این کاتالیزور جدید به ما اجازه میدهد تا انرژی خورشید را ذخیره کنیم
محققان راهی برای شکافتن موثرتر سه باره آب با استفاده از انرژی الکتریسیته تولید شده از خورشید و باد یافتهاند که به این معناست که ما را قادر میسازد تا انرژی تجدیدپذیر را برای استفادههای آینده ذخیره کنیم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از سرویس ترجمه کیوسنا؛ یکی از مشکلات استفاده از منابع انرژی تجدیدپذیر این است که به شدت به شرایط آبوهوایی وابسته است. ذخیره انرژی خورشید خوب است، اما چه اتفاقی میافتد وقتی هوا ابری ست؟ یا در هنگام استفاده از انرژی باد، چه اتفاقی میافتد وقتی جو به طرز غیر عادی ساکن است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,اما اگر بتوان انرژی اضافهای که در روزهای بشدت آفتابی یا بادی را ذخیره کنیم، خواهیم توانست هروقت که به آنها نیاز داشته باشیم از آن انرژی استفاده کنیم. اینگونه یکی از مزایای انرژیهای تجدیدناپذیر یا هستهای را میتوانیم در انرژیهای تجدیدپذیر بیابیم.
,راههای مبتکرانهای برای دستیابی به این ذخیره انرژی وجود دارد، بعنوان مثال استفاده از انرژی برق حاصل از انرژی خورشید یا باد برای به کار انداختن یک راکتور برقکافتی، که در آن مولکولهای آب را به اتمهای هیدروژن و اکسیژن آن میشکافند و بدین سان میتوان هیدروژن آن را برای منبع انرژی جایگزین آن ذخیره کرد.
,حالا گروهی از محققان در آزمایشگاه شتابدهنده ملی SLAC و دانشگاه تورنتو گام بزرگی در جهت سادهتر و موثرتر کردن این فرآیند برداشتهاند. با استفاده از رایانههای قدرتمند SLAC توانستند یک کاتالیزور برقکافتی را طراحی کنند که سه برابر موثرتر از نمونههای پیشین است.
,,
این عکس مخلوط این عناصر را نشان میدهد. Fe = آهن، W = تنگستن، Co = کبالت و O = اکسیژن
, 
, این عکس مخلوط این عناصر را نشان میدهد. Fe = آهن، W = تنگستن، Co = کبالت و O = اکسیژن
,ژل فلزی
,کلید این فرآیند در افزایش کارآیی برقکافت آهن – کبالت با افزودن تنگستن به آن است. بصورت نظری این کار بسی سهل مینماید، اما در عمل کاری دشوار است. شبیهسازیهای کامپیوتری نشان میدهد که باید تمامی هر سه عنصر را در کاتالیزور مخلوط نماییم تا فعالیت را در سطح راکتور به حداکثر ممکن برسانیم.
,گروه، این ترکیب را با حل نمودن این سه فلز در یک محلول و تبدیل نمودن محلول جدید به یک ژل در دمای اتاق بدست آوردند، در تمام طول مدت نیز مراقب بودند که اتمها به یکدیگر نچسبند. نهایتاً ژل را خشک نمودند و به پودری تبدیل کردند که نفوذپذیری بسیار زیادش سطح قابل استفاده آن را برای واکنشهای برقکافتی افزایش میدهد. این کاتالیزور جدید اکسیژن را سه برابر سریعتر از مدلهای پیشین تولید میکنند، و احتمالاً این کار را میتواند از طریق صدها واکنش انجام دهد.
,استاد رشته مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه تورنتو، ادوار سارجنت که عضو گروه تحقیقاتی نیز هست گفت: «این پیشرفت بزرگی ست، اگرچه هنوز جا برای پیشرفت زیادی هست. ما باید سیستمهای برقکافتی و کاتالیزوری را بهبود ببخشیم، و هزینههای آن را پایین آورده و واکنشهای آن را افزایش دهیم تا هزینه تولید سوخت هیدوژنی تجدیدپذیر را تا سطح رقابتی پایین بیاوریم.»
,اما همچنان این قدم پیشرفت بسیار بزرگی در جهت انرژیهای تجدید و آیندهای پایدار است.
]
ارسال دیدگاه