یادداشت/
۱۷دی روز تلخ گریه دختران ایران زمین
روز۱۷دی ماه سال۱۳۱۴ دختران ایران از شرم بی حجابی گریستند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زنجانم، با دخالت مستقیم بیگانگان خصوصا انگلستان نظام سیاسی جدیدی در ایران در حال شکلگیری بود، نظامی که با تثبیت پایههای سلطنت رضا خان تحت عنوان حکومت پهلوی تشکیل یافته و به استثمار مردم پرداخت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنجانم, با دخالت مستقیم بیگانگان خصوصا انگلستان نظام سیاسی جدیدی در ایران در حال شکلگیری بود، نظامی که با تثبیت پایههای سلطنت رضا خان تحت عنوان حکومت پهلوی تشکیل یافته و به استثمار مردم پرداخت.,از آن جایی که رضاخان قدرت مطلق را در دست داشت سعی نمود چیزهایی را که به زعم بیسواد خودش و تحت الغائات غربیها عامل پیشرفت میدانست از تمدن های غربی اخذ کند، ولی علیرغم پیشرفتهای غربیان در حوزههای صنعتی و علوم ظاهری، رضا خان بیحجابی زنان را از آنان اخذ نمود و ترقی و پیشرفت را در ظاهر شدن زنان بیحجاب دانست.
,خصوصاً پس از سفر وی به ترکیه و ملاقات با همتای خود آتاتورک سعی وافر نمود در این راه گام بردارد در حالی که وی فراموش کرده بود ایرانیان پایبند به مذهب و سنت بوده و زیر بار چنین ننگی نخواهند رفت.
,ترویج بیحجابی با برنامهای از پیش تعیین شده توسط غربیها و عوامل خود فروخته آنان پیش میرفت تا آنها بهتر به سوی مقاصدشان حرکت کنند.
,در آن زمان استعمارگران توانستند به علت سرکوب روحانیت وکمرنگ شدن دین و سنتهای مذهبی از طریق تبلیغات همه جانبه در مطبوعات، و ایجاد کانونهای بانوان و قرار دادن ایرانیان غربگرا در این کانونها و تاکید به لزوم حضور زن در جامعه، زنان را از پشت پرده حجاب به محیطهای اجتماعی مانند کانونهای زنان، سینما و تئاتر کشاندند.
,در همین راستا رضا خان بیسواد که حجاب و باورهای دینی را مخالف ترقی و پیشرفت مردم میدانست جهت اجرای سیاستهای استعماری شروع به حمایت و گسترش کانونها و انجمنهای زنان کرد و ریاست این کانونها را به عهده یک ایرانی غرب گرا نهاد.
,رسالت این کانون در جهت گسترش فرهنگ بیحجابی بود. اما با وجود تلاشهای بیشمار حکومت و دولتهای غربی مردم ایران که همواره پیرو مذهب و سنتهای بنیادی خود بودند و زیر بار ننگ بیحجابی نمیرفتند، تا آن که در تاریخ ۱۷ دی ماه سال ۱۳۱۴ قانون کشف حجاب به صورت اجبار درآمد و از حضور زنان محجبه در مجامع عمومی جلوگیری شد.
,رژیم پهلوی با کشف حجاب به عنوان یکی از مظاهر مدرنیت آسیبهای فراوانی به زنان که رکن و نقش اصلی جامعه را دارا هستند، وارد نمود و بنیان خانواده را متزلزل ساخت. در واقع کشف حجاب آغازی برای وابستگیهای بیشتر به استعمارگران اروپایی بود تا زمینه را برای چپاول و غارت آنان فراهم ساخت.
,
در دنیای امروز و با گذشت سی سال از انقلاب شکوهمند اسلامی طرح بیحجابی که توسط رضاخان آغاز شده همچنان توسط دستگاههای غربی در ایران ادامه دارد و این بار غربیان از طریق فرهنگ و به وسیله تبلیغات رسانهای سعی در اجرای آن دارند و مبانی مذهبی و اعتقادی جوانان ایران را هدف تلاشهای خود قرار دادهاند و.......
روند کشف حجاب در تاریخ معاصرساختار طبیعی فلات ایران در طول اعصار تاریخی این مرز و بوم و مرکزیتی که به دلیل داشتن پل ارتباطی بین شرق و غرب عالم داشت باعث شد که این سرزمین سالیان سال در معرض یورش و تهاجمات اقوام و ملل گوناگون قرار گیرد.
,
بدیهی است که این یورشها توسط اقوامی که دارای فرهنگ و اعتقادات ویژه خود بودند صورت میگرفت و شدیدترین فشارها را بر فرهنگ بومی و سنتی جامعه به وجود میآورد.
بدین گونه قوم ایرانی که از اعصار باستان اعتقاد به پوشیدگی و مستوری زن داشت و حتی خدایان و الهههای خود را در اوج پاکی و قداست میپرستید و با قبول دین اسلام و تأکید و تأیید این دین بیش از پیش بر پوشیدگی زنان دقت میکرد، تحت فشارهای گوناگون قرار گرفت : « هجوم مغول بعینه نمونهای از این فشارها مبنی بر حضور زن بدون پوشش در مجامع عمومی بود که پس از قدرت گرفتن حکومتهای شیعی مذهبی چون سربداران و صفویان منتفی شد و زن ایرانی با پوشش همچنان به حضور خود در اجتماع میپرداخت.»
دوران قاجاریه به عنوان نخستین دوران رویارویی نزدیک با غرب حائز اهمیت بود. ایرانیان نخستین تجربیات تلخ شکست از غرب را در جنگهای ایران و روسیه آزمودند و به ناچار به تفوق نظام جنگی و علمی آنان آگاه شدند. بروز جنگهای ایران و روس، روابط ایران را که سالیان سال به دلیل جنگهای داخلی از اوضاع جهانی بی خبر بود گسترش داد و رفت و آمد خارجیان فزونی گرفت. از سویی دیگر اعزام محصلین ایرانی به خارج از کشور به منظور کسب علوم و فنون جدید، ایرانیان را با سبک زندگی غربی آشنا کرد. همین رفت و آمدها به دربار و ارتباط خارجیان با ایرانیان در نوع پوشش مردان تأثیر گذاشت و کم کم استفاده از پیراهن و کفش چرمی معمول گشت.
تغییر لباس زنان اندرون نیز پس از سفرهای ناصرالدین شاه به اروپا آغاز شد و به تدریج از حرمسرای شاهی به خانه اعیان و سایر اقشار جامعه سرایت نمود. اما پوشش زنان در بیرون از خانه تا دوره مشروطیت و مدتی پس از آن به همان شکل سنتی (چادر، چاقچور و روبنده) بود. تحولات سیاسی ایران پس از انقلاب مشروطه در جامعه زنان بی تأثیر نبود، به ویژه آنکه احزاب سیاسی و گروههای متعدد مسئله تعلیم و تربیت زنان و اصلاح وضعیت آنان را در رأس برنامه خود قرار داده بودند. آنان یکی از عوامل اصلی متمدن بودن را حصور زنان در عرصه اجتماع میدانستند و مانع اصلی این حضور را در سبک و شیوه زیستی و سنتی جامعه و نوع پوشاک جست وجو میکردند. بنابر این به دنبال یک سری انتقادات نسبت به حضور زنان در اندرونی، خواستار حضور آنان در جامعه بودند. بدین منظور یک جریان پنهان اما مستمر با بیان آزادی زن از اسارت بین تجددخواهان بروز کرد. اینان خواستار حضور زن در عرصه اجتماعی بودند و از وضع حجاب سخن به میان میآوردند.
با روی کار آمدن رضاشاه کسانی که ترک سنت و اخذ فرهنگ غربی را مهمترین عامل پیشرفت میدانستند در پستهای کلیدی کشور قرار گرفته و مسئولیتهای حساسی را برعهده گرفتند .اینان سیاست « مدرن» کردن کشور را در زمینههای اداری، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی مد نظر قرار دادند.
در اولین مرحله سیاست نوسازی فرهنگی پوشاک مردان مورد توجه قرار گرفت و با وضع قانون ۱۳۰۷ش جز طبقه روحانیان، کلیه اتباع ذکور ایرانی موظف شدند به لباس متحدالشکل درآمده و کلاه خارجی با نام کلاه پهلوی بر سر بگذارند.
با اجرای این قانون که بلافاصله در ادارات دولتی و خصوصی و سطح شهر اجرا شد به تدریج از تعداد افراد که مجاز از استفاده از لباس روحانیون بودند کاسته شد. سفر رضاشاه به ترکیه در سال ۱۳۱۳ش اثر عمیقی بر نگرش او نسبت به میزان استفاده از پوشاک غربی و دیگر الگوهای غربی گذاشت. از آن به بعد جهت جبران عقب ماندگی ایرانیان ترکیه ملاک و الگوی پیشرفت شد. اولین اقدام رضاشاه پس از بازگشت از سفر ترکیه تغییر کلاه پهلوی به کلاه شاپو به عنوان کلاه بینالمللی بود. سپس در فاصله سالهای ۱۳۱۳ش تا ۱۳۱۴ش به منظور آماده ساختن افکار عمومی جهت کشف حجاب اقدامات وسیع تبلیغاتی صورت پذیرفت و کم کم در مدارس و جشنهای فرهنگیان حجاب ممنوع گشت.
به دنبال این سیاست، رضاشاه در اوایل خرداد ۱۳۱۴ش به کلیه وزرا، مدیران ، رؤسا و کارمندان دولت دستور داد که هفتهای یک شب با خانمهای خود در کلوپ ایران حضور یابند. او به حکمت وزیر فرهنگ امر کرد که مدارس زنانه معلمان و دختران میبایست بدون حجاب باشند و اگر زن یا دختری امتناع کرد او را به مدارس راه ندهند.
از سویی دیگر به پارهای از فرهنگیان دستور داده شد که جمعیتی تشکیل داده و با حمایت دولت پیشقدم نهضت آزادی زنان شوند. این جمعیت بعدها « کانون بانوان» نامگذاری شد.
با این تمهیدات در آبان ماه سال ۱۳۱۴ش به هنگامی که شاه پس از بازگشت از سفر مازندران از میزان موفقیت و پیشرفت بی حجابی بانوان سؤال کرد وزیر معارف پاسخ داد: « اکنون دختران خردسال با روی گشاده به مدرسه میروند ولی نسبت به زنان سالخورده، تنها این اقدام معارف کافی نیست، باید در خانوادههای عالی مملکت یک عمل جدی به ظهور برسد. اگر شخص اعلیحضرت پیشقدم شوند، مردم هم تأسی خواهند کرد.»
بالاخره در روز ۱۷ دی ماه ۱۳۱۴ش در عمارت دانشسرای عالی تهران با حضور شاه و خانوادهاش جشنی برپا شد تا دیپلم فارغالتحصیلان به آنها اعطا شود. در این مراسم رؤسای مدارس و همسران صاحب منصبان عالی رتبه و همسر و دختران شاه بدون حجاب ظاهر شدند و این روز به نام روز آزادی زن و کشف حجاب نامگذاری شد. از آن پس جشنهای متعددی برگزار شد و مقامات عالی رتبه مملکتی و نظامی، رؤسای ادارات و کارمندان با زنان بی حجاب خود شرکت میکردند. از سوی دیگر در یک اقدام خشن از سوی نیروی انتظامی در سراسر کشور حجاب زنان شامل چادر و چاقچور و روبنده از سر آنان به زور برداشتهشد.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه