گفت‌وگوی جالب با ماساژور مازندرانی تیم‎های ملی

لطفاً خودتان را برای بینندگان ما معرفی کنید؟

محمد براری هستم، ماساژور؛ از سال 74 یعنی در زمانی که دانشجو بودم، این کار را در هتل تهران شروع کردم.

مدرک مربی‌گری شما چیست؟

من کارشناسی رشته فیزیولوژی ورزشی را دارم و دوره‌های مختلفی را در فدراسیون پزشکی ورزشی تهران و در خارج از ایران در مراکز آموزشی تایلند و مسکوی روسیه دوره‌های ماساژ را پشت سر گذاشتم.

در خارج از ایران با چه تیم هایی و چه مدتی همکاری داشتید؟

من مدت 4 سال بیرون از ایران بودم و با تیم ملی کشور آذربایجان در رده بزرگسالان کشتی فرنگی همکاری می‌کردم.

البته تنها فقط این‌ها نبوده، به‌دلیل اینکه ما اردوهای مختلفی در نروژ و آلمان داشتیم و یا اینکه در کشور ترکیه بارها و بارها با تیم ملی کشور ترکیه و تیم ملی آمریکا بودیم و تجربیات زیادی را که در اردو در طی مدت دو هفته و یا 20 روز بوده، به‌دست آوردم.

در ایران با چه تیم‌هایی همکاری داشتید؟

من با تیم فوتبال سایپا و تیم ملی کشتی فرنگی همکاری داشتم؛ ابتدا در نساجی قائم‎شهر و بعدها در لیگ کشتی بیشتر با تیم‎های گاز مازندران بودم.

چه شد برای مربی‌گری به خارج از کشور رفتید؟

در مدت 3 سالی که با تیم ملی کشتی ایران در زمان آقای یزدانی‌خرم همکاری می‌کردم، مشکل من بیشتر در مباحث مالی بود، چون در آن 3 سال پولی نصیبم نشد و چون بنده صاحب خانواده هستم، به هر حال برای تأمین مخارج زندگی به پول نیاز دارم و از طرفی آذربایجانی‌ها هم پیشنهاد خوبی دادند، به ناچار به آنجا رفتم.

تفاوت مربی‌گری در ایران با خارج در چیست؟

اگر بخواهیم از نظر ریشه‌ای به این مسئله نگاه کنیم، نه اینکه آنها از نظر دانش و هوش از ما بالاتر باشند بلکه از ما پایین‌ترند اما یک چیز بسیار مهمی هست که آنها با عشق کار می‌کنند و بخش بسیار مهم دیگر که در مورد آن می‌شود بحث کرد، تعهد مالی آنهاست.

اینکه آنها به تعهدات مالی خود پایبندند و نکته دیگر هم این است که آنها قدر کار کردن شما را می‌دانند که در چه مقطعی هستید، بر همان اساس مبلغ را به شما می‌دهند و به‌موقع پرداخت می‌کنند، همچنین در آنجا دغدغه امکانات ورزشی نیز نداشتیم.

مازندران قطب کشتی دنیاست یعنی بعد از داغستان روسیه همه مازندران را به‌عنوان قطب کشتی می‌شناسند، یعنی آنچه که من در بیرون از ایران می‌شنیدم، از کشتی‌گیرهای قدیمی مازندران به‌عنوان مثال امامعلی حبیبی، عسکری محمدیان، مجید ترکان و این بزرگان را می‌شناختند و استان مازندران به‌عنوان یک قطب کشتی یک سالن کشتی استاندارد ندارد، یک ریکاوری خوب ندارد.

یک برنامه و یک تمرین خوب شرایط برگشت‌پذیری می‌خواهد، مثلاً امکانات بدنسازی، ریکاوری، استخر و همه این‌ها را اسپانسر تأمین می‌کند اما یک کشتی‌گیر ما این امکانات را ندارد، پول رفت و برگشت و پول استفاده از استخر را خیلی وقت‌ها ندارد، حتی ممکن است پول لباس ورزشی مناسب را هم نداشته باشد.

مهم‌ترین چیزی که می‌خواهم بگویم یک سالن مناسب است که یک کشتی‌گیر زمانی که برای تمرین به آنجا می‌رود بتواند خوب تمرین کند که این مورد متأسفانه اصلاً وجود ندارد.

زمانی امکانات ایران را با امکانات خارج مقایسه می‌کنم، می‌بینم که آنها خیلی جلوترند اما باز با همه این تفاسیر کشتی ما سرآمدست، چرا؟ چون ما استعداد داریم.

بهترین و تلخ‌ترین خاطره شما در دوران مربی‌گری چه بوده است؟

بهترین خاطره این بود که زمانی که آقای مراد محمدی در سال 2010 مدال گرفتند، من تلاش او را می‌دیدم که با چه سختی به مدال دست پیدا کرد، یعنی واقعاً شرایط بدنی و شرایط سن و سال، همه این‌ها بود ولی واقعاً فعل خواستن را در آقامراد دیدم که این یکی از بهترین خاطراتم بود.

تلخ‌ترین خاطره هم مربوط به طالب نعمت‌پور در سال 2010 هست، جایی که وی با حریفی از رژیم صهیونیستی افتاد؛ آن سال نعمت‌پور آماده گرفتن مدال طلا بود، یعنی شانس طلای او 100 درصد بود.

در پایان اگر صحبت خاصی دارید، بفرمایید.

زمانی که وارد استان شدم، کسی نمی‌دانست ماساژ چیست و اینکه بنده با 20 سال سابقه فعالیت در این زمینه بااستعدادی که در این عرصه در استان می‌بینم می‌توان ماساژ را به‌عنوان کمک‌حال خوبی برای ورزش استان دانست، اگر شرایط و زمینه‌ای لازم فراهم شود.

از مسئولان استانی کسی نیامد که به من بگوید که چه کمکی می‌توانی به ورزش استان بکنی، در حالیکه اولین تختی که در مسابقات جهانی و المپیک وارد می‌شود، تخت ماساژور تیم است.

ماساژور به‌نظر بنده در شرایط حساس بهترین ریکاوری است، یعنی یک موتور برای ورزشکار هست، به‌منظور برگشت به حالت اولیه چون الان مسابقات میلی‌متری شده و تمام رشته‌ها به همین صورت هستند و کسی نقش ماساژور را نمی‌داند.

حتی غیر از ورزش هم می‌توانیم همانند دیگر نقاط جهان از طریق ماساژ جذب توریست داشته باشیم و هم ایجاد اشتغال کنیم.

بنده بیش از 15 نفر را آموزش داده‌ام و این افراد در حال درآمدزایی از طریق ماساژ هستند، بدون اینکه از آنها پولی دریافت کرده باشم.

حمایتی از مسئولان از من صورت نگرفت و تنها مدیریت مجموعه ورزشی معراج ساری حاضر شد تا بدون اینکه پولی دریافت کند دفتر اختصاصی بدهد، غیر از این حمایت دیگری صورت نگرفت.

 

انتهای پیام/