کدام فتنه؟ کدام فتنه گر؟!
پافشاری بر باطل تا کجا؟/ تردید در فتنه ای که همه شاهد بودند!
کم نبودند افرادی که در عین آگاهی به واقعیت موجود، طی این مدت زبان در کام گرفتند و سکوتی را اختیار کردند که نتیجه ی آن سقوط برخی از مردم در چاهی بود که برخی در آن جان سپرده و برخی هنوز در اعماق آن مانده اند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح شفت، بعد از گذشت قریب به شش سال از حوادث انتخابات ریاست جمهوری دهم در سال 88، چند وقتی است که عده ای نه چندان نا آشنا برای مردم که برخی از آنها از افراد نزدیک به بدنه ی دولت نیز می باشند، سعی می کنند در نوشتار و گفتار خود در روزهای مانده به انتخابات و با توجه به جو حاکم بر جامعه، در دو کلمه ی فتنه و فتنه گر که ریشه در وقایع پس از انتخابات سال 88 دارد تردید ایجاد کنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از صبح شفت، بعد از گذشت قریب به شش سال از حوادث انتخابات ریاست جمهوری دهم در سال 88، چند وقتی است که عده ای نه چندان نا آشنا برای مردم که برخی از آنها از افراد نزدیک به بدنه ی دولت نیز می باشند، سعی می کنند در نوشتار و گفتار خود در روزهای مانده به انتخابات و با توجه به جو حاکم بر جامعه، در دو کلمه ی فتنه و فتنه گر که ریشه در وقایع پس از انتخابات سال 88 دارد تردید ایجاد کنند.,تردید اساسی این است که آیا اصلا در آن برهه از زمان در جامعه ی ایران فتنه ای رخ داده است که حالا ما باید عده ای را فتنه گر بنامیم؟ و حتی اگر این فتنه رخ داده، آیا مصداق فتنه افرادی هستند که امروزه در ایران از آنها یاد می شود؟
,اینکه این وقایع فتنه بوده، امری مسلم است. مقام معظم رهبری در بیانات خود پس از این وقایع و خصوصا در بیاناتی که در سالروز قیام 9 دی مردم عاشورایی ایران عنوان کرده اند، بارها از اصطلاح فتنه استفاده کرده اند. پس کلمه ای نیست که ناشی از احساسات عوام گونه مردم باشد. مقام معظم رهبری در رابطه با تشریح فتنه می فرمایند که” فتنه، یعنى حادثهى غبارآلودى که انسان نتواند بفهمد چه کسى دوست و چه کسى دشمن است و چه کسى با غرض وارد میدان شده و از کجا تحریک مىشود؟ فتنهها را باید با روشنگرى خاموش کرد.هر جا روشنگرى باشد، فتنه انگیز دستش کوتاه مىشود.هر جا حرف بىهدف، کار بىهدف، تیراندازى بىهدف، تهمت زدن بىهدف وجود داشته باشد، فتنه انگیز خوشحال مىگردد؛ چون صحنه شلوغ مىشود.».
,اگر وقایع پس از انتخابات سال 88 فتنه نبود، پس چرا مصادیق بالا را به طور کامل در اغتشاشات پس از انتخابات مردم به عینه مشاهده کردند؟ آیا واقعا تقلبی فراتر از ده میلیون در آرای اخذ شده ی رئیس جمهور منتخب صورت گرفته بود؟ مردمی که در پی دعوت نامزد شکست خورده ی خود به خیابان ها می آمدند به دنبال چه بودند؟ در فضای به وجود آمده ی آن زمان مردمی را می دیدیم که در پی تحریک خواصی که آگاه به احساسات مردم بودند، به دنبال به دست آوردن حقی که فکر می کردند از آنها ضایع شده است به خیابان ها سرازیر شده و به دنبال تحقق آن بودند.
,پس از مدتی بسیاری از این افراد که شعار تقلب سر می دادند، فهمیدند که به بازی گرفته شده اند، در حالی که برخی هنوز در توهم تقلب انتخاباتی مانده اند. اما افرادی که متوجه اشتباه خود شدند وقتی به گذشته ی خود نگاه می کنند به چه چیز می اندیشند؟ شاید جوابی که در پاسخ به این پرسش بدهند این باشد که نفهمیدیم. این دقیقا نشانگر حضور در فضای فتنه است. فضایی که در آن حق و باطل به سختی قابل تشخیص است. فضایی که در آن انسان فکر می کند که موضوعی که در حال دفاع از آن است حقیقت محض است در حالیکه واقعیت عکس آن است. وظیفه ی خواص در این زمان داشتن بصیرت و تفسیر حقیقت برای عوام است. تفسیر حقیقت برای مردمی که قدرت انتخاب خود را در اثر غبار فتنه از دست داده اند.
,خواصی که عمارگونه بتوانند با زبان گویایی که نشان از بصیرت است راه را از بیراهه برای مردم مشخص کنند. کم نبودند افرادی که در عین آگاهی به واقعیت موجود، طی این مدت زبان در کام گرفتند و سکوتی را اختیار کردند که نتیجه ی آن سقوط برخی از مردم در چاهی بود که برخی در آن جان سپرده و برخی هنوز در اعماق آن مانده اند.
,حال در این بین سؤالی دیگر را مطرح می کنیم. فتنه که قطعا رخ داده است. اما فتنه گر کیست؟ عده ی زیادی سعی در تغییر مصادیق فتنه، از عوامل داخلی به عواملی خارجی هستند. بله، گردانندگان اصلی این فتنه در خارج از مرزهای جغرافیایی ایران بودند. این چیز تازه ای نبوده و نیست. مقام معظم رهبری نیز بارها به این موضوع تأکید کرده اند، اما بعید است که مردم ایران یادشان بیاید که برای مثال رئیس جمهور آمریکا چندین بیانیه صادر کرده باشد که مردم برای تحقق حقوق خود به خیابان ها بیایند و شعار بدهند، اما از عوامل شکست خورده در داخل کشور این اقدامات رخ داد.
,موضوع خیلی پیچیده ای نیست. حتی اگر ما عوامل اصلی را افرادی غیر ایرانی بدانیم، امری واضح است که این عوامل برای تحقق اهداف خود نیاز به افرادی دارند که در داخل بتوانند بر اساس دستورالعمل های آنها جریان فکری مورد نظرشان را پیگیری کنند. افرادی که مردم آنها را فتنه گر می خوانند نیز همین افراد هستند. افرادی که همه می دانند بازیچه قرار گرفته اند. اما این موضوع موجب تبرئه ی آنها نخواهد شد. جای بسی تعجب و چه بسا تأسف است که در حالیکه این افراد هنوز هم بر عقیده ی باطل خود پافشاری می کنند، و بر سر مواضعی که اصل نظام را هدف قرار داده است مانده اند، عده ای در صدد تطهیر چهره ی این افراد برآمده اند.
,حوادث خرداد سال 88 و پس از آن در 8 دی سال 88 حوادثی نبودند که ملت بخواهد آنها را فراموش کنند. حوادثی که خسارات مادی و معنوی بسیاری را به کشور وارد کرد. حوادثی که اگر عنایات خاصه ی امام زمان(عج) و تأثیرات قیام عاشورا در بین مردم نبود، چه بسا ضرری بسیار جبران ناپذیر را بر نظام جمهوری اسلامی ایران که تنها امید آزادگان و مستضعفان جهان است، متحمل می ساخت.
,فتنه ای که آنرا پشت سر نهادیم آزمون بزرگی برای ملت بود. اما مهمتر از ملت، آزمونی برای خواص بود. خواصی که توانستند علاوه بر خود دیگران را نیز نجات دهند و خواصی که نه تنها خود بلکه دیگران را نیز با خود به پرتگاه کشاندند. خواصی که با بصیرت توانستند خود را در کنار علی حفظ کنند و همانند عمار با چراغ بصیرت ، روشنگر راه افرادی باشند که در دوراهی حق و باطل گرفتار شده بودند و همچنین برای خواصی که نتوانستند بین دین و دنیای خود انتخابی شایسته انجام دهند و گرفتار فریب نماز و قرآن لشگر معاویه و مکر عمروعاص شده و چه بسا مصداق آیه ی شریفه ی ” خسر الدنیا والآخرة” شدند.
,مصطفی صحراپیما
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه