ناگفته هایی از زبان سفیدپوشان شهر:
نبود امنیت شغلی؛ دغدغه پرستاران/ وعده های تکراری روز پرستار
یکی از پرستاران گفت: بسیاری از پرستاران ازدواج نمی کنند؛ چراکه وضعیت کاری معمول و مناسبی نداریم و بسیاری از مادران پرستار شدیداً گرفتار ناهماهنگی های شغلیشان با رسیدگی به فرزندانشان می شوند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سلامت نا، زمانی که تقویم را ورق می زنیم و به روز پرستار می رسیم گویی همه حساس می شوند و به یاد این ایثارگران جان می افتند. با وجود اینکه بیشترین اقدامات اجرایی در بیمارستانها بر دوش پرستاران گذاشته شده است و اجرای صحیح طرح تحول نظام سلامت بدون حضور این فرشتگان مهر، نشدنی است، اما این قشر جزو مغفول ماندگان طرح تحول نظام سلامت محسوب میشوند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سلامت نا,ممکن است یک روز تو نیز بخواهی پرستار باشی، روزت را با دیدن رنج و درد آدمها آغاز کنی و تلاش کنی بیمار افسردهای را بخندانی. لباسهایی بپوشی که همیشه بوی مخصوص بیمارستان را با خودشان دارند، فشار خون بگیری، مجبور باشی سوزنی را به دستهای نحیف کودک بیماری فرو کنی. میتوانی شاهد به تدریج مردن یک پیرمرد مهربان روی تخت سفید بیمارستان باشی. دلت میخواهد حس کنی همه زندگی یک آدم بستگی به مهارت دستهای تو دارد. با ما همراه باشید.
,تصمیم می گیرم به سراغ پرستاران بروم و از مسائلشان بپرسم. با اینکه همه چیز از قبل برایم روشن است حتی جملاتی را که قرار است از آنها بشنوم و بنویسم را از بر هستم و می دانم حرفهای آنها تکرار مشکلاتی است تکراری، اما باز می روم تا یکبار دیگر بشنوم چرا که آنها تنها شنوندگان صبور ناله ها و فریاد های تکرار شونده عزیزان دردمند ما هستند.
,پرستاران از رنجها، شیرینیها، سختیها و مشکلات کارشان میگویند؛ ساعتها با هم حرف میزنیم. از این که مرخصی ندارند، عید و تعطیلات برایشان معنایی ندارد، از این که گاهی بیماری ناسزایی نثارشان میکند، از ۱۸ ساعت کار کردن مدوام، از خاطره خوش بیمارانی که امیدی به زنده بودنشان نبوده است ولی زنده ماندهاند، از آدمهایی که بعد از حمله قلبی با تلاش پرستاران در امر احیا به زندگی بازگشتهاند و هنوز هر سال زنگ میزنند و روز پرستار را تبریک میگویند، از انگشتهایشان که به علت استفاده مداوم از بتادین پوسته پوسته شده و اثر انگشت ندارد، از آمدن به بیمارستان در روزهایی که همه شهر تعطیل است، از وعدههایی که هرگز عملی نمیشوند، از حقوقی که با توجه به این هزینههای سرسامآور زندگی، اصلا متناسب نیست.
,میپرسم اگر شانس انتخاب دوباره داشتید باز هم این شغل را با تمام سختیها و مشکلاتش انتخاب میکردید؟ و با چنان قطعیتی پاسخ میدهند “بله” که من جا میخورم و این یعنی، اینجا چیزی ورای مصلحت اندیشیهای مادی حکم میکند.
,یکی از پرستاران میگوید: در کنار تمامی مشکلات و سختیها، این کار هیچ سود و منفعت مادی به دنبال ندارد. شغل ما با عشق و شور و علاقه آغاز میشود ولی بعد از چند سال فقط وجدانت هست که باعث میشود کارت را ادامه دهی. در حقیقت این زیباییهای معنوی کار است که ما را ارضا میکند.
,نرگس که ۱۶ سال از تجربه کاریاش در شغل پرستاری میگذرد و در حال حاضر در بیمارستان مشغول فعالیت است، در خصوص مشکلات موجود در حوزه پرستاری که از سالها پیش گریبانگیر این فرشتههای سفیدپوش بوده است به ایران میگوید: «کمبود نیرو به اضافه وعدههای مالی که به پرستاران داده شده و قانون تعرفهگذاری پرستاری که سال هاست دست نخورده مانده است گلایه همه پرستارانی است که در مراکز درمانی دولتی در حال فعالیت هستند.»
,حسینی از پرستاران شاغل در یکی دیگر از بیمارستان های شهر می گوید: پرستاری را با عشق و علاقه انتخاب کرده ام ولی اجرانشدن قوانین مربوط به کاهش ساعت کار و وعده های تکراری مسئولان ادامه خدمت در این حرفه را به قدری سخت و دشوار کرده است که هر روز چند بار تصمیم به انصراف از این شغل می گیرم.
,احسانی از پرستاران بیمارستان دولتی اصفهان نیز دغدغه شاغلان این حرفه را نبود امنیت شغلی می داند و می گوید: چند سال است که بحث ارتقای بهره وری، کاهش ساعت کار، بهبود شرایط حقوقی، تعرفه گذاری خدمات و … مطرح است ولی ما عملا هیچ نتیجه و کار اجرایی را ندیده ایم.
,این پرستار ۳۴ساله عارضه اختلال خواب را مهم ترین مشکل پرستاران در شرایط فعلی می داند و می افزاید: متاسفانه وعده های مسئولان درباره ساماندهی وضعیت کاری پرستاران و تعرفه گذاری خدمات آنان در حد حرف بوده و هر ساله به مناسبت روز پرستار خبرهای خوش فقط تکرار می شود.
,زهرا کارشناس پرستاری است و ۸ سال سابقه کار دارد. ۳۳ ساله و مجرد است و مهم ترین مشکل شغلی اش را اینگونه گفت: بسیاری از پرستاران ازدواج نمی کنند؛ چراکه وضعیت کاری معمول و مناسبی نداریم و بسیاری از مادران پرستار شدیداً گرفتار ناهماهنگی های شغلیشان با رسیدگی به فرزندانشان می شوند.
,رابطه میان پرستار و بیمار، به دلیل حساسیت شغل پرستاری در مواجهه با جان انسان، مانند روابط میان کارمند و ارباب رجوع در دیگر مشاغل نیست. وقتی پای درد و دل پرستاران می نشینیم، حرف ها و گلایه هایشان کاملاً منطقی و قابل تأمل به نظر می رسد. سختی های شغل شان همراه با فشارهای روانی این کار، آنان را نیازمند حمایت های قانونی و برخورداری از امکانات رفاهی بیشتر نسبت به دیگر مشاغل می کند تا بتوانند کار خود را به نحواحسن انجام دهند و فشارهای کمتری را احساس کنند. اما آن روی سکه نیز بیماران و همراهان آنان هستند که در بدترین وضعیت جسمانی به بیمارستان مراجعه می کنند و به دلیل درد و ترس ناشی از بیماری خود یا عزیزانشان، توقع بهترین خدمات و بالاترین سطح دقت را از کادر بیمارستانی دارند؛ که معمولاً این کادر بیمارستانی در پرستاران خلاصه می شود که بیش از دیگر کارکنان به چشم می آیند.
,همین نکته دقیقاً حساسیت این شغل را نشان می دهد و به خوبی بیانگر دلیل فشارهای وارد بر کارکنان رشته پرستاری است؛ چراکه انجام اشتباه از صاحبان این رشته کاملاً غیر قابل بخشش به نظر می رسد، که گرچه تا حدودی بجا است، اما تنش های زیادی برای پرستاران ایجاد می کند که برای رفع آن باید تمهیدات قانونی برای کمتر کردن شیفت و ساعات کاریشان و همچنین افزایش دستمزد و مزایای رفاهی آنان در نظر گرفته شود. ضمن آنکه از اشتباهات پرستاران بر عکس پزشکان به راحتی چشم پوشی نمی شود و به دلیل جایگاه شغلی و حمایت های کمتر صورت گرفته از آنان، بعضاً خطاهای بسیار کوچک تر آنان نتایج بسیار سخت و شدیدتری برایشان به دنبال دارد.
,نکته آخر نیز اهمیت فرهنگ سازی میان مردم در زمینه مشکلات و فشارهای موجود بر پرستاران است تا هم مراجعان با شرح وظایف و مجموعه اختیارات و مسئولیت های پرستاران آشنا شده و سطح توقعات متعادل تری را پیشه کنند و هم در مواجهه با این قشر زحمت کش با برخورد بهتر و قدردانی بیشتر ظاهر شده و در رفتارهای بعضاً نامناسب خویش تجدید نظری حاصل نمایند.
,حرفه پرستارى از گذشته هاى دور به دلیل خصوصیات شغلى که داشته است در لیست سخت ترین شغل ها قرار گرفته است. مولفه هایی مانند ارتباط دائمى با بیماران، قرار گرفتن در محیط های آلوده و اشعه های درمانی، عوامل بیولوژیک و کار در شیفت شب از عوامل است که همواره پرستاران خصوصاً زنان پرستار را با مشکل مواجه نموده است. مشکلات پرستاران دیگر موضوع تازه ای نیست، کمبود پرستار، تفاوت فاحش درآمد بین پزشک و پرستار، شیفتهای زیاد به خصوص شب کاری ها، برخوردهای همراهان بیمار با پرستاران، مسائلی هستند که همچنان تکرار می شوند.
,به راستی جایگاه پرستاران در نظام درمان و سلامت کشور کجاست؟!
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه