نوشته ای برای اهل دل؛
اینجا خانه کاش های سوخته است
وای فرزندم !…. کاش جای همه لای لایی هایی که پای گهواره ات خواندم برایم از همان قرآن که لب طاقچه مان در غربت بود…برایم سوره ای ،آیه ای ، خطی قرآن بخوانی…..که سخت محتاجم..[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از“اقطاع، : آمدی ؟ نگران رنگ و لعاب حلوای سر مزارم نباش ! دنیای من اینجا رنگ دیگری دارد …با این دسته گلها آبروداری برای که می کنی ؟ برای آشنایانی که سال به سال رنگ سلامشان را نمی دیدیم یا غریبه ها یی که فقط خبر مردن من تا چندی نُقل یا نَقل مجلسشان خواهد بود که فلانی هم مُرد…..
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اقطاع، , اقطاع، ,وای فرزندم !…. کاش جای همه لای لایی هایی که پای گهواره ات خواندم برایم از همان قرآن که لب طاقچه مان در غربت بود…برایم سوره ای ،آیه ای ، خطی قرآن بخوانی…..که سخت محتاجم..
,کودکم کاش ! گندم را که جلوی مرغک خانه می پاشی لحظه ای یادم کنی ….که سخت محتاجم…..
,کاش صدایم را می شنید همسایه که چقدر پشیمانم… همسایه مرا ببخش آزارت دادم…وای بر من ! دنیا را از حق دیگران آباد کردم که برای دیگرانی دیگر بگذارمش و خود ، دست خالی بیایم….وای، کاش بر می گشتم .
,کاش . کاش . کاش..افسوس اینجا برای همیشه دیر است……. اینجا خانه ی کاش های سوخته است ….
,آی رهگذر ! که از مزارم می گذری …میخواهم بدانی که رهگذری. من نمی دانستم . ….فکر می کردم تا ابد فرصت باقیست و دنیا مال من است …. وقتی زمین زیر پای مغرورم می لرزید، می گفتم : آخر پیری، عصا کشان می شود مسجد رفت …..توبه کرد …..خوب شد ….خوب مُرد…..اما، افسوس زود زود دیر شد….فرصتها مُردند….ومن ،هم …العفو نگفته گذشتم و…اینجا سخت محتاجم.
,آی رهگذر ! که از مزارم می گذری …خوش به حالت صدای اذان می شنوی ! …..اینجا از مسجد دور است…چه حی علی الصلوه ها که شنیدم و بی خیال گذشتم….چه بسیار قد قامت الصلوه که تکانم نداد و قامت نبستم و خود را شکستم. خوش به حالت روزهایت سبزند چون فرصت داری! .رجب ،شعبان ، رمضان ……داری!
,برایم دعا کن ! که سخت محتاجم . به قطره ای شفاعت تشنه ام که خروار ها آتش به نگاهی می نشاند ،آری ، اینجا قطره، کار دریا می کند. او که اشک یتیم را با دستهایش پاک و دلش را شادکرد، دستهایش اینجا سبزند. اوکه نمازش را نشکست، اینجا همراهی از نور دارد و تنها نیست. آری، او که در دنیا نیکی کاشت اینجا راضی است..
,رهگذر! تو هم می آیی .ولی ای کاش دستانت از ذره های خیر پر باشد که اینجا ذره هم حساب دارد .
,کاش! سئوال را با قلب مطمئن جواب دهی که : معبودم ، ربم تویی یارب! که…. الهی و ربی من لی غیرک . و رسولم محمد(ص) است …. و مولایم علی، علی ،علی،. تا رستگار شوی… .
,خوش به حالت که فرصت داری،تا دیر نشده کاری کن که اینجا فرصت ها پژمرده اند
,اینجا برای گذشتگان، سرزمین کاش های سوخته است.. اما برای تو که هنوز فرصت داری ، این کاش ها سبزند.پس سبز باش ! و سبز بیا !. یاعلی
,نوشته از: عصمت گلستانی
, نوشته از: عصمت گلستانی, نوشته از: عصمت گلستانی,انتهای پیام/
, انتهای پیام/]
ارسال دیدگاه