مهمترین «نباید ها» در انتخاب نماینده مجلس شورای اسلامی:
ضرورت انتخاب بهترین و کارآمدترین نماینده برای مناطق کمتر برخوردار
یکی از راه های وصول به بهترین انتخاب جهت نمایندگی مجلس شورای اسلامی، شناسایی موارد سلبی یا همان «نبایدها» در نماینده است؛ اگر بشناسیم چه نکات و مواردی در نامزدها، نقاط منفی و ضعف به حساب می آید، کمک شایانی به شناسایی بهترین گزینه ی نمایندگی کرده ایم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، بیش از سه دهه است به برکت یکی از مهمترین دستاوردهای نظام جمهوری اسلامی، شاهد تجربـه پی درپی و بلا انقطاع انتخابات در بستر مردم سالاری دینی می باشیم، اما در این میان، گویی آنچنان به اصل انتخاب کردن و گزینش گری که شکل، ظاهر و پوسته مردم سالاری است تمرکز نموده ایم که به میزان قابل توجهی، محتوا و کیفیت انتخاب مورد غفلتمان واقع شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی،,,
مردم سالاری از آن جهت که بر مشارکت مردمی در انتخاب حاکمان جامعه استوار است، مزیت عمده ای بر سایر نظامات سیاسی دارد اما باید توجه داشت که مشارکت مردم، آنگاه مطلوبیت خود را برجای می گذارد که بستری برای گزینش «بهترین ها» باشد. به تعبیر ساده، انتخابات وسیله ای است نه برای صِرف انتخاب، بلکه برای گزینش بهترین انتخاب. چرا که اگر از بستر انتخابات، «بهترین ها» گزینش نشوند، مطالبات اجتماعی متراکم شده از طریق مشارکت عمومی، عملاً محقق نشده و کمترین آسیب آن، القای ناکارآمدی حکومت در میان توده ی مردم خواهد بود؛ نتیجه ای فاسدی که هیچ کس خواهان آن نیست مگر معاندان و منافقان.
,,
ضرورت انتخاب بهترین و کارآمدترین نماینده برای مناطق کمتر برخوردار همچون استان کردستان آشکارتر است؛ چرا که نماینده تنها دستاویز چانه زنی مناطق محروم در پایتخت است و اگر در فرآیند انتخاب، بهترین نامزد گزینش نشود، یگانه مسیرمردم منطقه برای پیگیری مطالباتشان در مرکز نیزعقیم خواهد ماند.
,,
یکی از راه های وصول به بهترین انتخاب جهت نمایندگی مجلس شورای اسلامی، شناسایی موارد سلبی یا همان «نبایدها» در نماینده است؛ اگر بشناسیم چه نکات و مواردی در نامزدها، نقاط منفی و ضعف به حساب می آید، کمک شایانی به شناسایی بهترین گزینه ی نمایندگی کرده ایم. شاید گفته شود، این همان وظیفه ی شورای نگهبان است، اما باید در پاسخ گفت: اولاً همچنان که در دوره های مختلف تأکید شده است، شورای نگهبان، حداقل ها را لحاظ می کند و این وظیفه ی مردم است که از بین نامزدها انتخاب حداکثری کنند، ثانیاً چه بسا نامزد تأیید شده توسط شورای نگهبان، در ایام پس از تأیید، ایرادات و نقاط ضعف پنهان نگاه داشته ی خود را بروز و ظهور دهد.
,,
همچنین علم به «نبایدها» در نماینده مجلس از هم اکنون که فضای هیجانی و احساسی ایام تبلیغات فرا نرسیده ضرورت می یابد، چرا که چه بسا در ایام تبلیغات، برخی نامزدها با شگردهای تبلیغاتی و تبلیغات پرحجم و سنگین، سرپوش وحجاب بر نقاط ضعف خود گذارده، مردم را در انتخاب سره از ناسره دچار مشکل کنند و خدای ناکرده شاهد گزینش نماینده ای در تراز و شایسته ی حوزه ی انتخابیه ی خود نباشیم.
,,
در ادامه از جمله ی مهمترین «نبایدها» در انتخاب نماینده، مورد اشاره ی کوتاه قرار می گیرد.
,,
۱. فقدان تجربه ی مدیریتی و عدم آشنایی عملی با سازوکار اداری-اجرایی و قانونگذاری در کشور برای نامزد انتخابات مجلس، یک نقطه ی منفی و یک «نباید» است. وقتی نماینده با اقتضائات واقعی سیستم اداری-اجرایی کشور ناآشنا باشد، طبیعی است نقش وی در ایفای وظیفه اصلی نماینده یعنی قانونگذاری دچار اشکال می گردد؛ چرا که قانون، معطوف به اجرا وضع می شود و ضروری است جهت اجرایی شدن، تناسب لازم با سیستم اجرایی حاکم بر کشور را دارا باشد. چنین نماینده ای در بهترین حالت، نقش خنثی و منفعلانه ای در تصویب قوانین خواهد داشت.
,,
۲. عدم شناخت نیازمندی های حوزه ی انتخابیه که جز با ارتباط عملی، مستمر و نزدیک و نه مقطعی و دورادور، به درستی حاصل نخواهد شد، نقص و «نباید» مهم دیگری است که از ایراد نخست نیز مهمتر جلوه می کند. چرا که در پاسخ به ایراد اول ممکن است گفته شود رأی نماینده یک رأی از ۲۹۰ رأی نمایندگان مجلس است و ممکن است ضعف یک نماینده در نشناختن ساختار اداری و اجرایی کشور، به کمک سایر نمایندگان آگاه، قابل برطرف شدن باشد. اما ایراد عدم شناخت نیازمندی ها و نقاط کور و تاریک منطقه، نقیصه ای نیست که با کمک سایر نمایندگان مجلس برطرف گردد؛ زیرا اقتضائات و نیازهای هر حوزه ی انتخابیه، صرفاً دغدغه ی نماینده همان منطقه است که اگر وی، آن نیازهای اختصاصی منطقه ی خویش را از نزدیک نشناخته و لمس نکرده باشد، هیچ گاه نسخه ی درمان آن را در مرکز نخواهد یافت تا در پی درمان آن برآید.
,,
۳. اتخاذ رویکرد تخریب سایر نامزدها، ایراد و «نباید» مهم دیگری است که می تواند قرینه ی روشنی بر این امر باشد که چنین افرادی به دلیل فقدان توانمندی لازم، از اثبات خود عاجز بوده، از این رو بهترین راه تحمیل خویش را در تخریب دیگران جستجو می کنند. طبیعتاً نامزد توانمند و کارآمد، رویکردش اثبات خود است به همراه نقد منصفانه و ارائه ی پیشنهادات اصلاحی جهت رفع نقایص گذشته.
,,
۴. داشتن سابقه ی آشوب گری و فتنه انگیزی، «نباید» دیگری است که بایستی نماینده مجلس جداً از آن منزه باشد. برطرف شدن نیازهای متعدد ملی و محلی در گرو مجلسی است که به دور از تسویه حساب های سیاسی، اولویتش را بر مبنای رفع نیازمندی های اولویت دار جامعه که از جمله آن اقتصاد، اشتغال و نابسامانی های فرهنگی است قرار دهد. افرادی که سابقه ی فتنه انگیزی در کارنامه ی خود دارند، حتی پیش از آنکه نهادهای تأیید صلاحیت مانع حضور مجدد ایشان شوند، باید توسط مردم مورد بی اعتنایی و طرد قرار گیرند.
,,
۵. عدم صراحت در اعلام مواضع و نگرشهای اساسی، «نباید» بعدی است. این امر به آن معنا نیست که نامزدها باید لاجرم متعلق به این جناح یا آن اردوگاه سیاسی باشند، بلکه منظور این است که با توجه به عدم وجود تحزّب در کشور، مردم حق دارند نگرش کلی نامزدها را در حوزه های مختلف سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی بدانند. عدم صراحت و ابهام گویی در این موارد می تواند نشانگر خصیصه فرصت طلبی باشد. نماینده ای که فرصت طلبی را پیشه خود سازد در بزنگاه هایی که ضرورت می یابد مجلس در مقابل کشورهای متخاصم و یا عناصر معاند، اعلام موضع صریح نموده و یا با عمل قانونگذاری و نظارت خود در مقابل کانون های قدرت و ثروت با شهامت تمام بایستد، واکنش لازم را نشان نداده و چه بسا خسارات جبران ناپذیری از این رهگذر بر منافع ملی تحمیل گردد.
,,
تلخیص از یادداشت حسن قاسمی
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه