طرح یک معمای انتخاباتی؛
"خودی یا نخودی؟!"
با نزدیکی روزهای انتخاباتی کشور، همیشه این حرف و حدیث هاست که حسابی بالا می گیرد تا جایی که می تواند ابتکار عمل را نیز به دست بگیرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از اترک نیوز، یکی از سوژه های قابل تأمل این روزها در زمینه انتخابات سرسلسله داری شخصیتی مثل غلامحسین کرباسچی برای اصلاح طلبان است. وی که خود پایه گذار و دبیر کل حزب کارگزاران در این جریان است، این روزها تلاش می کند لیست جامعی از تمام اصلاح طلبان ارائه دهد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اترک نیوز,
اگر بخواهیم این عمل را به صورت درون گروهی تحلیل کنیم، شاید وجود وی به عنوان کسی که بایستی لیست اصلاح طلبان را نهایی کند، نگران کننده و تنش زاست. چه اینکه مخالفت ها، کدورت ها و بعضاً موضع گیری های بین وی و برخی اصلاح طلبان مشخص است. ممکن است با توجه به حضور وی و شخصیتی مثل عارف که حتی اصلاح طلبان وی را تا پای ریاست جمهوری جلو بردند و اکنون نیز امیدهای زیادی به او گره خورده است، باعث یک سری انشقاقات درون حزبی شود که خوشایند طرفداران نباشد.
,
اما از طرف دیگر آنچه برای مردم اهمیت دارد و وزنه سنگین تر قضیه را شامل می شود، حضور کرباسچی به عنوان مبدع رسوخ فساد سازمان یافته به بدنه سیاسی کشور است. در واقع پرونده او زمانی رو شد که هیچکس انتظارش را نداشت چون تصورها از مسئولان مثبت بود و علنی شدن چنین فسادی ضربه دردناکی به اذهان عمومی وارد کرد.
,
حالا اینکه بعد از این ماجرا، گویی قبح مسأله شکسته باشد و پرونده های اختلاس و فساد که یکی بعد از دیگری رو شد و می شود بماند اما باز هم جالب است که کرباسچی جزء معدود افرادی است که پرونده اش با وجود مفتوح بودن، به فراموشی سپرده شده است و این فراموشی به قدری عمیق است که امروز وی در رأس جریانی که شعارش مبارزه با فساد اقتصادی است در حال جمع بندی و نهایی کردن لیست مورد نظر اصلاح طلبان هستند.
,
اینجاست که آدم می ماند دم خروس را باور کند یا قسم حضرت عباس را! اصلاح طلبان ادعا می کنند که باهوش تر و با ذکاوت تر از این هستند که خود را آماج شبهه ها و ایرادات کند پس چه اتفاقی افتاده است که حاضر شده اند رقم زدن سرنوشت انتخاباتی خود را به دست وی بسپارند؟ آیا حمایت های مالی و مسائل اقتصادی می تواند دلیل این امر باشد؟
,
ضمن اینکه در سال هایی نه چندان دور، کرباسچی نشان داد که با وجود گرایش جناحی اش، خیلی هم رو بازی نمی کند. او که در جریان انتخابات 88 از دستیاران کروبی بود و قرار بود در صورت ریاست جمهوری وی، نقش معاون اول را در دولت کروبی ایفا کند، نهایتاً در اقدامی کاملاً غیر منتظره به موسوی رأی داد. با وجود تمام این تفاسیر، اصلاح طلبان همیشه بیدار نگران سرنوشت خود در دهمین مجلس شورای اسلامی نیستند؟ اگر نیستند، یقیناً باید دلیل محکم و موجهی داشته باشند. چه دلیلی می تواند اینگونه تمام اما و اگرها را بی اثر کند؟
,
انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه