بنویسید اعتدال، بخوانید افراط!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ ائل نوشت:

سخنان اخیر رئیس جمهور در جمع استانداران و فرمانداران دولت تدبیر و امید زوایای مختلفی دارد که پرداخت به همه آنها  در یک نگاشته ممکن نمی نماید. رئیس جمهور در سخنان خود سخن از لزوم حضور همه جناح های سیاسی در انتخابات مجلس دارد و از سوی دیگر به عنوان رئیس دولت به اصطلاح اعتدال، آرزو می کند که معتدلین وارد مجلس شوند و از آن سو دولت را مجری انتخابات و بی طرف اعلام می کند و جالبتر  اینکه  سخنان  در جمعی مطرح می شود که مجری انتخابات آتی هستند.

رئیس دولت اعتدال در جمع استانداران و فرمانداران دولت خوداز یک سو سخن از بی طرفی می راند و از سوی دیگر آرزوی ورود معتدلین به مجلس را دارد، فارغ از تعریف اعتدال و این که آیا این شعار رئیس جمهور یک روش است یا یک گفتمان، مساله این است که رئیس جمهور چه کسانی را معتدل به شمار می آورد و آرزو دارد آنان وارد مجلس شوند؟! مرور سطور بعدی سخنان رئیس جمهور ابعاد ماجرا را روشن تر می کند، روحانی در ادامه  به شورای نگهبان در الفاظ می تازد و روش تایید صلاحیت و مصادیق آن را زیر علامت سوال می برد تا منظور خود را از اعتدالی ها روشن تر بیان کند.

رئیس جمهور منتقد رد کاندیداهای به اصطلاح منتسب به جناح افراطی خاص است و برای اثبات سخن خود نمونه هایی از تاریخ اسلام را نیز به نسیه می گیرد تا استدلال خود را به کرسی بنشاند که باید شورای نگهبان در احکام خود تجدید نظر کند و برخی را با علامات سوال بسیار در پایبندی به قانون اساسی و پیشینه خاص در معرض آرای عمومی دهد تا شاید رئیس جمهور محترم و دوستان به آرزوی خود دست یابند و مجلسی اعتدالی را به زعم خود در کنار دولت تدبیر و امید داشته باشند.

اگر معتدلین کسانی هستند که سوابق خاص در قانون شکنی دارند باید در تعریف اعتدال نیز تجدید نظر کرد، زیرا که قانون مداری اولین شاخصه یک اعتدالی می تواند باشد و قانون شکنی نماد تام تمام افراطی گری است، حال اگر در سالهای پیش بخصوص در جریانات فتنه 88، اکثریت افراد یک جناح در مسیر قانون شکنی حرکت کرده اند و آشکارا از براندازی و حرکت های ضد قانون و امنیت کشور حمایت کرده اند، دیگر حرجی بر شورای نگهبان نیست که بر اساس مر قانون و براساس سابقه افراد در صورت قانون شکنی آنان را رد صلاحیت کند، حال اگر اکثریت جناحی قانون شکنی کرده اند و همراه و یار فتنه و فتنه گر بوده اند مشکلی شورای نگهبان مترتب نیست، آن زمان که دوستان در حمایت از فتنه قدم برمی داشتند باید به فکر چنین روزی نیز می بودند، گرچه بیشترشان به زعم خود می پنداشتند که انقلاب را ساقط می کنند و به قدرتی جدید دست می یابند.

آن زمان که توطئه فتنه نقش بر آب شد،اصلاح طلبان افراطی دوباره خواستند وارد قدرت شوند اما اینبار خود قانون مسیر قانون شکن را بسته بود و حال نمی توان از فیلتر قانونی بدون وجود شرایط لازم عبور کرد، رئیس جمهور نیز این روزها خود را وارد بازی افراطی ها کرده و از افراطی ها در برابر قانون مداری شورای نگهبان دفاع می کند و برای همه خط و نشان می کشد که اگر قرار است یک جناح حاکم شود پس دیگر انتخابات برای چه؟! نقض استدلال رئیس جمهور حضور خود او در راس قوه مجریه است که اگر فرض بر حضور افراد یک جناح در قدرت بود دیگر شخصی بنام و نشان روحانی رئیس جمهور نبود، پس اگر او با تمام تفاوت ها با جناح رقیبش در قدرت است نشان از آن دارد که شورای نگهبان فلیتر قانونی است نه جناحی!

 رئیس جمهور دولت به اصطلاح اعتدال چگونه می تواند از افراط و قانون شکنی حمایت کند در حالی که اگر فتنه و فتنه گران بر کشور حاکم می شدند  خود او نیز دیگر امروز رئیس جمهور نبود و باید بدنبال گوشه ای برای خزیدن می گشت و یا در بیعت فتنه گران در می آمد و گذران عمر می کرد!

حضور عناصر مساله دار در مهمترین مرجع تصمیم سازی و تصمیم گیری نظام، خطر و حماقت بس بزرگ است که رئیس جمهور دولت اعتدال نیز باید به آن پی ببرد، چگونه می توان فتنه گر و حامی فتنه را در مجلس قانون گذاری راه داد حال آنکه هیچ عقل سلیمی و هیچ نظام سیاسی در دنیای کنونی این مساله را نمی پذیرد برانداز خود را برخود حاکم کند.

رئیس جمهور باید بداند که حمایت از افراط و افراطی ها و تخطئه نهاد های قانونی نه تنها در مسیر اعتدال نیست بلکه قدرت دوباره افراطی ها خود او را نیز از معادلات سیاسی حذف خواهد کرد زیرا افراطی های که او امروز به حمایت از آنان مشغول است، روزگاری به خاتمی هم رحم نکردند و پروژه عبور از وی را نیز کلید زدند و حال  برای سال های آتی رئیس جمهور دولت اعتدال باید منتظر کلید خوردن پروژه عبور افراطی ها از خود باشد و چه صادقانه گفت آنکه دولت اعتدال را برای اصلاح طلبان به مثابه رحم اجاره ای خواند!

تناقض است میان اعلام بی طرفی در انتخابات و حمایت از افراطی ها و تخطئه نهاد های قانونی، آرزو داشتن ایرادی ندارد و آرزو بر روسای جمهور نیز عیب نیست، اما به شرطی که آرزو به بی طرفی رئیس جمهور محترم و مجریان انتخابات آسیبی نزند و میل و دلخواه بر روند اجرایی حاکم نشود. آرزو هیچ ایرادی ندارد تا جایی که علاقه و میل شخصی و جناحی به حمایت از افراط و حمله به نهاد های قانونی منجر نشود. اثبات علاقه ایرادی ندارد اما هیچگاه نباید ظرف قانون را برای ابراز علاقه جناحی شکست. امید که رئیس جمهور محترم آرزوی خود را  برای تشکیل مجلس معتدلین! در حد ذهن و قلب نگاه دارند و در عمل به اثبات علاقه نپردازند که اعتدال را آن روز باید اعتدال نوشت و افراط خواند!

انتهای پیام/م