سفارشی میل کنید؛ اسلام منهای حجاب!
در خیابان های شهر که راه می روی معضلات زیادی را می بینی که اگر امروز نام معضل به خود گرفته به دلیل حذف و منها کردن تبصره های یک اصل از اسلام است که به ظن خود و با حکم ” لا اکراه فی الدین “ آن اصل را برابر با ذائقه خود سفارشی کرده ایم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از قابوس نامه ؛حجاب یکی از این اصول است که با این نگاه ، بی رحمانه مورد هجمه قرار گرفته است و این روزها با پاک کن ذائقه براحتی پاک می شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, قابوس نامه,سوال “چرا حجاب؟” بارها از سوی بزرگان دین، اندیشمندان مسلمان و غیر مسلمان و در رسانه های مختلف پاسخ داده شده است. برای مثال اندیشمندان غربی چون “تولستوی” فیلسوف روسی که مسبب ازدیاد طلاق در اروپا را که افکار عامه را متوجه خود کرده است ،تمدن فاسد ، اختلاط جنسی و نبودن حجاب میداند، “چارلی چاپلین” که در بیان اهمیت حجاب به دخترش می گوید: “برهنگی بیماری عصر ماست به گمان من تن عریان تو باید از آن کسی باشی که روح عریان او از آن توست”و ” ترولوپ” رمان نویس آمریکایی یکی از دلایل نویسنده شدن خود را این میداند که به دختران بیاموزد ” عفت گوهری است که ارزش حفاظت دارد”(حریم ریحانه ص ۴۱،۴۲)
,شهید مطهری نیز در کتاب مسئله حجاب خود آورده است: “وقتی زن پوشیده و سنگین از خانه بیرون رود و جانب عفاف و پاک دامنی را رعایت کند افراد فاسد و مزاحم جرأت نمی کنند معترض آنها شوند.”
,همچنین حضور زن در اجتماع باید یک حضور موثر در حریمی امن باشد که دکتر رحیم پور ازغدی در این باره می گوید: اگر اسلام به زن می گوید حجاب داشته باشد می خواهد زن در جامعه حضور داشته باشد ، البته حضور انسانی نه حضور مونث!
,و این نکته آخر مسئله ای است که بانوان زیادی از نگاه صرف به عنوان یک مونث در جامعه از آن رنج می برند و در موارد بسیاری مانع فعالیت های اجتماعی آنان می شود.
,علاوه بر این اظهار نظر ها که قطعا حاصل تجربیات این اندیشمندان است اصل حجاب یک مسئله مهم در اسلام و اجرای آن از شروط مسلمانی مااست، اما متاسفانه نگاه سفارشی به اسلام تمام معادلات را که باید به یک خروجی امن برای جامعه منتهی شود، برهم میزند و نگاه سلیقه ای به ” حجاب” بدون توجه به فلسفه آن عامل بروز زاویه بین مسیر و هدف شده است.
,میزان درجه این زاویه شاید در ابتدای مسیر محسوس نباشد اما بی شک در ادامه مارا فرسنگ ها از هدف دورمان می کند.
,اینکه نفس حجاب یک اصل در نظام اسلامی و جزء احکام اولیه است بطور قطع این مفهوم را می رساند که برای داشتن یا نداشتن آن نمی توان مدعی شد و تنها حدود آن و آن هم توسط فقیه واد شرایط است که در احکام ثانویه مشخص می شود، اما متاسفانه یادمان می رود که حجاب به عنوان یک باور و نماد فرهنگ اسلامی است نه یک “مد ” که با توجه به مقتضیات زمان شخصا تصمیم به بودن یا نبودن آن بگیریم.
,بر همین اساس آسیب دیگری که متوجه این اصل مهم است تفاسیر برخی کاندیداها در آستانه انتخابات های دوره های گذشته تا کنون از حجاب بوده است که صرفا برای جمع آوری رای، بیشتر با سلایق مخاطبان همراهی کرده نه آنچه اسلام صراحتا بیان کرده است لذا در قوت گرفتن این دیدگاه سلیقه ای دولت ها نیز بی تاثیر نبوده اند.
,در طی این سالها نیز نه تنها شاهد حرکت اثرگذار از سوی دولت ها و نهاد های فرهنگی در راستای ترویج این اصل مغفول مانده نبوده ایم بله حتی در موارد بسیاری ورود نیروی انتظامی برای ارشاد و حفظ این ارزش نیز مورد انتقاد قرار گرفته است و مدتی است که مقابله با این انحراف از مقصد که با بی حجابی در جامعه بروز کرده است، آنچنان که شایسته است انجام نمی شود.
,برخی با رد برخورد با بدحجابان خواستار ارائه طرح های فرهنگی در این رابطه هستند اما متاسفانه توقف یکباره برخورد قاطع با این معضل اجتماعی بدون جایگزین کردن روشی جدید فضای شهر ها را با اعتقاداتمان غریبه کرده است.
,این فاصله گرفتن از اعتقادات و حس غربت اعتقاد با جامعه ، مولد یک نگرانی جدی است که اگر برطرف نشود به مرور زمان تنها سلیقه است که بر تمام اصول مسلمانیمان سیطره پیدا می کند و روزی که در صدد حل برآئیم علاوه بر صرف هزینه هنگفت مالی و روانی، ممکن است مسیر حرکتمان نیز در احتمالی ضعیف، منتج به نتیجه شود.
,آنچه امروز تا حدود زیادی به فراموشی سپرده شده است ” تکلیف” است ، تکلیفی که بر دوش تک تک ماست و در هیچ شرح وظایف و بوروکراسی نمی گنجد و می طلبد تا کمی به گذشته نگاهی بیندازیم و آرمانی که برایش خون های زیادی ریخته شده است را بازخوانی کنیم. آرمانی که در هیچ بند از آن بی تفاوتی جایگاهی ندارد.
,حرکت قابل تقدیر نیروی انتظامی در برخورد با بدحجابی که متاسفانه از سوی برخی مورد هجمه قرار می گیرد و همان بی تفاوتی در مواجهه با این اقدام به یک تقابل تبدیل می شود که مشخص نیست از چه احساسی نشات می گیرد چرا که چه فرهنگ ایرانی و چه فرهنگ اسلامی این بی حیایی و بی عفتی در جامعه را تائید نمی کند.
,طرح برخورد با بدحجابی سالهاست که دغدغه دلسوزان نظام و خانواده های متدین است و حال که این حرکت ارشادی از سوی نیروی انتظامی برای صیانت از کیان خانواده در جامعه آغاز شده نیاز است نهادهای دولتی نیز در اجرای این امر مهم و ضروری که غفلت از آن می تواند سرمنشاء بسیاری از معضلات اجتماعی شود، مساعدت کنند.
,در ادامه به چند مورد که در موازات این حرکت نیروی انتظامی می تواند مورد توجه قرار گیرد اشاره می شود:
,- ارشاد باید ابتدا از ادارات و نهاد های دولتی آغاز شود و کارکنان ملزم به رعایت حجاب شوند و حتی حجاب می تواند به عنوان مولفه و معیاری جدی برای جذب در نهادهای دولتی معرفی شود.
- مدارس و نهادهای آموزشی نقش بسزایی در ترویج حجاب دارند که اگر این وظیفه به درستی انجام شود و کودکان و نوجوانان به نتایج عفت و حیا در سلامت روان آگاهی پیدا کنند ، پایه های محکمی برای فردای جامعه پی ریزی خواهد شد.
- ارائه طرح ها و مدل های متناسب با فرهنگ ایرانی اسلامی و جمع آوری مدل های وارداتی.
- حمایت از طراحان و تولید کنندگان داخلی
- آشنایی مبلغان با راههای نوین تبلیغ و ارتباط بیشتر با نهادهای آموزشی در راستای ترویج فرهنگ عفاف و حجاب.
- همصدایی با نیروی انتظامی به معنای واقعی و ارائه راهکارمناسب از سوی نهاد های فرهنگی برای اجرای بهتر این طرح.
- تشکیل کمیته آسیب شناسی در شهرستانها با حضور جمعی از صاحبنظران برای بررسی و حل موانع پیش روی اجرای طرح
- تبیین ضرورت ترویج عفاف و حجاب در بین خانواده ها با برگزاری کارگاههای آموزشی به موازات اجرای طرح در شهرستان.
اجرای این موارد که بخشی از اقدامات پیشنهادی را شامل می شود، تنها نیازمند استفاده درست از ظرفیت های موجود است و محرک آن نیز احساس مسئولیت برای پیشگیری از حجم عظیم معضلات اجتماعی تا قبل از مبتلا شدن به آن می باشد. گام های کوچکی که بدون نیاز به برگزاری همایش های عظیم و پرهزینه ی تحلیل و بررسی نیز می توان برداشت.
,نویسنده/راحله شاددل
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه