به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سایت فرهنگ نگار، امروزه پیشرفت و توسعه سازمانها و مؤسسات درگرو ارتقاء سطح دانش، مهارت، رفتار و بینش منابع انسانی است بر همین اساس شاهد هستیم که اغلب مؤسسات و سازمانهای پیشرو بیش از پیش توجه خود را به آموزش و بهسازی منابع انسانی معطوف داشته و تبیین جایگاه واقعی آموزش در مسیر توسعه سازمانها رسالتی بزرگ بر دوش آنها نهاده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, فرهنگ نگار,این در حالی است که یکی از مباحث مهم کشور در سالهای اخیر، مسئله مدیریت است که مسئولان دلسوز و زحمتکش نظام در سخنرانیها و جلسات خصوصی و عمومی خود، به پیشرفتها و نقایص آن اشاره نمودهاند و بیتردید، توسعه و پیشرفت هر کشوری نیز بهطور عمده، مرهون موفقیتهای بهدستآمده از ناحیه مدیریت آن میباشد.
,اگرچه در مرحله اول، داشتن آرمانها و ارزشهای بلند و اهداف منطبق با آن، و در مرحله دوم، داشتن طرح و برنامه مرحلهبندی شده و مدوّن در پیشرفت و تعالی کشور بسیار مهم است، اما برای اجرای سیاستهای تعیینشده، مدیریت مقتدر و کارآمد مهمترین نقش را ایفا مینماید.
,حال موضوعی که اغلب در بین مدیران دولتی میتوان به آن دست یافت سوء مدیریت است، متأسفانه با سوء مدیریت دولتی و استفاده از مدیران ناتوان و ناکارآمد، آسیبهای جبرانناپذیری به بدنه اجرایی، اقتصادی، اداری، اجتماعی و فرهنگی کشور واردشده است.
, ،,یکی از عواملی که منجر به این اتفاق میشود تغییر دولتها است، در ایران رسم براین است که هر دولت یا مدیر دولتی که سرکار میآید، دولت و مدیران قبلی دستگاههای اجرایی را زیر سؤال میبرد. در سال اول انتقادها شروع و تشدید میشود. کلنگها بر زمین زده میشود و در سالهای بعد آمارهای افزایش و کاهشی جهت عملکرد ارائه میگردد و در بعضی دستگاهها و استانداریها، وارد عمل میشوند.
,در سالهای اخیر یکی از عوامل اصلی عدم پیشرفت مورد انتظار کشور در بزرگ بودن دولت خلاصهشده است به طوری که دولت در ایران متورم شده است و بدنه دولت از کارآیی لازم برخوردار نیست.
,از سوی دیگر منابع انسانی، طبیعی و مالی در ایران از کارآیی لازم برخوردار نیستند و حتی بر اساس گفتههای مسئولان ردهبالای کشور در ادارات روزانه نیم ساعت کار مفید صورت میپذیرد.
,حال در شمردن زیانهای بزرگ بودن دولت میتوان به این نکته اساسی رسید و آن هم هزینه شدن همه منابع برای تأمین بودجه کشور و عدمحمایت از تولید است که درنهایت زیان آن بهکل کشور میرسد.
,در این میان نمیتوان از نقش نظارت بر عملکرد مدیران دولتی بهسادگی گذشت، به طوری که نظارت و کنترل یکی از اجزای اصلی مدیریت محسوب میگردد و بدون توجه به این جز سایر اجزا مـدیریت، از قبیـل برنامهریزی، سـازماندهی و هدایت نیز ناقص بوده و تضمینی برای انجام درست آنها وجود ندارد.
,هدف و فلسفهٔ وجودی نظارت و کنترل اصلاح و بهبود است و اگر این ویژگـی در نظام کنترلی موجود نباشد، سیستم دوام چندانی نخواهد داشت.
,فرایند فـوق بـه صورت یک وظیفه اجباری در مجموعهای سازمانی جلوهگر خواهد شـد. نهادهـای نظارتی باید تلاش کننـد تـا پـس از شناسـایی دقیـق مـشکلات و موانـع، آنها را ریشهیابی کرده و راهحلهای اصلاحی را ارائه نمایند.
,شاید مهمترین مسئلهای کـه وجود کنترل را ضروری میسازد، آن است که پیشبینیها و برنامههای عملیاتی در سازمان همواره با درصدی از خطا توأم میباشند که برای رفع این خطاها و اصلاح عملیات کنترل تنها راه چاره است.
,همچنین فرایند کنترل و نظارت در مدیریت، فرایندی است برای افزایش انگیـزش افراد در فعالیتهای سازمانی که منتهی به تحقق اهداف سازمان میگردد، کنتـرل مدیریت در حقیقت ابزاری است در دست مدیرانی که این کنترل را بر خـود، بـین خود و زیردستانشان اعمال میکنند.
,*: حسن محمدی، کارشناس ارشد مدیریت
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه