چه خوش بی مهربانی هر دو سر بی!
ملت سنگ تمام گذاشتند؛ دولتمردان چه؟!
این که منتقدان برجام را به صراحت یا در لفافه، با ادبیاتی دور از شأن چون بزدل و بی سواد و بی شناسنامه و تغذیه شونده از مراکز خاص و ... بنوازیم و ابایی از «به جهنم» معروف هم نداشته باشیم، کمکی به تقویت همدلی و همزبانی بین دولت و ملت نمی کند هیچ؛ بلکه موجب افزایش شکاف بین دولت و ملت و به عبارتی کاهش سرمایه اجتماعی دولت و دولتمردان می شود...[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از یزدرسا؛ واپسین روزهای سال 94 هم در حال سپری شدن است؛ سالی که از سوی رهبر معظم انقلاب به سال «دولت و ملت، همدلی و هم زبانی» نامیده شد تا با تحکیم پیوند میان دولت و ملت، دولتمردان آماده تر از گذشته برای خدمتگزاری به ولی نعمتان خود و پیگیری آرمان های دین و انقلابی کمر همت بندند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یزدرسا؛,مروری گذرا بر رخدادهای سال جاری نشان می دهد که برخلاف ملت، دولتمردان اما نتوانسته اند آن گونه که شاید و باید، از آزمون همدلی و همزبانی با توده های جامعه سربلند بیرون آیند.
ارزیابی منصفانه مواضع و رویکردهای دولت به ویژه دکتر روحانی، رئیس جمهور محترم، در سال 94 و نیز دو سال پیش از آن به خوبی ادعای فوق را ثابت می کند.
برای نمونه کافی است تا تعابیر دکتر روحانی درباره منتقدان برجام مورد بازخوانی قرار گیرد تا دریابیم که کاربرد چنان تعابیری با آن لحن نامهربانانه چگونه به جای تقویت همدلی بین دولت و ملت، به دلزدگی بخش هایی قابل توجه از جامعه انجامیده و فاصله بین دولت و ملت را افزایش داده است.
بی گمان این که منتقدان برجام را به صراحت یا در لفافه، با ادبیاتی دور از شأن چون بزدل و بی سواد و بی شناسنامه و تغذیه شونده از مراکز خاص و ... بنوازیم و ابایی از «به جهنم» معروف هم نداشته باشیم، کمکی به تقویت همدلی و همزبانی بین دولت و ملت نمی کند هیچ؛ بلکه موجب افزایش شکاف بین دولت و ملت و به عبارتی کاهش سرمایه اجتماعی دولت و دولتمردان می شود که پیامدهای ناخوشایندی به دنبال خواهد داشت.
برخی تعابیر دیگر رئیس جمهور از جمله شکست افراط گرایی در انتخابات و نظایر آن نیز که خواسته یا ناخواسته به معنای افراطی بودن بخشی از نامزدها و رای دهندگان است، اقدامی مغایر با تقویت همدلی و همزبانی مورداشاره به شمار می آید.
پرهیز رئیس جمهور محترم از اعلام لیست اموال خود به ملت- بر خلاف رئیس جمهور سابق-، خودداری دکتر روحانی از سرزدن به همه شهرستان ها در سفرهای استانی، پرهیز دولت از اعلام فکت شیت ایرانی و بیان جزئیات مذاکرات هسته ای علیرغم توصیه های مشفقانه، برخوردهای نامهربانه با بسیاری از طرح های دولت سابق و برای نمونه مزخرف خواندن طرح مسکن مهر، مواضع دور از انتظار درباره ممنوع التصویری رئیس دولت اصلاحات در نشست خبری و سپس سخنان کذایی در دارالعباده یزد، از جمله دیگر مصادیق کم لطفی دولت و دولتمردان در زمینه تقویت همدلی و همزبانی با ملت محسوب می شود.
تامل در رویکرد دولت و ملت در سال 94 نشان می دهد که ملت با تحمل صبورانه مشکلات اقتصادی و معیشتی، سهم خود برای تحقق همدلی و همزبانی با دولت را به خوبی ادا کرده است، و اما دولت و دولتمردان؟! متاسفانه میان آنچه هست و آنچه باید باشد، فاصله بسیار است. و به قول شاعر «چه خوش بی مهربانی هر دو سر بی»!
نویسنده: فاطمه فائزی
مروری گذرا بر رخدادهای سال جاری نشان می دهد که برخلاف ملت، دولتمردان اما نتوانسته اند آن گونه که شاید و باید، از آزمون همدلی و همزبانی با توده های جامعه سربلند بیرون آیند.
,ارزیابی منصفانه مواضع و رویکردهای دولت به ویژه دکتر روحانی، رئیس جمهور محترم، در سال 94 و نیز دو سال پیش از آن به خوبی ادعای فوق را ثابت می کند.
,برای نمونه کافی است تا تعابیر دکتر روحانی درباره منتقدان برجام مورد بازخوانی قرار گیرد تا دریابیم که کاربرد چنان تعابیری با آن لحن نامهربانانه چگونه به جای تقویت همدلی بین دولت و ملت، به دلزدگی بخش هایی قابل توجه از جامعه انجامیده و فاصله بین دولت و ملت را افزایش داده است.
,بی گمان این که منتقدان برجام را به صراحت یا در لفافه، با ادبیاتی دور از شأن چون بزدل و بی سواد و بی شناسنامه و تغذیه شونده از مراکز خاص و ... بنوازیم و ابایی از «به جهنم» معروف هم نداشته باشیم، کمکی به تقویت همدلی و همزبانی بین دولت و ملت نمی کند هیچ؛ بلکه موجب افزایش شکاف بین دولت و ملت و به عبارتی کاهش سرمایه اجتماعی دولت و دولتمردان می شود که پیامدهای ناخوشایندی به دنبال خواهد داشت.
,برخی تعابیر دیگر رئیس جمهور از جمله شکست افراط گرایی در انتخابات و نظایر آن نیز که خواسته یا ناخواسته به معنای افراطی بودن بخشی از نامزدها و رای دهندگان است، اقدامی مغایر با تقویت همدلی و همزبانی مورداشاره به شمار می آید.
,پرهیز رئیس جمهور محترم از اعلام لیست اموال خود به ملت- بر خلاف رئیس جمهور سابق-، خودداری دکتر روحانی از سرزدن به همه شهرستان ها در سفرهای استانی، پرهیز دولت از اعلام فکت شیت ایرانی و بیان جزئیات مذاکرات هسته ای علیرغم توصیه های مشفقانه، برخوردهای نامهربانه با بسیاری از طرح های دولت سابق و برای نمونه مزخرف خواندن طرح مسکن مهر، مواضع دور از انتظار درباره ممنوع التصویری رئیس دولت اصلاحات در نشست خبری و سپس سخنان کذایی در دارالعباده یزد، از جمله دیگر مصادیق کم لطفی دولت و دولتمردان در زمینه تقویت همدلی و همزبانی با ملت محسوب می شود.
,تامل در رویکرد دولت و ملت در سال 94 نشان می دهد که ملت با تحمل صبورانه مشکلات اقتصادی و معیشتی، سهم خود برای تحقق همدلی و همزبانی با دولت را به خوبی ادا کرده است، و اما دولت و دولتمردان؟! متاسفانه میان آنچه هست و آنچه باید باشد، فاصله بسیار است. و به قول شاعر «چه خوش بی مهربانی هر دو سر بی»!
,نویسنده: فاطمه فائزی
,انتهای پیام/ح
]
ارسال دیدگاه