«جهله و پا جهله» دو یادگار فراموش شده مردمان کهن میناب
قدیمی ها شاید بهتر یادشان بیاد جهله و پاجهله دو عاشق و یار قدیمی که همواره با مرگ و میر مردمان قدیم و کهن اینک جای آنها در دفتر روزگار ما نیز کم رنگ شده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از میناب جنوب،جهله ،میراث فرهنگی زنده و هنری که قدیمی ها آنرا بعنوان وسیله ای برای نگهداری و خنک کننده آب از آن استفاده می شد اینک قابلیت کاربردی آن در زندگی ما فقط بعنوان صنایع دستی تزئینی کاربرد کاربرد پیدا کرده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, میناب جنوب,جهله سازی شاخه ای از تولیدات سفالگری منطقه شهوار و حکمی میناب در استان هرمزگان است که بدلیل کم رنگ شدن موارد استفاده از این وسیله تاریخی فقط در روستای شهوار ساخته می شود و اکنون در روستای حکمی به ندرت تولید می شود.
,جهله یکی از بهترین وسیله برای خنک نگه داشتن آب به جهت نبود شبکه برق رسانی در روستا های میناب کاربرد بیشتری داشت اما در پس گذر زمان و توسعه خطوط برق در جای جای شهرستان میناب جهله ها هم کاربرد خود را از دست دادند.
,پا جهله ،وسیله ای برای نگداری جهله ها بود که با قطع کردن کنده بهترین درخت نخل و نصف نمودن از حد وسط با حفر حلقه بر روی کنده درخت ،برای نگه داشتن جهله مورد استفاده قرار می گرفت و دسته دومی بودند که در گذشته رایج بود ولی هم اکنون بکلی فراموش و یا اینکه در مقیاس بسیار محدود و جزئی مورد استفاده قرار می گیرد.
,یکی از ویژگی های بارز میناب وجود انواع و اقسام صنایع دستی می باشد که قدمتی چند هزار ساله دارند و قبل از عصر فلز و ماشین در شهر میناب رواج داشته است و سازندگان این صنایع دستی از همان روزگاران کهن چند صد ساله طی یک هفته وسایل ساخته شده خود را از روستاهای دور و نزدیک جهت معاملات پایاپای یا خرید و فروش به مرکز شهر می آوردند و در پنج شنبه بازار به معرض فروش می رساندند.
,,
انتهای پیام/ص
]
ارسال دیدگاه