به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مشرق وقتی در سال ۱۳۱۵ (المپیک ۱۹۳۶ برلین) دانشجویان ایرانی در رژه مسابقات المپیک شرکت کردند، سرود ملی همراه نداشتند.
یکی از همراهان که مسعود فروغی برادرزاده ذکاء الملک فروغی بود یک صفحه گرام را از قمرالملوک وزیری را همراه خود آورده بود، آهنگی که ترجیع بندش «زمن نگارم عزیزم خبر ندارد بود»
در المپیک ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۶، آهنگ سرود ملی ما همان آهنگی بود که مردم بالاجبار باید همه جا آن را میخواندند «شاهنشه ما زنده باد!» این آهنگ به جز مراسم رژه، در ۴ طلای این دوران یعنی طلای امامعلی حبیبی، تختی، موحد ونصیری، اجرا شد.
درسال ۱۹۸۸ ،المپیک سئول را با آهنگ سرود «شد جمهوری اسلامی به پا» آغاز کردیم، البته در این سال طلا نگرفتیم تا این سرود تنها یک بار نواخته شود، اما از المپیک ۱۹۹۲، آهنگ ما «سرزد از افق مهر خاوران» شد، آهنگ زیبایی که به جز رژه المپیکهای ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۲در حین کسب مدال طلا توسط رسول خادم، حسین رضازاده (۲بار)، حسین توکلی، علیرضا دبیر، هادی ساعی (۲بار)، حمید سوریان، بهداد سلیمی، امیدنوروزی وقاسم رضایی، ۱۱ بار نواخته شد.
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/ش
]
ارسال دیدگاه