ادله سینه زنی در روایات تشیع

با توجه به برخی از روایات شیعه، سینه زدن در سوگ امام حسین علیه السلام گرچه موجب قرمز شدن سینه شود، اشکالی نداشته، بلکه امری راجح است.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نوانا، با مراجعه و تأمّل در روایات اهل بیت علیه السلام استفاده می‌شود که ایشان انواع عزاداری مشروع از قبیل سینه‌زنی را اجازه داده‌اند. اینک به برخی از این روایات اشاره می‌کنیم:

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نوانا,

۱- شیخ طوسی از امام صادق علیه السلام نقل کرده که فرمودند: «لا شئ فی اللطم علی الخدود سوی الاستغفار و التوبه، و قد شققن الجیوب و لطمن الخدود الفاطمیّات علی الحسین بن علی علیه السلام و علی مثله تلطم الخدود و تشقّ الجیوب »؛[۱] « چیزی در زدن بر صورت به جز استغفار و توبه نیست، زیرا زنان فاطمی در سوگ حسین بن علی علیه السلام گریبان چاک داده و به صورت زدند. و بر مثل حسین باید به صورت زده و گریبان چاک داد.»

, [۱],

۲- در زیارت ناحیه مقدسه آمده است: « فلمّا رأین النساء جوادک مخزیّاً… برزن من الخدور ناشرات الشعور، علی الخدود لاطمات و بالعویل ناحیات»؛[۲] «زنان، وقتی که اسب زخم خورده تو را دیدند… از پشت پرده‌ها بیرون آمدند، در حالی که موهای خود را پریشان کرده و بر صورت می‌زدند و با صدای بلند نوحه می‌کردند.»

, [۲],

۳- و نیز در آن زیارت می‌خوانیم که امام زمان (عج) خطاب به امام حسین علیه السلام عرض می‌کند: « و لأندبنّک صباحاً و مساءاً، و لأبکینّ علیک بدل الدموع دماً »؛[۳] « من صبح و عصر بر تو ندبه می‌کنم و به جای اشک‌ها بر تو خون می‌گریم.»

, [۳],

۴- از امام رضا علیه السلام روایت شده که فرموده اند: « انّ یوم الحسین اقرح جفوننا و اسبل دموعنا و اذلّ عزیزنا بأرض کرب و بلا، و اورثنا الکرب و البلاء الی یوم الانقضاء….»؛[۴] « همانا روز حسین علیه السلام پلک‌های ما را زخم کرده و اشک های ما را ریزان نموده و عزیز ما را در سرزمین کرب و بلا ذلیل کرده است. و غُصه و بلا را تا روز قیامت برای ما به ارث گذاشته است.»

, [۴],

۵- شیخ مفید رحمه الله نقل می‌کند: چون زینب علیه السلام اشعار برادرش حسین علیه السلام را شنید که می‌گوید: « یا دهر افٍّ لک من خلیل….» سیلی به صورت زد و دست برد و گریبان چاک داد و بیهوش شد.[۵]

, [۵],

۶- سید بن طاووس نقل کرده: « چون اسیران در بازگشتشان به مدینه به کربلا رسیدند، جابر بن عبدالله انصاری را همراه جماعتی از بنی هاشم و مردانی از آل رسول مشاهده کردند که برای زیارت قبر حسین علیه السلام آمده‌اند. همگی در یک وقت به هم رسیدند و شروع به گریه و حزن کرده و بر خود می‌زدند و چنان عزاداری به پا کردند که جگرها را می‌سوزاند. زنان آن سرزمین نیز با آنان همنوا شده و چند روز عزاداری برپا کردند.[۶]

, [۶],

۷- ابن قولویه نقل کرده که حورالعین در اعلی علیین بر حسین به سینه و صورت زدند.[۷]

, [۷],

۸- کلینی به سند خود از جابر نقل می‌کند که به امام باقر علیه السلام عرض کرد: جزع چیست؟ حضرت فرمود: « اشدّ الجزع الصراخ بالویل و العویل و لطم الوجه و الصدر…»؛[۸] « شدیدترین جزع، فریاد و واویلا و صیحه و زدن به صورت و سینه است…».

, [۸],

[۱] – تهذیب الاحکام، ج ۸ ص ۳۲۵٫

, [۱],

[۲] – کامل الزیارات، ص ۲۶۰ و ۲۶۱٫

, [۲],

[۳] – همان.

, [۳],

[۴] – بحارالانوار، ج ۴۴، ص ۲۸۴٫

, [۴],

[۵] – الارشاد، شیخ مفید رحمه الله، ص ۲۳۲٫

, [۵],

[۶] – لهوف، ص ۱۱۲و۱۱۳؛ بحارالأنوار، ج ۴۵، ص ۱۴۶٫