در حاشیه استعفا شهردار
جنبش دانشجویی در بجنورد، ماجرای شهردار و شورای شهر و یک سوال!
جستجوی کلیدواژهی «شهردار» در سایتی که اخبار دانشگاهی و دانشجویی در خراسان شمالی را منعکس میکند، نتیجه خاصی نداشت. چند تیتر آمد که عمدهاش بازنشر از رسانههای دیگر بود. البته ظاهرا در 13 آذر 93 یک جلسه مشترک میان دانشجویان و شهردار برگزار شده بود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از دانشجویان بیدار؛ جستجوی کلیدواژهی «شهردار» در سایتی که اخبار دانشگاهی و دانشجویی در خراسان شمالی را منعکس میکند، نتیجه خاصی نداشت. چند تیتر آمد که عمدهاش بازنشر از رسانههای دیگر بود. البته ظاهرا در 13 آذر 93 یک جلسه مشترک میان دانشجویان و شهردار برگزار شده بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دانشجویان بیدار, جستجوی کلیدواژهی «شهردار» در سایتی که اخبار دانشگاهی و دانشجویی در خراسان شمالی را منعکس میکند، نتیجه خاصی نداشت. چند تیتر آمد که عمدهاش بازنشر از رسانههای دیگر بود. البته ظاهرا در 13 آذر 93 یک جلسه مشترک میان دانشجویان و شهردار برگزار شده بود.,
واقعیت این است که جنبش دانشجویی در بجنورد (در صورت وجود) به دلایل مختلف ترجیح داده است تا از کنار یکی از مهمترین مسائل مدیریت شهری که حتی در میان حرفهای روزانه مردم این شهر نیز تا حدی جا باز کرد، به سادگی عبور کند.
فارغ از اینکه در منازعهی شورای شهر و شهردار سابق بجنورد، حق با چه کسی بود؛ آیا تشکلهای دانشجویی در بجنورد توان ورود به این مساله را نداشتند؟ اگر شهردار بد بود و بدهیهای سنگینی برای شهرداری بهجا گذاشت و در توسعهی متوازن مناطق مختلف شهر، رویکردی غلط داشت، بسیج دانشجویی چرا بیانیه نداد و او را بازخواست نکرد که چرا خدمترسانی به محرومان و حاشیهنشینان را در صدر اولویتهای کاری خود قرار نداده است؟ اگر شهردار خوب بود و عملکرد مناسبی داشت، چرا تشکلهای دانشجویی در پی دفاع از او برنیامدند؟
واقعیت این است که تکرار جملات پرطمطراق و شعاری از سوی برخی تشکلهای دانشجویی، یک رویه شده است. از عدالت سخن میگویند بیآنکه به بیعدالتیهای پیرامون خود که عمیقا با زندگی مردم عجین شده، نیمنگاهی بیندازند و مطالبهگری را به یک فرهنگ عمومی تبدیل کنند. رهبر معظم انقلاب وقتی جنبش عدالتخواهی و مطالبهگری را سالها قبل مطرح کردند، اولین مخاطبانشان دانشجویان بودند اما اکنون در بجنورد ...
پایان خبر/
واقعیت این است که جنبش دانشجویی در بجنورد (در صورت وجود) به دلایل مختلف ترجیح داده است تا از کنار یکی از مهمترین مسائل مدیریت شهری که حتی در میان حرفهای روزانه مردم این شهر نیز تا حدی جا باز کرد، به سادگی عبور کند.
فارغ از اینکه در منازعهی شورای شهر و شهردار سابق بجنورد، حق با چه کسی بود؛ آیا تشکلهای دانشجویی در بجنورد توان ورود به این مساله را نداشتند؟ اگر شهردار بد بود و بدهیهای سنگینی برای شهرداری بهجا گذاشت و در توسعهی متوازن مناطق مختلف شهر، رویکردی غلط داشت، بسیج دانشجویی چرا بیانیه نداد و او را بازخواست نکرد که چرا خدمترسانی به محرومان و حاشیهنشینان را در صدر اولویتهای کاری خود قرار نداده است؟ اگر شهردار خوب بود و عملکرد مناسبی داشت، چرا تشکلهای دانشجویی در پی دفاع از او برنیامدند؟
واقعیت این است که تکرار جملات پرطمطراق و شعاری از سوی برخی تشکلهای دانشجویی، یک رویه شده است. از عدالت سخن میگویند بیآنکه به بیعدالتیهای پیرامون خود که عمیقا با زندگی مردم عجین شده، نیمنگاهی بیندازند و مطالبهگری را به یک فرهنگ عمومی تبدیل کنند. رهبر معظم انقلاب وقتی جنبش عدالتخواهی و مطالبهگری را سالها قبل مطرح کردند، اولین مخاطبانشان دانشجویان بودند اما اکنون در بجنورد ...
پایان خبر/
واقعیت این است که جنبش دانشجویی در بجنورد (در صورت وجود) به دلایل مختلف ترجیح داده است تا از کنار یکی از مهمترین مسائل مدیریت شهری که حتی در میان حرفهای روزانه مردم این شهر نیز تا حدی جا باز کرد، به سادگی عبور کند.
فارغ از اینکه در منازعهی شورای شهر و شهردار سابق بجنورد، حق با چه کسی بود؛ آیا تشکلهای دانشجویی در بجنورد توان ورود به این مساله را نداشتند؟ اگر شهردار بد بود و بدهیهای سنگینی برای شهرداری بهجا گذاشت و در توسعهی متوازن مناطق مختلف شهر، رویکردی غلط داشت، بسیج دانشجویی چرا بیانیه نداد و او را بازخواست نکرد که چرا خدمترسانی به محرومان و حاشیهنشینان را در صدر اولویتهای کاری خود قرار نداده است؟ اگر شهردار خوب بود و عملکرد مناسبی داشت، چرا تشکلهای دانشجویی در پی دفاع از او برنیامدند؟
واقعیت این است که تکرار جملات پرطمطراق و شعاری از سوی برخی تشکلهای دانشجویی، یک رویه شده است. از عدالت سخن میگویند بیآنکه به بیعدالتیهای پیرامون خود که عمیقا با زندگی مردم عجین شده، نیمنگاهی بیندازند و مطالبهگری را به یک فرهنگ عمومی تبدیل کنند. رهبر معظم انقلاب وقتی جنبش عدالتخواهی و مطالبهگری را سالها قبل مطرح کردند، اولین مخاطبانشان دانشجویان بودند اما اکنون در بجنورد ...
پایان خبر/
واقعیت این است که جنبش دانشجویی در بجنورد (در صورت وجود) به دلایل مختلف ترجیح داده است تا از کنار یکی از مهمترین مسائل مدیریت شهری که حتی در میان حرفهای روزانه مردم این شهر نیز تا حدی جا باز کرد، به سادگی عبور کند.
,
فارغ از اینکه در منازعهی شورای شهر و شهردار سابق بجنورد، حق با چه کسی بود؛ آیا تشکلهای دانشجویی در بجنورد توان ورود به این مساله را نداشتند؟ اگر شهردار بد بود و بدهیهای سنگینی برای شهرداری بهجا گذاشت و در توسعهی متوازن مناطق مختلف شهر، رویکردی غلط داشت، بسیج دانشجویی چرا بیانیه نداد و او را بازخواست نکرد که چرا خدمترسانی به محرومان و حاشیهنشینان را در صدر اولویتهای کاری خود قرار نداده است؟ اگر شهردار خوب بود و عملکرد مناسبی داشت، چرا تشکلهای دانشجویی در پی دفاع از او برنیامدند؟
,
واقعیت این است که تکرار جملات پرطمطراق و شعاری از سوی برخی تشکلهای دانشجویی، یک رویه شده است. از عدالت سخن میگویند بیآنکه به بیعدالتیهای پیرامون خود که عمیقا با زندگی مردم عجین شده، نیمنگاهی بیندازند و مطالبهگری را به یک فرهنگ عمومی تبدیل کنند. رهبر معظم انقلاب وقتی جنبش عدالتخواهی و مطالبهگری را سالها قبل مطرح کردند، اولین مخاطبانشان دانشجویان بودند اما اکنون در بجنورد ...
,
پایان خبر/
, ]
ارسال دیدگاه