش می گفت خواهرجان انشاء اله دکتر می شوم و از شرمندگی شما بیرون می آیم.

مادرش می گوید: علیرضا آنچنان پایبند به اصول اسلامی بود . در هیچ شرایطی فرائض دینی را ترک نمی کرد. تابستانها که کارگری ساختمان می کرد یادم است ماه رمضان بود و گرمای شدید تابستان رمق آدم را می گرفت. علیرضا در حین کارگری به هیچ وجه روزه اش را نمی خورد.

حتی روزی صاحب کارش آمد و گله کرد که علیرضادر گرمای شدید با آن شرایط کاری سخت روزه می گیرد و هر چه اصرار کردم روزه اش را نشکست و قبول نمی کرد. می گفت هر چه به من گوید انجام می دهم ولی به من نگویند روزه ام را بخورم.

مادرش می گوید: شهادت علیرضا برای خانواده بسیار ناراحت کننده بود. چون او تنها پسر خانواده بود 6 دختر داشتیم و تنها یک پسر به همین جهت شهادت او کمر خانواده را شکست. روحش شاد و یادش پر رهرو

دوست شهید درباره او می گوید؛

آقای ندایی از دوستان شهید می گوید: از دوره راهنمایی باشهید آشنا بودم از نظر اخلاقی یک انسان وارسته بود و از دانش آموزان خوش اخلاق مدرسه بود وضعیت درسی خوبی داشت و به دانش آموزان ضعیف نیز کمک می کرد. عضو انجمن اسلامی مدرسه بود. به رشته پزشکی علاقه مند بود. غیر از آن به مسائل سیاسی روز نیز علاقه مند بود ساده زیست و ساده پوش بود. به همین خاطر به دانش آموزان بیشتر نفوذ داشت.

علیرضا اعتقاد داشت وظیفه همه است جهت دفاع از وطن و رهبر به جبهه بروند بر این اساس هم به جبهه کمک مالی می کرد و هم اینکه خودش عملاً در جبهه های جنگ حاضر شد.

علیرضا در اواخر سال 1364 بصورت داوطلبانه از طریق سپاه بیله سوار به عنوان بسیجی به جبهه اعزام شد و به عنوان رزمنده فعالیت کرد تا اینکه در تاریخ 3/3/1365 در اثر درگیری با نیروهای عراق و اصابت ترکش به بدن در خاک عراق منطقه حاجی عمران به درجه شهادت نائل گشت و در گلزار سیدالشهداء ‌بیله سوار به خاک سپرده شد.

خواهر شهید درباره او می گوید؛

خواهرش می گوید: علیرضا اعتقادات خاصی داشت. روز عاشورا بود بعد از اتمام عزاداری برای نهار آمدیم خانه. همه نهار خوردند جز علیرضا، ما ناراحت شدیم که چرا نهار نمی خوری علیرضا گفت مگر روز عاشورا که امام حسین و یارانش تشنه و گرسنه جان دادند آدم پلو و خورشت می خورد. آن روز با پیاز خالی غذا خورد

بخش هایی از نامه های شهید به دوستان و آشنایان؛

سلام علیکم.

محمود جان سلام گرم مرا که از پرده های قلبم سرچشمه می گیرد بپذیر امیدوارم در این هوای خوب بهاری بیله سوار شاد وخندان باشید وهیچگونه نگرانی نداشته باشید و جزء به خدا محتاج کس دیگر نباشید. خدایی که قادر به همه چیز است وصاحب کل شی است. واگر از احوالات من جویا باشید خوب هستم وسلامتی برقرار است. وفقط نگرانی ام از جانب شماست. محمود جان نامه پر مهر ومحبت تو در تاریخ 20/2/65 به دستم رسید. خیلی نگران بودم فکر می کردم که خدای نکرده حتما چیزی شده که نامه نمی نویسید. ولی با رسیدن نامه خیالم راحت شد. و شاد شدم . برادر جان درباره درس من تلاش نکن چون فایده ای ندارد از طرفی وقت امتحانات فرار رسیده ومن به هیچ درسی نگاه نکرده ام. واز طرف دیگر کتابی در اینجا نیست که از آن استفاده نمایم. اگر موقعیت فرصت می داد خیلی خوب میشد. ولی چه می توان کرد. ان شا الله در شهریور همه اش را پاس خواهم کرد. اصلا در مورد آن تلاش نکن. در اینجا اصلا امکان آن نیست که امتحان دهم از بچه های کرد پرسیدم وآنها گفتند که ما تا سه چهار روز دیگر امتحانات را تمام می کنیم. بنا براین نمی توانم اینجا امتحان بدهم. برادر می گویی که با من تماس تلفنی داشته باش در این شهر نمی توان با خانه های بیله سوار تماس گرفت چون از قرار معلوم با خانه های بیله سوار نمی توان با تلفن صحبت کرد بیش از این وقت عزیزت را نمی گیرم. سلام مرا به پدر ومادر وشهناز ومهناز واقدس وفرحناز وکامبیز و حبیب وبچه ها وپروین وفاطمه واکرم ومعصومه واکبرو جعفر واحمد ورسول وآمنه وبرسان

وبه همه دوستان وآشنایان سلام مرا برسان.

جاننثار و دوستدار همه شما علیرضا فرجاد

این نامه را توسط برادر نادر کیانی می فرستم.

به نام خدا

سلام خویش را به نسیم های بهاری کردستان می دهم سلام خویش را از کوه های سر به فلک کشیده پیرانشهر می سپارم وسلام پر مهر خویش را به رودهای سرد وگوارای این مرز وبوم می ریزم تا به شما انسانهای پر مهر ومحبت برسد. انسانهایی که قلب خود را سیقل داده شما انسانهایی که قلبتان پر از مهر وصفاست. سلامتی خویش را با لطف خدای متعال به شما خبر می دهم ما هم در پیرانشهر هستیم وجای هیچگونه نگرانی نیست. چون کردستان دیگر کردستان قبلی نیست دیگر سرزمین خوش آب وهوا وآرام است. دیگر کردها همه به سوی جبهه ها می شتابند. وانقلاب را یاری می کنند. خدا را از یاد مبرید و ما را با دعاهای خویش یاری کنید. پدر ومادرم را تنها نگذارید و نگذارید آنها غم وغصه بخورند. و به حرفشان گوش دهید. من که به حرفشان گوش نداده وبه جبهه آمدم. ایشان نیز غصه مرا نخورند. این مناطق جنگی کاملا در اختیار نیروهای ماست. و هر گونه حرکتی را دفع می کنند. و ما هم تقریبا مدت سه ماه اینجا هستیم. البته همه نیروهای اعزامی مدت سه ماه هستند برادر محمود به پروین بگو که برنامه امتحانات کلاس سوم تجربی را از شاگردان بگیرد وبرایم بفرستد. حوصله بیشتر نوشتن را ندارم چون وقت کم است مجبور شدم نامه را با خط قاطی بنویسم. سلام مرا به پدر ومادر وشهناز ومهناز واقدس وفرحناز وکامبیز و حبیب وبچه ها وپروین وفاطمه واکرم ومعصومه واکبرو جعفر واحمد ورسول وآمنه وبرسان. وبه همه دوستان وآشنایان سلام مرا برسان . منتظر جواب فوری شما هستم. حدود 40 نفر از بیله سوار با من هستند. بعد از این نامه های زیادی خواهم نوشت واز این بابت نگران نباشید. ودر ضمن بنویسید که تلگرافم رسید یانه.

ساقیا جام سیم ده که نگارنده غیب

نیست معلوم که در پرده اسرار چه کرد

ای غمدیده حالت به شود دل بد مکن

وین سر شوریده با آید به سامان غم مخور

گر بهار عمر باشد باز بر تخت چمن

چتر گل بر سر کشی ای مرغ خوشخوان غم مخور

دوستار همیشگی شما علی فرجاد. 5/2/65

به نام خدا

به حضورمبارک نادر برسد

سلام

امیدوارم که همیشه شاد وخوشحال باشید ودر زیر سایه خدا با راحتی زندگی کنید. اگر از احوالات بنهد جویا باشید به حمد وسپاس خدا سلامت وسالم هستم. واز شما نهایت تشکر را دارم. باری نادر جان هیچ ناراحتی نداریم وجایمان راحت است ونگران نباشید. برایم بنویس که آیا ناراحتی پدرم رفع شد یا نه . حال حبیب آقا چه طور است؟ آیا راه می رود یانه. دیگر نمی خواهم وقت گرانبهایت را بگیرم سلام مرا به مهناز خواهر مهربانم برسان وبگو که گریه نکند. سلام مرا به حبیب آقا برسان. از چشمان حبیب ببوس. سلام مرا به پدر ومادرت وامید وخانواده سعید وپدرم ومادرم و وشهناز ومهناز واقدس وفرحناز وکامبیز و حبیب وبچه ها وپروین وفاطمه واکرم ومعصومه واکبرو جعفر واحمد ورسول وآمنه وبرسان. شما را به خدا می سپارم.

دعا گوی همه شما علیرضا فرجاد 6/2/65

به نام خدا

سلام گرم مرا که از پرده های قلبم سرچشمه می گیرد بپذیر

امیدوارم در این هوای خوب بهاری بیله سوار شاد وخندان باشید وهیچگونه نگرانی نداشته باشید و جزء به خدا محتاج کس دیگر نباشید. خدایی که قادر به همه چیز است وصاحب کل شی است. واگر از احوالات من جویا باشید خوب هستم وسلامتی برقرار است. به یاد داشته باشید که همیشه به خداوند توکل کنید که او برای همه بس است. وبا یاد او دلها آرام می گیرد. همه کس وهمه چیز در مقابل قدرت او هیچ است. همیشه فقط محتاج خداوند باشید. امیدوارم نگرانی مادر دلسوز ومهربانم رفع شده باشد. وشاد وسرحال باشید. واز این هوای لطیف بهاری بهره مند باشید . واز زندگی لذت ببرید. وبه خداوند روی آورید. وفکر بنده را نکنید که ما به هیچ چیز احتیاج نداریم. الا به خدا. نمی خواهم بیش از این وقتتان را بگیرم. از طرف من به مادر عزیزم سلام برسانید. سلام مرا به پدر ومادر وشهناز ومهناز واقدس وفرحناز وکامبیز و حبیب وبچه ها وپروین وفاطمه واکرم ومعصومه واکبرو جعفر واحمد ورسول وآمنه وبرسان. وبه همه دوستان وآشنایان سلام مرا برسان . ودر آخر به فیروز ومحمد بگو که اصلا این نادر مهربانم را اذیت نکنند و به نورخانم نه نه ام وبه خاله ام وبچه هایش سلام برسانید. شما را به خدا می سپارم.

دعا گوی همه شما علیرضا فرجاد 15/2/65

انتهای پیام/