بزرگترین اقلیت شهروندی در جستجوی کار؛
معلولین و چالش های آنها در اشتغال
عمده مشکلات معلولان ضعف جسمی یا کم توانی مالی نیست بلکه نوع نگاه مسئولان و برخی از شهروندان و عدم فرهنگ سازی مناسب است که مشکلات آنان را تقویت نموده و آنان را از داشتن جامعه حامی محروم نموده است.[
عدم تحقق قانون سه درصد استخدام معلولین در دستگاه های دولتی، نبود بسترهای حمایتی کافی برای ترغیب کارفرمایان بخش غیر دولتی جهت جذب و به کارگیری معلولین و … نمونه هایی از چالش های پیشروی اشتغال معلولین است.
,به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای چناران، اهمیت داشتن شغلی مناسب و پایدار با درآمد مکفی از بعد اقتصادی و اجتماعی در معلولین، از افراد عادی جامعه بیشتر است. زیرا به تجربه ثابت شده است که اثرات سوء بیکاری در بین معلولینی که ضمن امرار معاش ناگزیر از پرداخت هزینه هایی بابت درمان و لوازم کمک توانبخشی نیز هستند کاملا مشهود است، از طرفی محدودیتهای شغلی که با توجه به معلولیت های آنان وجود دارد، شانس انتخاب شغل دیگر را کاهش داده و در صورت بیکاری آنان را به افرادی مصرف کننده و منزوی تبدیل می کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ندای چناران,به طور مثال یک فرد با معلولیت نابینایی برای انتخاب شغل مناسب و داشتن زندگی مستقل فرآیندی پیچیده و موانع فراوانی را پیش روی دارد.
,یکی از رسالت های مهم سازمان بهزیستی در رابطه با معلولین، توانمندسازی و آماده سازی شغلی آنان برای بهره مندی از زندگی مستقل است چرا که اولین پیامد معلولیت ایجاد اختلال در رابطه بین فرد و محیط است اختلالی که موانع فرهنگی و اجتماعی یا فیزیکی آن را تشدید می کند. شهر معلول و غیر قابل دسترس، فرد معلول را از بازیابی فرصت های مناسب شغلی عقب نگه می دارد.
,معلولین در انتخاب شغل مناسب و پایدار چالش های زیادی را تجربه می کنند که منشاء بسیاری از آنان نگرش منفی جامعه به پدیده معلولیت است. اینکه معلولین ناتوان هستند و از آنجایی که پروسه توانمندسازی به عنوان شرط لازم بهره مندی از شغل پایدار، فرایندی فردی و اجتماعی است باید خاطر نشان کرد در بعد فردی توانمندسازی راهکارهایی نظیر ایجاد اعتماد به نفس و خود باوری، آموزش مهارت برقراری ارتباط موثر و مفید، ارزیابی استعدادها و توان سنجی، ارتقاء و مهارت های تخصصی و حرفه آموزی، مشارکت و درگیری در تصمیم سازی و مسئولیت پذیری تجارب و اطلاعات لازم مهم و مورد تاکید است.
,در بعد دیگر فرایند توانمندسازی که بعد اجتماعی است ضمن اولویت حضور معلول در خانواده و جامعه به عنوان یک شهروند عادی به جای حضور در مراکز شبانه روزی توانبخشی، مناسب سازی محیط کار و حمایت مالی هدفمند از کارآفرینان و شرکت تعاونی ها و تغییر نگرش جامعه و مسئولین ضروری است.
,عمده مشکلات معلولان ضعف جسمی یا کم توانی مالی نیست بلکه نوع نگاه مسئولان و برخی از شهروندان است که آنان را نیروهای کم توان و ضعیف تصور می کنند و این عدم فرهنگ سازی مناسب مشکلات آنان را تقویت نموده و آنان را از داشتن جامعه حامی محروم نموده است.
,در توانمندسازی اجتماعی با استفاده از ظرفیت های موجود، کشف منابع و حمایت های هدفمند و ساختارمند، فرد معلول فرصت خودباوری و بهره مندی از مشارکت اجتماعی و اقدام در عرصه های گوناگون را به دست می آورد.
,توانمندسازی ضمن اینکه یک ظرفیت درونی است از طریق محیط بیرونی و اجتماعی نیز تسهیل می گردد. هر چقدر محیط اجتماعی و پتانسیل های جامعه برای اختصاص فرصت های شغلی به معلولین پویاتر و پذیراتر باشد شرایط حضور ده درصد از افراد جامعه ما که بزرگترین اقلیت شهروندی ما را شامل می شود فراهم می گردد.
,ولی آنچه در شرایط فعلی در عرصه اشتغال و خود کفایی معلولین شاهد هستیم عدم تحقق قانون سه درصد استخدام معلولین در دستگاه های دولتی و نبود بسترهای حمایتی کافی برای ترغیب کارفرمایان بخش غیر دولتی جهت جذب و به کارگیری معلولین است.
,با همه این اوصاف معلولین خود اشتغالی را برگزیده اند، با انگیزه های غیر مادی که سبب می شود انعطاف لازم را در محل کار، شرایط و نوع کار، مناسب سازی محیط فیزیکی اعمال نمایند.
,خود اشتغالی و خود اتکایی جزء معدود راهکارهایی است که فردمعلول می تواند موافق با استعدادهای خود استقلال مالی داشته باشد هر چند چالش های خود اشتغالی معلولان خود مبحثی جداگانه است و حق استخدام شدن و اشتغال به حرفه های سودمند و مولد و عضویت در واحدهای حرفه ای را از معلولین سلب نمی کند.
,در خاتمه چالش هایی که در حوزه اشتغال معلولین می توان به آن اشاره کرد شامل:
,-نبود برنامه ای منسجم برای خود اشتغالی معلولین متناسب با مهارت ها و شرایط اقتصادی جامعه.
,– آماده نبودن بسترهای مناسب برای توسعه کارآفرینی و اشتغال معلولین و عدم حمایت ها و اقدامات لازم برای خود کفایی و توانمندسازی آنان.
,– در دسترس نبودن آموزش های حرفه آموزی متناسب با نیاز بازار کار و مشاغل زنده و فعال.
,– فقدان تسهیلات لازم برای عرضه محصولات و بازاریابی.
,– عدم هماهنگی و تناسب مشاغل پیشنهادی با شرایط جسمانی معلولان.
,– عدم بهره مندی معلولان از حقوق و مزایای کافی و بیمه.
,– عدم اجرایی شدن سهمیه استخدام ۳% قانون حمایت از معلولین.
,– نداشتن ضامن جهت تسهیلات خود اشتغالی با توجه به دارا بودن مهارت فنی و حرفه ای.
,– نبود سرمایه کار بلاعوض جهت مشاغل خانگی با نیاز سرمایه اندک در زمینه اشتغال.
,انتهای پیام/
,فاطمه آزاد – رئیس اداره بهزیستی چناران
]
ارسال دیدگاه