تأملی در نحوه برگزاری انتخابات شفت و فومن؛
بپذیریم که به بیماری سختی دچاریم/ هنوز قواعد دموکراسی را نمی دانیم
کاندیداهایی که به پشتوانه باندهای ثروت و افراد پرنفوذ معلوم الحال در انتخابات حضور یافتهاند و به پشتوانه پول و سرمایه شبکه قدرت، خرید آراء مردم را یک تکلیف میدانند شایسته نمایندگی مردم را ندارند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح شفت، دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی بالاخره با همه حواشیاش به پایان رسید. این رقابت بزرگ سیاسی در فومن و شفت عطر و بوی دیگری دارد و همگان به حساسیت انتخابات در این حوزه انتخابیه وقوف دارند. من نیز توفیق یافتم در برخی شبهای تبلیغات در دو شهر فومن و شفت حضور یابم و از نزدیک شاهد نطقهای انتخاباتی و تبلیغاتی کاندیداها و رفتار طرفداران و هواداران آنان باشم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,نتیجه انتخابات برای این حقیر اهمیت ندارد و صرفا” در اینجا قصد دارم تا از دغدغه مهمتر دیگری سخن کنم تا شاید در فرداهایی نه چندان دور در هنگامه انتخابهایی سخت همه ما ، نقش تاریخی خود را به جا و آنچنان که باید و شاید ایفا کنیم.
,آنچه که من در این روزها و شبها در صحنه انتخابات، شاهد آن بودم نمایشی بود از سردرگمی و آشفتگی اجتماعی و حاکمیت شور و احساس و بی اخلاقی که در قالب برخی رفتارهای شماری از کاندیداها و هواداران آنها نمود پیدا میکرد. بگذارید بی پرده سخن بگویم. حقیقت امر آن است که هیچ عقلانیتی بر انتخابات فومن و شفت حاکم نیست. البته در دیگر حوزههای انتخابیه گیلان وضع چندان تفاوتی نمیکند. متأسفانه کاندیداهای مطرح در انتخابات با استفاده از انگاره و سیاست ماکیاولی از هر ابزاری برای رسیدن به هدف پیروزی استفاده میکنند.
,کاندیداهایی که تلاش دارند با ساز و آواز و بی اخلاقی و قانون شکنی به مجلس راه یابند واجد شرایط لازم برای حضور در عرصه قانون گذاری نیستند. کاندیداهایی که توهین به رقیب را روا میدانند و گاها” از ستاد آنها صدای ناسزا و نسبتهای ناروا خطاب به رقبا شنیده میشود صلاحیت نمایندگی مردم را ندارند.
,کاندیداهایی که به پشتوانه باندهای ثروت و افراد پرنفوذ معلوم الحال در انتخابات حضور یافتهاند و به پشتوانه پول و سرمایه شبکه قدرت، خرید آراء مردم را یک تکلیف میدانند شایسته نمایندگی مردم را ندارند .
,کاندیداهایی که اجازه میدهند بر خلاف قوانین و قواعد انتخابات، مسئولین برخی ادارات و دانشگاهها حضور ستادی در انتخابات داشته باشند و از آنان اعلام حمایت کنند ، خود یک قانون شکن هستند لذا صلاحیت حضور در جایگاه قانون گذاری در مجلس را ندارند.
,باید از این رفتارهای احساسی و دور از عقلانیت دست برداشت .مردم باید از خود بپرسند که تا کی باید به این بازی ها ادامه داد و تا کی باید اجازه داد باندهای قدرت و ثروت و برخی افراد پرنفوذ و سرمایه دار نقش تعیین کنندهای در انتخابات داشته باشند. تا کی باید کاندیداها شخصیت خود را در پشت این نمایشها و کارناوالها و کف و سوت و ساز و آواز پنهان کنند؟ تا کی باید پول در سرنوشت انتخابات فومن و شفت اثرگذار باشد.
,ما هنوز قواعد دموکراسی را بلد نیستیم . باید تمرین کنیم باید یاد بگیریم که نه بر اساس شور و احساس و به ویژه احساسات قومیتی یا وطنی یا شفتی و فومنی بودن کاندایدها بلکه بر مبنای شایستگیهای آنان رأی دهیم. شفتی قرار نیست به شفتی رأی بدهد همچنانکه فومنی هم نباید به فومنی . تالش نباید به تالش رأی دهد همچنانکه گیلک قرار نیست به گیلک. ما موظیم به اصلح رأی بدهیم.
,باید دست از این سرو صداها و رقص و پایکوبیها و کارناوالهای غیرقانونی و رفتارهای نه بر جا برداشت و به دور از هیاهو و غوغا در فضایی کاملا” منطقی و غیر احساسی زمینه انتخاب بهترین ها را فراهم کرد. در برخی استانها خبری از این شورو هیجانهای کذایی انتخاباتی نیست و کاندیداها در فضایی آرام به تشریح برنامه های خود میپردازند و با برگزاری مناظره امکان مقایسه وانتخاب مناسبترین برای مردم فراهم می گردد.
,به زبان جامعه شناسی کلمه ما به یک ایماژ عجیبی مبتلا هستیم. مردم ما گمان میکنند که دارند انتخاب میکنند در حالی که این کس یا کسان دیگری هستند قبلا” انتخاب کردهاند و با استفاده از سرمایه اقتصادی و سرمایه اجتماعی خویش، انتخاب خود را به جامعه تحمیل میکند و آنگاه مردم خیال میکنند دست به انتخاب زدهاند. در پایان این بازی هم یک عده خاص منتفع میشود ولی در نهایت این مردم هستند که کلاه سرشان رفته و بیخود و بی جهت بر یکدیگر می تازند و بعضا” همدیگر را میدرند غافل از آنکه اصحاب قدرت برنده اصلی میدانند.
,بپذیریم که به بیماری سختی دچاریم و این بیماری را چارهای باید. باید به حال خود بگرییم وقتی در روز انتخابات چندید اتوبوس توقیف میشود وشمار زیادی دلالان انتخاباتی بازداشت میشوند. وقتی به یکی از توزیع کنندگان پول گفتم فلانی چرا چنین میکنی گفت کاندیدا رقیب پیشنهاد فلان قیمت را داده لذا چارهای نداریم جز خرید آراء. چه کس یا کسانی باید به این داستان تلخ و تکراری پایان دهند. قطعا” این خود مردم هستند که باید قد مردانگی علم کنند و اجازه ندهند که افرادی همدست و همداستان با شبکه قدرت و چپاولگران و زورمداران وارد عرصه تصمیم سازی در کشور شوند و ما را به این وضعیت دچار کنند که حال به آن دچاریم.
,جواد نظری مقدم
,پژوهشگر حوزه فرهنگ و ارتباطات
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه