جاده پاسارگاد- ارسنجان همچنان قربانی می گیرد+عکس

موضوعی که در اینجا به آن پرداخته می شود،تصادفات مکرر در جاده ارتباطی شهرستان پاساگاد به شهرستان ارسنجان است که در این چند ماه گذشته در پی تصادفات متعدد، دهها کشته و زخمی، برجا مانده است.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از طنین پاسارگاد، صبح که با انباشتی از امید و آرزو ، خانه و فرزندان خود را در پی لقمه ای نان وپیگیر کارهایمان ترک می کنیم، حوادث و اتفاقات بالقوه ای ما را در برمی گیرند و مثل یک نارنجک عمل نکرده از دم در خانه تا مقصد و محیط کار ما را همراهی می کنند و ممکن است برخی از این حوادث بالقوه به بالفعل تبدیل و خانواده ای وحتی شهری عزادار شوند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, طنین پاسارگاد,

خداوند بهترین چیزی را که به انسان هدیه داده است، زندگی است و اگر بخواهیم بهترین چیز را در زندگی توصیف کنیم می گوییم زندگی عبارت از برخی نعمت ها از تولد تا مرگ است،اما همیشه بین تولد و مرگ نعمتی به نام زندگی وجود دارد و بهترین انتخاب های شما در زندگی می باشد.

انتخاب هایی در زندگی وجود دارند که ممکن است ما را در مسیر خوشبختی وسعادت قرار دهند و انتخاب هایی نیز هستند که ما را به ورطه فنا،زوال و پوچی می کشانند.

انتخاب هایی مثل یک نام خوب ونیکو برای فرزند،انتخاب رشته دانشگاهی، انتخاب دانشگاه،همسر و کار به صورت عام از لحظه تولد تا مرگ پیش روی ماست و ممکن است برای برخی مایه سعادت و برخی دیگر نشانه شقاوت باشد.

اگر به این انتخاب های معمول برخی انتخاب های خاص مثل خودرو ،تلفن همراه،لب تاب و فضای مجازی را که زندگی امروزه آنها را ضروری کرده است، اضافه کنیم حوادثی پدیدار خواهد شد.

انتخاب رشته دانشگاهی یک حادثه نیست ولی انتخاب خودرو می تواند یک حادثه بالقوه قلمداد شود و همچنین یک تلفن همراه برای نوجوانی که هیچ شناختی از جهان پیرامون آن ندارد می تواند حادثه آفرین باشد و...

به تلفن همراه ، فضای مجازی و... در این مجال نمی پردازیم اما همین عناصر حادثه، اثرات به مراتب خیلی مخرب تر از حوادث خودرویی دارند هرچند که این ابزار از کارآمدی بیشتری برخوردار هستند ولی ما انسانها همیشه نیمه خالی لیوان آنها را دیده ایم.

این گونه است که جهان از لحظه ظهور و بروز این "حوادث بالقوه "نا امن تر از گذشته شده است.گذشته ای که در آن انسانهای اولیه با راهزنها و مرض هایی مثل طاعون،سل،ویا و... دست و پنجه نرم می کردند.

حوادثی که در پی انتخاب یک خودرو متوجه انسان می شود ناشی از اجبار ،همراهی و همسو بودن با شرایط موجود جامعه امروزی است و اگر این ابزار جایجایی انسان ها را با دیگر انتخاب های وابسته به آن مثل راننده و عامل فنی سه ضلع حادثه درنظر بگیریم بخش عظیمی از این حوادث را می شود ناخواسته وغیر قابل پیش بینی دانست.

سال ۸۴ آمار کشته های کشور در تصادفات رانندگی ۲۸ هزار نفر بود که بیش از آمار شهدای جنگ تحمیلی بود به همین خاطر باید گفت کشور ما هر سال به تعداد یک جنگ 8 ساله کشته داده است.

در سال 93 این آمار به 17 هزار کشته رسید اما باید گفت با توجه به رشد تکنولوژی های روز و ورود خودروهای مدرن تر این آمار هنوز تکان دهنده است و دومین میزان مرگ ومیر بعد از سرطان در کشور مربوط به تصادفات جاده ای است.

بدین ترتیب سه ضلع مثلث حوادث جاده ای را بر اساس آمارها بررسی می کنیم. عامل انسانی، خودرو و جاده(فنی).

در بررسی این سه عامل باید گفت که رانندگی یک انتخاب است، سفر نیز یک انتخاب است و در این دو انتخاب باید بسترهایی به نام خودرو و جاده (فنی) برای رانندگی و سفر فراهم شود.

نحوه رانندگی و فرهنگ رانندگی همیشه یکی از دغدغه های مسئولین ومردم بوده است و بسیاری از حوادث جاده ای در کشور ایران متوجه همین کنش و واکنش است.

سرعت، سبقت های غیرمجاز،واژگونی خودرو(۴۰درصد تلفات جاده ای در نوروز سال گذشته مربوط به واژگونی خودروها بود) ،انحراف به چپ و حرکات نمایشی از عوامل انسانی حوادث جاده ای هستند که متاسفانه سهم زیادی از تصادفات منجر به جرح و فوت را به خود اختصاص داده است.

در این بین دسترسی آسان و سهل الوصول بودن گواهینامه یکی از همین دلایل رانندگی های نامطمئن و در پی آن حوادث احتمالی است که باید راهنمایی ورانندگی این وظیفه ذاتی را نشان دهد وتغییر نگرش احساس می شود.

از دیگر عوامل انسانی که می توانند در سوانح رانندگی دخیل باشند، می شود به رانندگی های طولانی بدون فاصله زمانی استراحت، خوردن وآشامیدن حین رانندگی، نبستن کمربند، استفاده از تلفن همراه و جدال های قبل و زمان رانندگی اشاره کرد که نیاز به فرهنگ سازی بیشتری دارد.

در ایران هر 30 دقیقه یک نفر در اثر سوانح رانندگی کشته می شود با اینکه می گویند سهم اصلی در این مرگ و میر خطای انسانی است اما قطعا اگر خودروهای ایرانی و چینی ایمن تر بودند سهم کشته شدگان بسیار کمتر می شد. با اینحال، مشتریان ایرانی کمتر به موضوع ایمن بودن خودرویی که می خرند، اهمیت می دهند.

دومین عاملی که در کشور جهان سومی مثل ایران در حوادث رانندگی نقش مستقیم دارد، خودرو می باشد.این ارابه مرگ به مثابه یک تابوت متحرک روزانه انسان هایی که "اشرف مخلوقات" می باشند را به کام مرگ می کشاند و شرکت های سازنده ایرانی و چینی ، نوع کشته شدن و چهارچوب تابوت را تعیین می کند.

خودروی پراید توسط شرکت کیاموتور کره جنوبی در سال 1987 تولید وسال 2000 از چرخه تولید خارج شد. هم چنین تولید پ‍ژو405 و206 به ترتیب در سالهای1991 و2008 متوقف شد و نسل های جدید خودرو در کشورهای تولید کننده با کیفیت بالاتر جایگزین آنها می شود.

اما خط مونتاژ و تولید همین خودورها در کشورمان نه تنها متوقف نشده است بلکه به صورت گسترده تولید می شوند ومشتریان هم که بیشتر از طبقه متوسط به پایین جامعه می باشند آنها را خریداری می کنند.

ضلع سومی که در سوانح جاده ای نقش مهمی را ایفا می کند، عامل فنی و یا جاده ای است. هزینه بسیار بالای نگهداری و آسفالت جاده ها در کشور باعث شده است که هر ساله بیشترین اعتبارات کشور و استان ها به این بخش سرازیر شود و با وجود این همه هزینه، اثرات آن در کاهش تصادفات تعیین کننده نبوده است.

کوهستانی بودن برخی از راه های مواصلاتی کشور و همچنین کارشناسی نبودن برخی از جاده های برون شهری در کنار نبود گاردریل ،نداشتن شانه خاکی، عدم روشنایی مناسب و دیگر عوامل دخیل باعث شده است که بخش عظیمی از حوادث جانی را متوجه این نقیصه ها در حوزه راه بدانیم.

اما موضوعی که در اینجا به آن پرداخته می شود،تصادفات مکرر در جاده ارتباطی شهرستان پاساگاد به شهرستان ارسنجان است که در این چند ماه گذشته در پی تصادفات متعدد دهها کشته و زخمی، برجا مانده است.

این جاده به دلیل تردد بسیار،باریک بودن جاده و نداشتن شانه خاکی مناسب و مسیر دوطرفه و همچنین عدم روشنایی مناسب به ویژه در محدوده جغرافیایی شهرستان پاسارگاد باعث تصادفات وحشتناکی شده است که دهها خانواده داغدار از این گونه حوادث شده اند.

موضوعی که گویا مسئولان با شنیدن خبر این همه حادثه تلخ نمی خواهند چاره ای برای این جاده 25 کیلومتری کنند!جاده ای که به طور معمول هر هفته آبستن یک تصادف منجر به زخمی شدن یا فوت یک هموطن می باشد که آخرین تصادف آن در تاریخ 18 آبان ماه ساعت 13، بین خودرو پراید وسواری هیوندا رخ داد که منجر به مرگ همه سرنشینان پراید و زخمی شدن سرنشینان هیوندا شد که اینجا بازهم نقش خودرو ساز وایمنی خودرو مشخص می شود.

همانطور که گفته شد در این تصادفات سه عامل وجود دارد که البته هر سه همزمان نقش داشته اند اما نقش فنی یعنی جاده گویا پر رنگ تر از دیگر گزینه هاست.

سه ضلع عومل انسانی، خودرو و جاده در حوادث و تصادفات جاده ای مثل انگشتان دست هستند وهماهنگی آنها با هم می تواند از شدت تصادفات بکاهد.

در یک مسیر دو طرفه در یک جاده باریک و نامطمئن هر آن امکان تصادف وجود دارد و اگر راننده خوب با خودروی با کیفیت، رانندگی مناسبی کند، ممکن است از طرف راننده مقابل تهدید شود.

با وجود اینکه همه ما می دانیم فرهنگ غلط رانندگی در کشور، اصلی ترین عامل تصادفات جاده ای است اما کارشناسان تصادفات راهنمایی و رانندگی همین یک عامل را به عنوان عامل تصادفات منتشر نکنند چون با این شیوه نه خودرو ساز به دنبال اصلاح شیوه تولید(خصوصا در ترمز های abs ، بدنه و لاستیک) می رود و نه حمل ونقل و راه در پی اصلاح مسیر می رود.

بنابراین اگر خط کش و متر دست شماست و می خواهید که از بین سه عامل انسانی ،خودرو و جاده یک عامل را معرفی نمایید جنبه انصاف را رعایت کنید، چون بسیاری از تصادفات، منجر به فوت می شوند و راننده ای وجود ندارد تا از خود دفاع کند.

هر روز عصر و یا شب فرزند و دیگر اعضای خانواده منتظر حضور پدر (راننده یا مسافر ) در خانه می باشند و خداحافظی صبح وی را می خواهند با سلامی پاسخ دهند.

تعداد زیادی از این خانواده ها حتی فرصت خداحافظی را با فرزند، پدر و دیگر اعضای خانواده خود را پیدا نکردند و سلام ها در خودرو با حادثه برخورد نمود و تبدیل به وداع تلخ شد.

باشد که سه ضلع حوادث جاده ای بعد از تغییر کاربری، به اضلاع تولید امید در جامعه تبدیل شوند و هیچ سلامی بدون خداحافظی نماند.