گله هایی که خود احیاگر مراتع اند؛
احیای مراتع در فرهنگ عشایر ایل سنگسری
عشایر ایل سنگسری که از سرزمین مهدیشهر برخواسته اند فرهنگ بسیار غنی و گسترده ای دارند به گونه ای که در هر بخشی از سبک زندگی دارای ایده و تفکر هستند که از آن جمله می توان به اهمیت این ایل به حفظ مراتع و احیای آن اشاره کرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرنگار نیزوا، امروزه به دلیل بهره برداری بیش از حد عوامل انسانی از منابع طبیعی و مراتع، این نعمات طبیعی خداوندی در حال نابودی قرار دارند که اگر این روند ادامه پیدا کند نه تنها گیاهان و جانوران در معرض خطر هستند بلکه انسان ها نیز دچار مشکلات فراوانی می شوند. بنابراین نگهداری مناسب منابع و مراتع بیش از پیش ضروری به نظر می رسد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نیزوا,در همین راستا نهادهای مربوطه و متولی حفظ و نگهداری مراتع موظف هستند برای حفاظت بیشتر از منابع اقدامات لازم را به کار گیرند تا بیشتر موجب تخریب نشود و در کنار مراتعی که تخریب شده اند را با روش های نوین و مختلف احیا و بازسازی کنند. یکی از این روش ها طرح بذر پاشی در مراتع تخریب شده است که به این وسیله مراتع جان دوباره بگیرد.
,عشایر ایل سنگسری اما نه امروز و دیروز بلکه از دیر باز حفظ و نگهداری مراتع و جنگل ها برایشان بسیار با اهمیت بوده و برای احیای مراتع تلاش می کردند و این خود بخشی از فرهنگ غنی این عشایر سختکوش بود.
,این ایل عشایری که به همراه گله هایشان تابستان ها را در کوه ها و دشت ها می گذرانند و زمستان نیز گله های آنها در مراتع به سر می برند، به روش بسیار ساده به بذر پاشی مراتع اقدام می کردند به گونه ای که مراتعی که مورد استفاده گله قرار می گرفت به کمک همان گله بازسازی و بعد از مدتی احیا می شد.
,در روشی که ایل سنگسری به کار می بردند به این صورت بود که چوپانان هر گله خورجین های که در دو طرف آن روی هم کمتر از پنج کیلو گرم تخم دانه های گیاهان بیابانی جای بگیرد را بر پشت (پاژنگ ) پاجنگ که از قوچهای قوی و جلودار گله هستند می گذارند و داخل آن را پر از تخم دانه می کنند. زیر این خورجین ها سوراخ هایی تعبیه شده که وقتی پاژنگ در جلو گله راه می رود و به چرا مشغول است تخم ها نیز برروی زمین میریزند و گله که از پشت سر پاژنگ حرکت می کنند، با سم های خود زمین را میکاوند و بذز ریخته شده به زیر خاک می رود تا هم از دسترس مورچه وهم از دسترس پرندگان بیابانی در امان بماند و در بهار با بارش باران سبز می شود.
,تهیه بذر مورد استفاده نیز در فصل پاییز از خود مراتع تهیه می شود و این عشایر تخم گیاهان بیابانی که در حال خشک شدن است را می چینند و برای بذر پاشی از آن استفاده می کنند.
,این عمل از اول زمستان تا 45 الی دو ماه انجام می شود .
,یدالله حاجی علیان
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه