قدم به قدم در کوچه پس کوچه های خاطرات سالمندان/ مهر سکوت، طعم دستمزد سال های تلاش

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، وقتی که سال نو فرا می رسد، چهاردیواری بزرگتر خانواده مامنی برای آرامش فرزندانی است که عمری برای بالندگیشان به انتظار نشستند حال که ثمره ی خود را می بینند و آرزویشان بودن در کنار آنهاست، تنها مهر سکوت دستمزد سال ها تلاششان است و چه سخت است عید و تنهایی، چه سخت است در کنج گوشه ای از اتاق کوچک هر روزشان را به امید دیدن فرزندانشان به شب می رسانند.

برای بیشتر افراد، تعطیلات نوروزی زمانی است عالی و فوق العاده تا از زندگی در کنار خانواده با هم لذت ببرند اما در گوشه گوشه ی این شهر بزرگ، خاطرات قدیمی در ذهن افرادی وجود دارد که همواره در گوشه ای از چارچوب پنجره به انتظارنشسته اند تا بلکم نظاره ای بر خاطرات قدیمی در عید نوروز داشته باشند.

هر چند شاید خاطره و مروز زندگی برای افراد سالخورده ای که حافظه شان ضعیف شده ممکن است در رویدادهای اخیرشان مشکل داشته باشند اما این تعطیلات و بودن در کنار فرزند و نوه هایشان برانگیزاننده ی خاطراتی از اوج قدرت نمایی از جنس زنانه در کوچه پس کوچه های خاطراتشان است.

طبیعی است که سرزدن به یک سالمند و لحظاتی را در کنار با هم بودن برای سالی یک بار، آن هم در اوج لذت کنار نوه هایشان و نشستن دور سفره ی هفت سین ، زمانی را از کسی بگیرد، آری در این سرا شاید سالمندانی وجود داشته باشند که هیچ کس را ندارند و سالیان سال است که چشم انتظار فرزند یا آشنایی هستند که به آنها سری بزنند.

کاروان خاطره ما را کجا می‌برد
خاطره گویی می‌تواند روح سالمند را تازه کند و او را ببرد به سال‌های جوانی. سالمند در خاطراتش قهرمان داستان خود است و هر خاطره تصویری است که او را مستقل، دارای کنترل و توانا نشان می‌دهد.

روانشناسان معتقدند خاطره گویی گروهــی نه تنها سبب نشاط و خرسندی سالمندان می‌شود و بر نشاط روحی آن‌ها اثر می‌گذارد بلکه کیفیت زندگی آنان را نیز ارتقا می‌بخشد و در بعد عملکرد فیزیکی این افراد بهبود محسوسی ایجاد می‌کند.

تنها 25 سالمند مهمان فرزندانشان در نوروز بودند
جنجالی که سکوت را در خود می بلعد، سهم عمر سالمندان در راهروهای بی روح این سرا در نوروز است، علی قادرمرزی رئیس سرای سالمندان سنندج که چندین سال است در این سرا به خدمت مشغول است، گوشه گوشه ی این سرای سالمندان را عبرتکده ای برای خود و کسانی که به آن پا می گذارند می داند.

وی گفت: دلیل آخرین هر سالمند اینجا، شاید دیدار با فرزندان خود باشد تا از عمق راهروهای هر روز را به نظاره ی حضور فرزندانشان سر کنند، دنیایی که صحنه ی بازی ماست، امروز شاهد برداشته شدن نقاب برخی از صحنه گردانانی است که مادران و پدران خود را بدون هیچ دلیلی به این سر آورده اند.

وی ادامه داد: از 75 سالمندی که در این سرا زندگی می کنند تنها 25 نفر از آنها در عید نوروز کنار فرزندانشان بودند و اکثر این والدین علی رغم پیگیری های متعدد نتوانستند در کنار خانواده هایشان عید نوروز را جشن بگیرند.

قادرمرزی می گوید:  پدران و مادرانی که در این سرای تنهایی زندگی می کنند به شدت نیازمند دید و بازدید هستند و اگر همه ی ما وظیفه ی خود بدانیم که به این عزیزان رها شده سری بزنیم همین اقدام ساده می واند سطح امید و نشاط اجتماعی را در سالمندان به شدت افزایش دهد و این حس تنها از طریق اینکه این افراد تصور کنند دیگرانی هم هستند که در این دنیای بزرگ تنهایشان نمی گذارند برانگیخته می شود.

انتهای پیام/