دکلمه ای در رثای اولین شهید مدافع حرم اراک؛
چه کردی که اولین فدایی زینب(س) شهرمان لقب گرفتی
دیار آفتاب امروز لبریز از عطر شقایقی است که مدتهاست در انتظارش بودیم، کوچه ها رنگ دیگری به خود گرفته، وقتی غبار گناه و آلودگی، وقتی زنگارهای غفلت و معصیت وجودمان را فرا می گیرد، ناگهان نسیم پرنده ای عاشق و سبکبال حرم بی بی زینب(س) مهمان دیارمان می شود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری شازند ما، بار دیگر سحاب رحمت باریدن گرفت، آیتی از دل خاک وزیدن گرفت، قاب خورشید شکست، نَفس ماه برید، خجل گشت آسمان از آمدن کبوتر سبکبال حرم
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شازند ما,,
آری...دیار آفتاب امروز لبریز از عطر شقایقی است که مدتهاست در انتظارش بودیم، کوچه ها رنگ دیگری به خود گرفته، وقتی غبار گناه و آلودگی، وقتی زنگارهای غفلت و معصیت وجودمان را فرا می گیرد، ناگهان نسیم پرنده ای عاشق و سبکبال حرم بی بی زینب(س) مهمان دیارمان می شود
,,
, ,
چه زیبا گفت سید شهیدان اهل قلم؛ که "ای شقایق های آتش گرفته، دل خونین ما شقایقی است که داغ شما را بر خود دارد، آیا رسد بلبلی دگر در وصف ما سرود شهادت بسراید؟". خدایا با این چشمان پر از گناه، با کوله باری از معصیت و شرمساری، بپذیر مرا در مهمانی لاله ها، قدمهایم را ثبت کن که فردا تابی نخواهم داشت!
,
محمّد جان! قلم توان نگارش ایثارت، اِخلاصت و استقامتت را ندارد.
,
- چگونه گذشتی از زیباترین و شریف ترین هستی ات که امروز در بلندی عزت و افتخار سرزمینم ایستاده ای.
,
- مگر می توان باور کرد، مگر می توان از یاد بُرد لبخندهایت را، زمزمه مناجاتت را، رفقایت را.
,
- چه کرده ای که انتخاب شدی.
,
- کدام گریه شبانه ات تو را اولین فدایی زینب(س) شهرمان لقب داد.
,
- ای کاش می دانستم آخرین نگاهت، به کدام سَمت نشانه رفته است؟ به یاد بچه های حسین(ع) یا اسارت زینب(س)
,
- ای کاش می دانستم چگونه زمزمه عاشقی را سر دادی و سبکبال شدی و آماده پرواز!
,
- ای کاش می دانستم، اخرین وداعت، با رفقا و با بچه های محله چگونه بوده است!
اینها همه راز میان عاشق و معشوق است.
,
,
,
چرا که امام عارفان فرمود:"ما برای شناخت شهداء، فاصله طولانی را باید بپیمائیم".
,
و امروز ما مانده ایم و دنیایی پر هیاهو که پایانی ندارد. درماندگان و جاماندگان از قافله یاران سفر کرده خود.
محمّد جان بیا و دستانمان را بگیر و ما را از این منجلاب آزاد کن.
,
,
و هزاران بار باید بگوئیم، شهداء شرمنده ایم، شهداء شرمنده ایم
,
قطعه شعری که مقام معظم رهبری هنگام قرائت آن گریه کردند؛
,
ما سینه زدیم، بی صدا باریدند............ از هرچه که دَم زدیم، آنها دیدند
ما مدعیان صف اول بودیم............. از آخِر مجلس شهداء را چیدند.
,
,
,
انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه