بازیگر نقش اصلی«ساعت عاشقی» ؛
به بازیگری علاقه ای نداشتم اما به احترام شهدا قبول کردم بازی کنم
بازیگر نقش اصلی«ساعت عاشقی» گفت: واقعیت قضیه این است که بنده به بازیگری علاقه ای نداشتم و به احترام شهدا قبول کردم بازی کنم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛تئاتر ساعت عاشقی در حاشیه یادواره عاشقان شهادت به مدت 10 شب به نویسندگی و کارگردانی عبدالرضا محقق در حسینیه بزرگ سیدگل سرخ آستان مقدس امامزاده سیدگل سرخ یزد به روی صحنه رفت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,این نمایش که روایت حضور یک رزمنده یزدی در یکی از بهداری های جبهه های حق علیه باطل را روایت می کرد با هنرمندی آقایان امید ممیزی، حمیدرضا ناصری فرد، سید حمیدرضا میر طبائی و علی محمد حیران اجرا شد.
امید ممیزی بازیگر نقش مجتبی، شخصیت اصلی داستان بدون داشتن تجربه بازیگری با ممارست و تمرین توانست بازی درخشانی را از خود به نمایش بگذارد و توجه ویژه مخاطبان را به خود جلب کند هرچند استفاده از لهجه شیرین یزدی نیز در جذابیت نقش اثرگذار بود.
خبرنگار یزدامـــــروز به سراغ این بازیگر جوان و با استعداد رفته و با وی گفتگویی صمیمی انجام داده است:
ابتدا خودتان را برای مخاطبان ما معرفی کنید؟
بنده امیدممیزی متولد سال 1371، در محله فهادان یزد به دنیا آمده و بزرگ شده ام و در حال حاضر دانشجوی رشته حسابداری هستم.
آیا تا قبل از ساعت عاشقی تجربه بازیگری داشتید؟
خیر واقعیت قضیه این است که بنده به بازیگری علاقه ای نداشتم و این اولین تجربه بنده بود
پس چگونه شد که بازیگری در این نمایش را پذیرفتید؟
خب با مطرح شدن طرح برگزاری یادواره شهدا به دنبال طرحی متفاوت بودیم که دوستان اجرای تئاتر را پیشنهاد دادند با جدی شدن کار، کارگردان اثر از بچه های پایگاه تست گرفت و در این میان من و دیگر بازیگران انتخاب شدیم هرچند تمایلی برای بازی نداشتم با صحبت های آقای محقق و به احترام شهدا پذیرفتم در این اثر ایفای نقش کنم.

اولین باری که به روی صحنه رفتید چه حسی داشتید؟
خب طبیعی است که همه ما به دلیل تجربه اول استرس بالایی داشتیم مخصوصا که باید جلو جمعیت انبوهی که حضور داشتند به صورت زنده بازی می کردیم اما به لطف خدا و نگاه شهدا و حمایت های کارگردان این کار که سهم به سزایى در پیشرفت بنده داشت توانستم از عهده نقش برآیم.

شخصیت مجتبی چقدر به امید ممیزی نزدیک بود؟
یکی از دلایلی که این نقش را پذیرفتم این بود که این شخصیت خیلی به بنده نزدیک بود و با آن ارتباط خوبی برقرار کرده بودم.
واما سخن پایانی؛
از کلیه مردم و مسئولینى که این تئاتر ارزشى را تماشا کردند تشکرمی کنم و در اینجا از طریق این رسانه میخواهم از فرماندهى محترم پایگاه بقیهالله و همچنین کارگردان و بازیگران این کار که بیشترین سهم را در خلق این اثر داشتهاند قدردانی کنم.
این نمایش که روایت حضور یک رزمنده یزدی در یکی از بهداری های جبهه های حق علیه باطل را روایت می کرد با هنرمندی آقایان امید ممیزی، حمیدرضا ناصری فرد، سید حمیدرضا میر طبائی و علی محمد حیران اجرا شد.
امید ممیزی بازیگر نقش مجتبی، شخصیت اصلی داستان بدون داشتن تجربه بازیگری با ممارست و تمرین توانست بازی درخشانی را از خود به نمایش بگذارد و توجه ویژه مخاطبان را به خود جلب کند هرچند استفاده از لهجه شیرین یزدی نیز در جذابیت نقش اثرگذار بود.
خبرنگار یزدامـــــروز به سراغ این بازیگر جوان و با استعداد رفته و با وی گفتگویی صمیمی انجام داده است:
ابتدا خودتان را برای مخاطبان ما معرفی کنید؟
بنده امیدممیزی متولد سال 1371، در محله فهادان یزد به دنیا آمده و بزرگ شده ام و در حال حاضر دانشجوی رشته حسابداری هستم.
آیا تا قبل از ساعت عاشقی تجربه بازیگری داشتید؟
خیر واقعیت قضیه این است که بنده به بازیگری علاقه ای نداشتم و این اولین تجربه بنده بود
پس چگونه شد که بازیگری در این نمایش را پذیرفتید؟
خب با مطرح شدن طرح برگزاری یادواره شهدا به دنبال طرحی متفاوت بودیم که دوستان اجرای تئاتر را پیشنهاد دادند با جدی شدن کار، کارگردان اثر از بچه های پایگاه تست گرفت و در این میان من و دیگر بازیگران انتخاب شدیم هرچند تمایلی برای بازی نداشتم با صحبت های آقای محقق و به احترام شهدا پذیرفتم در این اثر ایفای نقش کنم.

اولین باری که به روی صحنه رفتید چه حسی داشتید؟
خب طبیعی است که همه ما به دلیل تجربه اول استرس بالایی داشتیم مخصوصا که باید جلو جمعیت انبوهی که حضور داشتند به صورت زنده بازی می کردیم اما به لطف خدا و نگاه شهدا و حمایت های کارگردان این کار که سهم به سزایى در پیشرفت بنده داشت توانستم از عهده نقش برآیم.

شخصیت مجتبی چقدر به امید ممیزی نزدیک بود؟
یکی از دلایلی که این نقش را پذیرفتم این بود که این شخصیت خیلی به بنده نزدیک بود و با آن ارتباط خوبی برقرار کرده بودم.
واما سخن پایانی؛
از کلیه مردم و مسئولینى که این تئاتر ارزشى را تماشا کردند تشکرمی کنم و در اینجا از طریق این رسانه میخواهم از فرماندهى محترم پایگاه بقیهالله و همچنین کارگردان و بازیگران این کار که بیشترین سهم را در خلق این اثر داشتهاند قدردانی کنم.
این نمایش که روایت حضور یک رزمنده یزدی در یکی از بهداری های جبهه های حق علیه باطل را روایت می کرد با هنرمندی آقایان امید ممیزی، حمیدرضا ناصری فرد، سید حمیدرضا میر طبائی و علی محمد حیران اجرا شد.
,امید ممیزی بازیگر نقش مجتبی، شخصیت اصلی داستان بدون داشتن تجربه بازیگری با ممارست و تمرین توانست بازی درخشانی را از خود به نمایش بگذارد و توجه ویژه مخاطبان را به خود جلب کند هرچند استفاده از لهجه شیرین یزدی نیز در جذابیت نقش اثرگذار بود.
,خبرنگار یزدامـــــروز به سراغ این بازیگر جوان و با استعداد رفته و با وی گفتگویی صمیمی انجام داده است:
, یزدامـــــروز,ابتدا خودتان را برای مخاطبان ما معرفی کنید؟
,بنده امیدممیزی متولد سال 1371، در محله فهادان یزد به دنیا آمده و بزرگ شده ام و در حال حاضر دانشجوی رشته حسابداری هستم.
,آیا تا قبل از ساعت عاشقی تجربه بازیگری داشتید؟
,خیر واقعیت قضیه این است که بنده به بازیگری علاقه ای نداشتم و این اولین تجربه بنده بود
,پس چگونه شد که بازیگری در این نمایش را پذیرفتید؟
,خب با مطرح شدن طرح برگزاری یادواره شهدا به دنبال طرحی متفاوت بودیم که دوستان اجرای تئاتر را پیشنهاد دادند با جدی شدن کار، کارگردان اثر از بچه های پایگاه تست گرفت و در این میان من و دیگر بازیگران انتخاب شدیم هرچند تمایلی برای بازی نداشتم با صحبت های آقای محقق و به احترام شهدا پذیرفتم در این اثر ایفای نقش کنم.
,

, اولین باری که به روی صحنه رفتید چه حسی داشتید؟
,خب طبیعی است که همه ما به دلیل تجربه اول استرس بالایی داشتیم مخصوصا که باید جلو جمعیت انبوهی که حضور داشتند به صورت زنده بازی می کردیم اما به لطف خدا و نگاه شهدا و حمایت های کارگردان این کار که سهم به سزایى در پیشرفت بنده داشت توانستم از عهده نقش برآیم.
,

, شخصیت مجتبی چقدر به امید ممیزی نزدیک بود؟
,یکی از دلایلی که این نقش را پذیرفتم این بود که این شخصیت خیلی به بنده نزدیک بود و با آن ارتباط خوبی برقرار کرده بودم.
,واما سخن پایانی؛
,از کلیه مردم و مسئولینى که این تئاتر ارزشى را تماشا کردند تشکرمی کنم و در اینجا از طریق این رسانه میخواهم از فرماندهى محترم پایگاه بقیهالله و همچنین کارگردان و بازیگران این کار که بیشترین سهم را در خلق این اثر داشتهاند قدردانی کنم.
,انتهای پیام/ح
]
ارسال دیدگاه