مراسم عزاداری شهادت امام رضا (ع) در حرم مطهر برادر بزرگوارش برگزار شد + تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری ندای پیشوا، به مناسبت شهادت هشتمین اختر تابناک امامت و ولایت شمس الشموس حضرت علی ابن موسی الرضا (علیه السلام) مراسم عزاداری و روضه خوانی با حضور عاشقان و دلدادگان اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) در حرم مطهر برادر بزرگوارش حضرت جعفر بن موسی الکاظم (علیه السلام) در شهرستان پیشوا برگزار شد.

این مراسم معنوی با قرائت آیاتی از کلام الله مجید توسط قاری ممتاز میلاد اردستانی آغاز شد و با سخنرانی دانشمند فرزانه حجت الاسلام والمسلمین غلامحسین هدایتی نژاد و ذکر مصیبت توسط مداح اهل بیت عصمت و طهارت مجتبی صمدی شهاب ادامه پیدا کرد.

هیئات و دسته جات عزاداری نیز با حضور در آستان مقدس حضرت جعفر بن موسی الکاظم (علیه السلام) شهرستان پیشوا، شهادت امام الرئوف حضرت امام رضا (علیه السلام) را خدمت برادر بزرگوارش تسلیت و تعزیت گفتند.

حضرت جعفر بن موسی الکاظم (علیه السلام) فرزند بلافصل حضرت امام موسی بن جعفر (علیه السلام) و برادر حضرت ثامن الحجج علی بن موسی الرضا (علیه السلام) است.

حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) نسبت به سایر ائمه (علیهم السلام) فرزندان زیادتری  داشت. اغلب مورخان تعداد فرزندان آن حضرت را ۳۷ نفر دانسته اند و بدیهی است اغلب آن بزرگواران برادران ناتنی امام رضا (علیه السلام) به شمار می روند.

با مطالعه تاریخ آنچه مسلم است، این که یکی از فرزندان امام کاظم (علیه السلام) امامزاده جعفر (علیه السلام) است. از کسانی که این امامزاده را از فرزندان بلافصل امام کاظم (علیه السلام) ذکر کرده است، محدث بزرگ عالم تشیع شیخ عباس قمی(ره) است. (منتهی الامال، ج ۲، ص ۲۲۳).

از جمله نکات شخصیت حضرت جعفر بن موسی الکاظم (علیه السلام) این است که ایشان از فارسان و دلیر مردان عرب بوده اند و از موسوی های خلَّص می باشند، که در در نسبت آنها به امام موسی کاظم (علیه السلام) هیچ شک و شبهه ای نیست.(بحار الانوار، ج ۴۸، ص  ۲۸۳).

چند تن از اولاد امام هفتم دارای فرزندان زیاد بوده اند که حضرت جعفر بن موسی الکاظم (علیه السلام) یکی از ایشان می باشد. (بحر الانساب، ص ۱۷۷)

این شخصیت والا در روستایی به نام خُوار  در اطراف مدینه زندگی می کردند که بنا به دلایلی به ایران سفر کردند.

مهاجرت سادات و علویان را به سرزمین ایران می توان به چهار گروه تقسیم کرد:

گروه اول، سادات و علویانی هستند که در زمان حجاج بن یوسف ثقفی به ایران مهاجرت کردند. گروه دوم، سادات و علویانی هستند که در قیام های مسلحانه علیه خلفای اموی و عباسی شرکت داشتند و بعد از شکست قیامشان، از خوف خلفای عصر به ایران پناهنده شدند. گروه سوم، ساداتی بودند که در زمان حکومت علویان در طبرستان و گیلان به ایران مهاجرت کردند و برای همیشه ماندگار شدند.

گروه چهارم، سادات و علویانی بودند که در زمان ولایتعهدی امام رضا (علیه السلام) به عشق دیدار ان حضرت به ایران مهاجرت کردند؛ ولی اغلب آنان موفق به دیدار حضرت نشدند. آنان در بین راه با شنیدن خبر شهادت امام رضا (علیه السلام) و در اثر درگیری با مأموران عباسی، به دست آنان شهید شدند و یا فرار کردند و بعد ها در اثر بیماری شهید شدند.

امامزاده جعفر (علیه السلام) طبق اظهارات عالمان نسب، از گروه چهارم به شمار می آیند که همراه با کاروانی برای دیدار برادر بزرگوارشان عازم ایران شدند؛ ولی در میان راه، با مأموران کینه توز عباسی برخورد نمودند و در تاریخ ۱۵ جمادی الثانی سال ۲۰۳ هجری قمری مظلومانه بر خوان خونین شهادت نائل گشتند.

کیفیت شهادت حضرت جعفر بن موسی الکاظم (علیه السلام) در تاریخ چنین بیان شده است: وقتی مأمون عباسی، امام رضا (علیه السلام) را از مدینه به شهر طوس آورد؛ بیشتر فرزندان و نوادگان امام موسی کاظم (علیه السلام) به تدریج رو به خراسان آوردند. تعدادی از ایشان مثل جعفر (علیه السلام) و ابراهیم (علیه السلام) وقتی به ساوجبلاغ فعلی رسیدند، دشمنان و مأموران ایشان را تعقیب کردند و بین آنها درگیری بوجود آورد.

در بین این پیکار عده ای مثل حسن بن موسی (علیه السلام) به شهادت رسیدند و عده ای دیگر مجروح گشتندو زخمیان شبانه و غریبانه به اطراف پناه بردند.

امامزاده جعفر (علیه السلام) نیز با بدنی زخمی پس از طی مسافتی طولانی سرانجام در محله ای آباد به نام سناردک (قدیمی ترین نام شهرستان پیشوا) در اثر شدت جراحات وارده به شهادت رسیدند.(کنزالانساب، ص ۴)

انتهای پیام/رض