پل عابر پیاده ای که هرگز پل نشد!!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سراب خبر، می‌خواهد از عرض خیابان بگذرد، اما فکر طی کردن پله‌های طولانی پل عابر پیاده او را از این کار باز می‌دارد، تنها چند دقیقه بعد ناگهان صدای گوشخراش ترمز خودرو با صدای فریاد عابر پیاده در هم می‌آمیزد و رد خون روی آسفالت سرد بزرگراه نقش می‌بندد.

کسی چه می‌داند، شاید آن روز اگر می‌دانست چه سرنوشت تلخی در انتظارش است بالارفتن نفسگیر از پله‌های پل عابر را به جان می‌خرید اما هرگز به عبور از عرض اتوبان پرخطر تن نمی‌داد.

فاصله میان مرگ و زندگی فقط به اندازه عرض یک بزرگراه است یا شاید هم به ارتفاع یک پل عابرپیاده!، پل‌هایی که برای تضمین امنیت تردد عابران پیاده از عرض خیابان‌ها، بزرگراه‌ها و اتوبان‌های حادثه‌خیز احداث شده‌اند اما بسیاری از آنها گاه در طول روز عابرانی به تعداد انگشتان دست هم ندارند.

سالانه بیش از یکهزار عابر پیاده براثر تصادف رانندگی جان خود را از دست می‌دهند و حدود ۴۵ درصد از تلفات تصادفات درون‌شهری و۴۰ درصد تصادف جاده‌ای را عابران پیاده تشکیل می‌دهند در حالی که در کشورهای اروپایی تعداد عابران کشته شده به دلیل تصادف درون‌شهری تنها ۲۰ درصد از کل کشته‌هاست.

امروزه عبور از پل‌های عابر پیاده، یکی از نشانه‌های توسعه‌یافتگی شهری است که در ردیف فرهنگ شهرنشینی می‌گنجد، اما متاسفانه این توسعه‌یافتگی در بینش و عملکرد برخی شهروندان نمایان نیست و درونی نشده است.

در شهرستان قروه نیز سال هاست که پل عابر پیاده بلوار غدیر خم مهجور مانده است و مردم منطقه زحمت بریدن بخشی تاز گاردریل اتوبان را به جان می خرند تا از این پل عبور نکنند.

در حالی که دیده می شود در طی سال جاری بازهم گاردریل های اتوبان ترمیم شدند اما بازهم مردم برای عبور از بزرگراه گاردریل ها را تخریب می کنند.

چه باید کرد؟

مرگ جانخراش عابران پیاده هشداری است جدی به مسوولان برای این‌که باید همراه با تدوین ضوابط قانونی ​ به فرهنگ ترافیک توجه ویژه‌ای داشت و برای نهادینه کردن فرهنگ استفاده از پل‌های هوایی باید نگرش شهروندان را در این زمینه تغییر داد و این میسر نخواهد شد مگر با فرهنگسازی به روش‌های مختلف از جمله آموزش دانش‌آموزان در مدارس،پخش فیلم‌های انیمیشن کوتاه و...

در کنار موضوع آموزش، ترمیم پل‌های عابر پیاده فرسوده، افزایش تجهیز و احداث پل‌های عابرپیاده مکانیزه در راستای تشویق شهروندان و ایجاد رغبت در شهروندان برای استفاده از آنها و در نهایت جدیت پلیس در اعمال قوانین و برخورد با عابران پیاده متخلف از مهم‌ترین اقداماتی است که می‌توان با به‌کارگیری آنها به قانونمند کردن هرچه بیشتر شهروندان از یکسو و نهادینه شدن فرهنگ استفاده از پل‌های عابر پیاده امیدوار بود تا شاید به این ترتیب پل‌های عابرپیاده نیز از مهجوربودنی که سال‌هاست دامنگیرشان شده رها شوند.