به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، کودکانی که در نخستین سالهای عمر به جای بازیهای کودکانه، گدایی را تجربه می کنند و بعد از رسیدن به سن حدودا 7 سالگی که سن آغاز گدایی به شیوه حرفه ای می باشد، این شغل را مستقلا ادامه داده و خودکفا می شوند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی,,
در ماده ۷۱۳ قانون مجازات های اسلامی، استفاده از اطفال برای تکدی گری جرم محسوب شده است اما کمتر خیابان و کوچه یی را می توان یافت که تصویری از چهره ملتمس و نحیف کودکی در آن نباشد.
,,
تکدی گری یکی از مخرب ترین و پست ترین اشکال کار کودک در خیابان است که تا کنون چاره ای قطعی برای برخورد سازمان یافته با آن از سوی سازمان ها و نهادهای قانونگذار و اجرایی اندیشیده نشده است.
,,
در آخرین آمار سازمان جهانی کار آمده است که در ایران یک میلیون و ۸۰۰ هزار کودک به کار اشتغال دارند.
, .,,
بسیاری از کودکان متکدی کودکان ربوده شده ای هستند که در خدمت باندهای سازمان یافته قرار گرفته اند اما در کنار این امر کودکانی نیز هستند که از سوی والدین خود برای کار و تکدی گری مورد سوء استفاده قرار می گیرند.
,,
اکثریت این کودکان بر اساس تشویق و اجبار والدین دست به گدایی زده و این عمل می تواند بالای روان آنها تاثیرات منفی و خطرناکی بگذارد.
, .,,
آنها از طرف والدین تشویق و یا مجبور می شوند که گدایی کنند و دادن پول برای این گونه اطفال تاثیر ناگواری دارد؛ به این معنا که به پول گرفتن عادت می کنند و در آینده بار دوش دیگران شده و افراد مفت خور تربیت می شوند.
,,
در چنین مواردی وجود حق ولایتی که قانون برای والدین نسبت به فرزندان در نظر گرفته، برخورد و مقابله با آنان را دشوار ساخته است.
,,
تکدی گری را باید آبستن اجتماعی متعددی قلمداد کرد. اکثر بررسیهای انجام شده، از رابطه بین گدایی و اعتیاد، بزهکاری، خودکشی، میخوارگی، روابط جنسی (فساد و فحشا)، لاابالی گری، سرقت، و... حکایت می کنند.
,,
ضعف قوانین حمایتی و کنترل های قانونی از یک سو و فقدان برنامه های کاربردی در دستگاه های اجرایی از سوی دیگر سبب شده اند تا ناکارایی در کنترل این آسیب اجتماعی کاملاً مشهود باشد.
,انتهای پیام/
, انتهای پیام/]
ارسال دیدگاه