سید مهدی نبوی (دانشجوی دکتری مطالعات خاورمیانه دانشگاه تهران)/
تحلیلی بر هدف قرار گرفتن جنگنده روسیه توسط ترکیه
تنها یک روز پس از اینکه ولادیمیر پوتین در دیدار با امام خامنه ای عنوان کرد که " به دوستان خود از پشت خنجر نخواهیم زد"، یک فروند جنگنده سوخو 24 روسیه در مرز میان ترکیه و سوریه هدف موشک جنگنده اف 16 اس ترکیه قرار گرفت و ساقط شد که پوتین آن را " خنجری از پشت" نامید.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سولدوز خبر، تنها یک روز پس از اینکه ولادیمیر پوتین در دیدار با امام خامنه ای عنوان کرد که " به دوستان خود از پشت خنجر نخواهیم زد"، یک فروند جنگنده سوخو 24 روسیه در مرز میان ترکیه و سوریه هدف موشک جنگنده اف 16 اس ترکیه قرار گرفت و ساقط شد که پوتین آن را " خنجری از پشت" نامید. مقامات ترکیه اعلام کردند که ظرف پنج دقیقه ده بار به این جنگنده اخطار داده اند، ولی روس ها و خلبان نجات یافته این ادعا را رد می کنند، از طرفی برخی رسانه ها با انتشار مسیر حرکت جنگنده اعلام کرده اند که جنگنده روسیه صرفا هفده ثانیه در آسمان ترکیه حضور داشته است. موضوع این سقوط، بلافاصله تبدیل به تیتر یک رسانه های جهان شد و هنوز نیز تحلیل ها نسبت به این اقدام ادامه دارد. آنچه که در این میان اهمیت دارد، نحوه سقوط یا اخطار دادن یا ندادن به هواپیمای روسی نیست، بلکه ریشه یابی این موضوع است که چه عاملی باعث این اقدام تهاجمی ترکیه گردیده است و پیامدهای آن چگونه خواهد بود؟ آن چه که به عنوان نقطه عطف این ماجرا مطرح می شود، مسئله بحران سوریه و مبارزه با تروریسم است که به نوعی محور مناقشات اخیر و توجیه حضور قدرت های فرا منطقه ای و اقدامات بازیگران منطقه ای است. لذا برای ریشه یابی این موضوع، نیاز است نگاهی گذرا به اهمیت خاورمیانه و مهمترین منطقه مورد مناقشه ی در حال حاضر یعنی سوریه بپردازیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سولدوز خبر،, سولدوز خبر،, سولدوز خبر،, تنها یک روز پس از اینکه ولادیمیر پوتین در دیدار با امام خامنه ای عنوان کرد که " به دوستان خود از پشت خنجر نخواهیم زد"، یک فروند جنگنده سوخو 24 روسیه در مرز میان ترکیه و سوریه هدف موشک جنگنده اف 16 اس ترکیه قرار گرفت و ساقط شد که پوتین آن را " خنجری از پشت" نامید. مقامات ترکیه اعلام کردند که ظرف پنج دقیقه ده بار به این جنگنده اخطار داده اند، ولی روس ها و خلبان نجات یافته این ادعا را رد می کنند، از طرفی برخی رسانه ها با انتشار مسیر حرکت جنگنده اعلام کرده اند که جنگنده روسیه صرفا هفده ثانیه در آسمان ترکیه حضور داشته است. موضوع این سقوط، بلافاصله تبدیل به تیتر یک رسانه های جهان شد و هنوز نیز تحلیل ها نسبت به این اقدام ادامه دارد. آنچه که در این میان اهمیت دارد، نحوه سقوط یا اخطار دادن یا ندادن به هواپیمای روسی نیست، بلکه ریشه یابی این موضوع است که چه عاملی باعث این اقدام تهاجمی ترکیه گردیده است و پیامدهای آن چگونه خواهد بود؟ آن چه که به عنوان نقطه عطف این ماجرا مطرح می شود، مسئله بحران سوریه و مبارزه با تروریسم است که به نوعی محور مناقشات اخیر و توجیه حضور قدرت های فرا منطقه ای و اقدامات بازیگران منطقه ای است. لذا برای ریشه یابی این موضوع، نیاز است نگاهی گذرا به اهمیت خاورمیانه و مهمترین منطقه مورد مناقشه ی در حال حاضر یعنی سوریه بپردازیم.,خاورمیانه، یکی از مهمترین مناطق ژئوپلیتیکی جهان بوده و در واقع هارتلند جدید جهان است. این منطقه دارای عظیم ترین ذخایر انرژی جهان، مهمترین مناطق ژئواستراتژیک مانند تنگه های هرمز و... بوده و خواستگاه تمام ادیان الهی است و به نوعی قطب مذهبی جهان نیز به شمار می رود. منطقه ی مهم ژئوپلیتیک و ژئو استراتژیک خاورمیانه، به دلیل وجود مسائل و درگیری های قومی و مذهبی و نیز وجود منافع استراتژیک قدرت های بزرگ در آن، همواره یکی از مناطق بحران زا در جهان بوده و از دیرباز محل کشمکش و منازعه بازیگران منطقه ای و محل مداخله ی قدرت های فرا منطقه ای به ویژه ایالات متحده بوده است. خاورمیانه به عنوان منطقه ای که در آن امنیت اعضاء به همدیگر گره خورده است، از سال 2010 دچار تحولاتی شده است که روابط میان بازیگران مهم منطقه ای و فرا منطقه ای را بسته به منافعشان تحت تاثیر قرار داده است.از دسامبر 2010، با خودسوزی جوانی دستفروش در تونس، موجی از تحولات در کشورهای عربی منطقه مانند تونس، مصر، لیبی و ... به راه افتاد. سوریه نیز از موج این تحولات بی نصیب نماند و از مارس 2011 اعتراضات ضد دولتی در این کشور آغاز گردید. اما این مسئله در سوریه تفاوت بسیار اساسی با تحولات سایر کشورها دارد. بر خلاف کشورهایی مانند لیبی و مصر، نا آرامی ها در سوریه از ابتدا مورد حمایت علنی دولت های عربی و غربی قرار گرفت. اما چرا سوریه آن قدر اهمیت دارد که به نوعی تمامی قدرتهای منطقه ای و فرا منطقه ای را درگیر کرده است؟
, خاورمیانه، یکی از مهمترین مناطق ژئوپلیتیکی جهان بوده و در واقع هارتلند جدید جهان است. این منطقه دارای عظیم ترین ذخایر انرژی جهان، مهمترین مناطق ژئواستراتژیک مانند تنگه های هرمز و... بوده و خواستگاه تمام ادیان الهی است و به نوعی قطب مذهبی جهان نیز به شمار می رود. منطقه ی مهم ژئوپلیتیک و ژئو استراتژیک خاورمیانه، به دلیل وجود مسائل و درگیری های قومی و مذهبی و نیز وجود منافع استراتژیک قدرت های بزرگ در آن، همواره یکی از مناطق بحران زا در جهان بوده و از دیرباز محل کشمکش و منازعه بازیگران منطقه ای و محل مداخله ی قدرت های فرا منطقه ای به ویژه ایالات متحده بوده است. خاورمیانه به عنوان منطقه ای که در آن امنیت اعضاء به همدیگر گره خورده است، از سال 2010 دچار تحولاتی شده است که روابط میان بازیگران مهم منطقه ای و فرا منطقه ای را بسته به منافعشان تحت تاثیر قرار داده است.از دسامبر 2010، با خودسوزی جوانی دستفروش در تونس، موجی از تحولات در کشورهای عربی منطقه مانند تونس، مصر، لیبی و ... به راه افتاد. سوریه نیز از موج این تحولات بی نصیب نماند و از مارس 2011 اعتراضات ضد دولتی در این کشور آغاز گردید. اما این مسئله در سوریه تفاوت بسیار اساسی با تحولات سایر کشورها دارد. بر خلاف کشورهایی مانند لیبی و مصر، نا آرامی ها در سوریه از ابتدا مورد حمایت علنی دولت های عربی و غربی قرار گرفت. اما چرا سوریه آن قدر اهمیت دارد که به نوعی تمامی قدرتهای منطقه ای و فرا منطقه ای را درگیر کرده است؟,سوریه بهعنوان مرکز ارتباطات سه قاره آسیا، آفریقا و اروپا شناخته میشود و همسایگی با فلسطین اشغالی، لبنان، ترکیه و عراق، و مهمتر از آن قرار گرفتن این کشور در محور مقاومت در برابر رژیم صهیونیستی، به وضوح اهمیت ژئوپلتیکی و نقش راهبردی این کشور را در مناسبات منطقهای و بینالمللی نمایان میسازد. به دلیل همین اهمیت و نقش استراتژیک، بسیاری از کارشناسان روابط بین الملل، سوریه را "بزرگترین کشور کوچک جهان" مینامند. ریشه یابی علل بحران در سوریه و اقدامات انجام شده برای حل بحران سوریه در این مقال نمی گنجد و موضوع اصلی این نوشتار نیز نیست، اما به طور کلی می توان اشاره کرد که از ابتدای شروع بحران، در میدان بازی سوریه، دو طیف حضور دارند. طیف اول، بازیگرانی هستند که خواهان سقوط نظام فعلی سوریه به رهبری بشار اسد هستند. بخشی از این طیف، آمریکا و قدرت های غربی بوده و در میان بازیگران منطقه ای، رژیم صهیونیستی، عربستان و مهمتر از همه ترکیه قرار دارند. ترکیه با حمایت از گروههای مخالف و انتقال کمک های مالی و تسلیحاتی به تروریست ها، بر رویکرد تغییر رژیم در سوریه پای فشرده است. یکی از دستاورد های محتمل ترکیه در صورت تحقق سیاست تغییر رژیم در سوریه، گسترش نفوذ ژئوپلیتیک و عمق استراتژیک این کشور در حوزه سوریه و مدیترانه است که ترکیه را از مزایای مهم سیاسی، اقتصادی و... برخوردار خواهد کرد. در تحلیل اقدامات ترکیه باید این موضوع را نیز مد نظر داشت که ترکیه عضو ناتو بوده و متحد دیرین و استراتژیک آمریکا است و معمولا در چارچوب منافع آمریکا در منطقه حرکت می نماید. در سوی دیگر طیف، بازیگرانی مانند ایران و حزب الله لبنان هستند که بحران سوریه را طرح عربی- غربی برای شکستن محور مقاومت در مقابل رژیم صهیونیستی می دانند. ایران با حمایت قاطع از سوریه، بر حل دیپلماتیک موضوع و روشن شدن تکلیف نظام این کشور از طریق انتخابات و رای مردم تاکید میکند. باید اذعان کرد که یکی از مهمترین دلایل عدم سقوط نظام سوریه، حمایت های قاطع ایران در مبارزه با تروریسم در این کشور است. در این بین ظهور گروه های تروریستی نظیر داعش در عراق و سوریه و اقدامات تروریستی فجیع آن، بحران منطقه و بخصوص سوریه را وارد مراحل جدید تری نمود. غرب و بازوی منطقه ای آن یعنی ترکیه، با حمایت مالی و اطلاعاتی و تسلیحاتی سعی در استفاده ابزاری از تروریسم داشتند. این جبهه، ادعای مبارزه با تروریسم را داشتند در حالی که در عمل هیچ گونه ضربه موثری به داعش و امثالهم وارد ننمودند و بیشتر رویکرد حمایتی داشتند. ایفای نقش دوگانه ترکیه در این میان نیز، بسیار حائز اهمیت است. ترکیه در ظاهر صرفا از مخالفان میانه رو حمایت می نمود و بر مبارزه با تروریسم تاکید می کرد، در حالی که عملا به دنبال منافع اقتصادی خود از طریق خرید نفت از داعش و کمک به این گروه برای سرنگونی بشار اسد بود. نکته بعدی بسیار مهم در خصوص بحران سوریه پس از گذشت پنج سال از بحران، حضور عملگرایانه روسیه در میدان و ائتلاف محور ایران-روسیه- حزب الله و ارتش سوریه در مبارزه با تروریست ها بود که معادلات را پیچیده تر نمود. حضور قدرتمند نیروی هوایی روسیه در کنار مستشاری نظامی ایران در نبرد زمینی، باعث پیروزی های چشمگیر در صحنه ی میدانی سوریه شد که کفه ترازو را به نفع ارتش سوریه سنگین تر نمود. نیروی هوایی روسیه با بمباران سنگین مواضع تروریست ها و هدف قرار دادن تانکر های نفت داعش و محموله های لجستیکی آن، باعث وارد آمدن خسارات زیاد به این گروه و نیز خریداران نفت آن گردید. موضوعی که پوتین در اجلاس گروه بیست در ترکیه نیز به آن اشاره کرد که برخی از کشورها از داعش حمایت مالی می کنند و نفت آن را بفروش می رسانند.با حضور روسیه در صحنه نبرد هوایی با تروریست ها و حمایت از اسد، عملا توازن نبرد در سوریه بهم خورد و طیف مخالف نظام فعلی سوریه را در موضع انفعال قرار داد. با گذشت پنج سال از بحران ، عدم موفقیت جبهه غربی- عربی در سقوط بشار اسد بوسیله اقدامات نظامی، و عملکرد قاطع ایران و روسیه در مبارزه با داعش کار را به نشست وین با حضور ایران و روسیه کشاند. در این بین ترکیه و حامیان فرا منطقه ای آن که توازن صحنه نبرد را به ضرر خود میدیدند برای جلوگیری از آن چه که سرکوب مخالفان دولت اسد بجای داعش توسط روسیه می خواندند دچار اشتباه محاسباتی شدند و سعی در ایجاد دو قطبی روسیه- ناتو دارند و نمود بارز این اشتباه محاسباتی برای جلوگیری از اقدامات روسیه، در هدف قرار دادن جنگنده روسیه توسط ترکیه به پشتوانه حمایت ناتو بروز یافت. اما پیامد های این اقدام ترکیه چه می تواند باشد؟ این اقدام ترکیه ، روند معادلات منطقه را وارد فاز پیچیده تری نمود و سناریو های مختلفی در خصوص این اقدام ترکیه وجود دارد. سناریوی اول، حمایت از تروریست ها و کاهش حملات هوایی روسیه به مناطق تحت کنترل آن هاست. در واقع ترکیه که به دلایل اقتصادی و سیاسی از حضور داعش در منطقه سود می برد، قطعا از موفقیت های روسیه در مبارزه با تروریست ها ناراضی خواهد بود و به هر طریق تلاش خواهد کرد از ادامه آن ممانعت به عمل آورد و هدف قرار دادن جنگنده روسیه نیز در این راستاست. در مقابل این سناریو، هرچند روسیه اعلام نمود که با اقدام ترکیه مقابله به مثل نظامی نخواهد کرد و وارد درگیری نظامی با ترکیه نخواهدشد، اما بلافاصله ارتباطات نظامی خود با ترکیه را قطع کرد، ناوشکن خود را به منطقه اعزام نمود، دستور استقرار سامانه اس 400 در خاک سوریه را صادر کرد و اعلام کرد که همچنان به عملیات هوایی خود در سوریه ادامه خواهد داد و با هر تهدیدی که علیه جنگنده های این کشور باشد مقابله خواهد کرد. به عبارت دیگر اگر ترکیه به دنبال تحت تاثیر قرار دادن و کاهش حملات هوایی روسیه در سوریه بود، این اقدام کاملا نتیجه ای معکوس داشت و روسیه با قدرت بیشتری نسبت به بمباران ها طی روزهای گذشته اقدام نمود. از طرفی اگر این اقدام به پشتوانه ناتو بوده و در پی ایجاد دو قطبی روسیه-ناتو باشد، نتیجه اجلاس ناتو نشان داد که این سازمان نهایتا در حد اعلامی از ترکیه حمایت خواهد نمود و نه در سطح اعمالی. چه اینکه مهمترین کشور عضو ناتو و به نوعی رهبر ناتو یعنی آمریکا با وجود حمایت لفظی، این مسئله را موضوعی میان ترکیه و روسیه دانست. به عبارت دیگر ناتو وارد درگیری نظامی با روسیه نخواهد شد و نهایتا به حمایت لفظی بسنده خواهد کرد. بنابرین این سناریو نیز با شکست مواجه خواهد شد. در خصوص واکنش روسیه به این اقدام ترکیه، همانطور که پیشتر اشاره شد و مقامات روس نیز بدان اشاره نموده اند، بعید به نظر می رسد که روسیه در کوتاه مدت اقدام عجولانه و مقابله به مثل نماید اما مطمئنا نسبت به تقویت ساختارهای نظامی خود در سوریه اقدام خواهد نمود و به بمباران های خود در سوریه شدت بیشتری خواهد بخشید. روابط روسیه و ترکیه نیز هرچند در حال حاضر دارای تنش است، ولی با دعوت سایر کشورها به خویشتن داری و احتمال میانجیگری کشوری که مورد اعتماد طرفین باشد، بعید است که به منازعه رو در رو بیانجامد، اما بدون تردید ادامه ی این روند تنشی میان ترکیه و روسیه منجر به پیچیده تر شدن اوضاع در منطقه خواهد شد.
, سوریه بهعنوان مرکز ارتباطات سه قاره آسیا، آفریقا و اروپا شناخته میشود و همسایگی با فلسطین اشغالی، لبنان، ترکیه و عراق، و مهمتر از آن قرار گرفتن این کشور در محور مقاومت در برابر رژیم صهیونیستی، به وضوح اهمیت ژئوپلتیکی و نقش راهبردی این کشور را در مناسبات منطقهای و بینالمللی نمایان میسازد. به دلیل همین اهمیت و نقش استراتژیک، بسیاری از کارشناسان روابط بین الملل، سوریه را "بزرگترین کشور کوچک جهان" مینامند. ریشه یابی علل بحران در سوریه و اقدامات انجام شده برای حل بحران سوریه در این مقال نمی گنجد و موضوع اصلی این نوشتار نیز نیست، اما به طور کلی می توان اشاره کرد که از ابتدای شروع بحران، در میدان بازی سوریه، دو طیف حضور دارند. طیف اول، بازیگرانی هستند که خواهان سقوط نظام فعلی سوریه به رهبری بشار اسد هستند. بخشی از این طیف، آمریکا و قدرت های غربی بوده و در میان بازیگران منطقه ای، رژیم صهیونیستی، عربستان و مهمتر از همه ترکیه قرار دارند. ترکیه با حمایت از گروههای مخالف و انتقال کمک های مالی و تسلیحاتی به تروریست ها، بر رویکرد تغییر رژیم در سوریه پای فشرده است. یکی از دستاورد های محتمل ترکیه در صورت تحقق سیاست تغییر رژیم در سوریه، گسترش نفوذ ژئوپلیتیک و عمق استراتژیک این کشور در حوزه سوریه و مدیترانه است که ترکیه را از مزایای مهم سیاسی، اقتصادی و... برخوردار خواهد کرد. در تحلیل اقدامات ترکیه باید این موضوع را نیز مد نظر داشت که ترکیه عضو ناتو بوده و متحد دیرین و استراتژیک آمریکا است و معمولا در چارچوب منافع آمریکا در منطقه حرکت می نماید. در سوی دیگر طیف، بازیگرانی مانند ایران و حزب الله لبنان هستند که بحران سوریه را طرح عربی- غربی برای شکستن محور مقاومت در مقابل رژیم صهیونیستی می دانند. ایران با حمایت قاطع از سوریه، بر حل دیپلماتیک موضوع و روشن شدن تکلیف نظام این کشور از طریق انتخابات و رای مردم تاکید میکند. باید اذعان کرد که یکی از مهمترین دلایل عدم سقوط نظام سوریه، حمایت های قاطع ایران در مبارزه با تروریسم در این کشور است. در این بین ظهور گروه های تروریستی نظیر داعش در عراق و سوریه و اقدامات تروریستی فجیع آن، بحران منطقه و بخصوص سوریه را وارد مراحل جدید تری نمود. غرب و بازوی منطقه ای آن یعنی ترکیه، با حمایت مالی و اطلاعاتی و تسلیحاتی سعی در استفاده ابزاری از تروریسم داشتند. این جبهه، ادعای مبارزه با تروریسم را داشتند در حالی که در عمل هیچ گونه ضربه موثری به داعش و امثالهم وارد ننمودند و بیشتر رویکرد حمایتی داشتند. ایفای نقش دوگانه ترکیه در این میان نیز، بسیار حائز اهمیت است. ترکیه در ظاهر صرفا از مخالفان میانه رو حمایت می نمود و بر مبارزه با تروریسم تاکید می کرد، در حالی که عملا به دنبال منافع اقتصادی خود از طریق خرید نفت از داعش و کمک به این گروه برای سرنگونی بشار اسد بود. نکته بعدی بسیار مهم در خصوص بحران سوریه پس از گذشت پنج سال از بحران، حضور عملگرایانه روسیه در میدان و ائتلاف محور ایران-روسیه- حزب الله و ارتش سوریه در مبارزه با تروریست ها بود که معادلات را پیچیده تر نمود. حضور قدرتمند نیروی هوایی روسیه در کنار مستشاری نظامی ایران در نبرد زمینی، باعث پیروزی های چشمگیر در صحنه ی میدانی سوریه شد که کفه ترازو را به نفع ارتش سوریه سنگین تر نمود. نیروی هوایی روسیه با بمباران سنگین مواضع تروریست ها و هدف قرار دادن تانکر های نفت داعش و محموله های لجستیکی آن، باعث وارد آمدن خسارات زیاد به این گروه و نیز خریداران نفت آن گردید. موضوعی که پوتین در اجلاس گروه بیست در ترکیه نیز به آن اشاره کرد که برخی از کشورها از داعش حمایت مالی می کنند و نفت آن را بفروش می رسانند.با حضور روسیه در صحنه نبرد هوایی با تروریست ها و حمایت از اسد، عملا توازن نبرد در سوریه بهم خورد و طیف مخالف نظام فعلی سوریه را در موضع انفعال قرار داد. با گذشت پنج سال از بحران ، عدم موفقیت جبهه غربی- عربی در سقوط بشار اسد بوسیله اقدامات نظامی، و عملکرد قاطع ایران و روسیه در مبارزه با داعش کار را به نشست وین با حضور ایران و روسیه کشاند. در این بین ترکیه و حامیان فرا منطقه ای آن که توازن صحنه نبرد را به ضرر خود میدیدند برای جلوگیری از آن چه که سرکوب مخالفان دولت اسد بجای داعش توسط روسیه می خواندند دچار اشتباه محاسباتی شدند و سعی در ایجاد دو قطبی روسیه- ناتو دارند و نمود بارز این اشتباه محاسباتی برای جلوگیری از اقدامات روسیه، در هدف قرار دادن جنگنده روسیه توسط ترکیه به پشتوانه حمایت ناتو بروز یافت. اما پیامد های این اقدام ترکیه چه می تواند باشد؟ این اقدام ترکیه ، روند معادلات منطقه را وارد فاز پیچیده تری نمود و سناریو های مختلفی در خصوص این اقدام ترکیه وجود دارد. سناریوی اول، حمایت از تروریست ها و کاهش حملات هوایی روسیه به مناطق تحت کنترل آن هاست. در واقع ترکیه که به دلایل اقتصادی و سیاسی از حضور داعش در منطقه سود می برد، قطعا از موفقیت های روسیه در مبارزه با تروریست ها ناراضی خواهد بود و به هر طریق تلاش خواهد کرد از ادامه آن ممانعت به عمل آورد و هدف قرار دادن جنگنده روسیه نیز در این راستاست. در مقابل این سناریو، هرچند روسیه اعلام نمود که با اقدام ترکیه مقابله به مثل نظامی نخواهد کرد و وارد درگیری نظامی با ترکیه نخواهدشد، اما بلافاصله ارتباطات نظامی خود با ترکیه را قطع کرد، ناوشکن خود را به منطقه اعزام نمود، دستور استقرار سامانه اس 400 در خاک سوریه را صادر کرد و اعلام کرد که همچنان به عملیات هوایی خود در سوریه ادامه خواهد داد و با هر تهدیدی که علیه جنگنده های این کشور باشد مقابله خواهد کرد. به عبارت دیگر اگر ترکیه به دنبال تحت تاثیر قرار دادن و کاهش حملات هوایی روسیه در سوریه بود، این اقدام کاملا نتیجه ای معکوس داشت و روسیه با قدرت بیشتری نسبت به بمباران ها طی روزهای گذشته اقدام نمود. از طرفی اگر این اقدام به پشتوانه ناتو بوده و در پی ایجاد دو قطبی روسیه-ناتو باشد، نتیجه اجلاس ناتو نشان داد که این سازمان نهایتا در حد اعلامی از ترکیه حمایت خواهد نمود و نه در سطح اعمالی. چه اینکه مهمترین کشور عضو ناتو و به نوعی رهبر ناتو یعنی آمریکا با وجود حمایت لفظی، این مسئله را موضوعی میان ترکیه و روسیه دانست. به عبارت دیگر ناتو وارد درگیری نظامی با روسیه نخواهد شد و نهایتا به حمایت لفظی بسنده خواهد کرد. بنابرین این سناریو نیز با شکست مواجه خواهد شد. در خصوص واکنش روسیه به این اقدام ترکیه، همانطور که پیشتر اشاره شد و مقامات روس نیز بدان اشاره نموده اند، بعید به نظر می رسد که روسیه در کوتاه مدت اقدام عجولانه و مقابله به مثل نماید اما مطمئنا نسبت به تقویت ساختارهای نظامی خود در سوریه اقدام خواهد نمود و به بمباران های خود در سوریه شدت بیشتری خواهد بخشید. روابط روسیه و ترکیه نیز هرچند در حال حاضر دارای تنش است، ولی با دعوت سایر کشورها به خویشتن داری و احتمال میانجیگری کشوری که مورد اعتماد طرفین باشد، بعید است که به منازعه رو در رو بیانجامد، اما بدون تردید ادامه ی این روند تنشی میان ترکیه و روسیه منجر به پیچیده تر شدن اوضاع در منطقه خواهد شد.,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه