سالروز فناوری هسته ای؛

فناوری هسته ای نمادین!

آیا این مقدار از هزینه در مقابل عهد شکنی های طرف مقابل علی الخصوص آمریکا منطقی و معقول بود؟

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از دانشجویان بیدار؛ 20 فروردین هر سال به مناسبت سالروز دستیابی جمهوری اسلامی به چرخه هسته ای در دولت نهم به نیکی یاد می شود.روزی که در آن ایران به تمام ابر قدرت های دنیا نشان داد بدون استمداد از وی پیشرفت علمی خود را با سرعت پیش خواهد گرفت و سنگ اندازی های استکباری هم در آن تاثیری ندارند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دانشجویان بیدار,

از سال 1384 که دولت وقت شکستن پلمپ های هسته ای را که در دولت سابق بسته شده بودند،دستور داد اقتدار جمهوری اسلامی با رشد بی نظیری در گسترش فناوری هسته ای چشم جهانیان را متحیر و باز گشود.کار به جایی رسید که تمام قوای کفر یکپارچه رو به روی ایران ایستادند تا جلوی پیشرفت های چشم گیر اسلام سدی ساخته شود.بمب اتمی و... هم بهانه ای ست واهی؛زیرا کشور هایی که بیشتری انبار های تجهیزات هسته ای را دارند،هیچ گاه به ایران نمی توانند برچسب شرارت هسته ای بچسبانند.

فرجام این خصومت ها در نهایت ایستگاه وین را انتخاب نمود تا جمهوری اسلامی با امضای برجام که در خصوص خوب یا بد بودنش فعلا بحثی نیست،به این پرونده خاتمه دهد.اما نکته اصلی اینجاست که آیا هم چنان می توانیم 20 فروردین را به یاد سالهای گذشته برگزار کنیم؟آیا هم چنان فناوری هسته ای در کشور ما بدون هیچ محدودیتی ادامه پیدا خواهد کرد؟

این موضوع با بررسی جزئیات متن برجام کاملا شفاف می گردد.به همین جهت در این مطلب بنا داریم تعهدات ایران را که در خصوص صنایع هسته ای خود به طرف مقابل داده است،بررسی نماییم.امیدواریم این هزینه های سنگین بصورت خسران محض برای مسئولین ما باقی نماند.

تخریب راکتور آب سنگین اراک:

1)عدم ساخت و ساز راکتور-بند 3 از بخش B،ضمیمه 1

2)خارج کردن قلب راکتور-بند 3 از بخش B،ضمیمه 1

3)بتن ریزی در تمامی منافذ و ورودی های قلب راکتور به گونه قابل راستی آزمایی توسط آژانس جهت غیر قابل استفاده بودن آن برای کاربرد هسته ای در آینده-بند 3 از بخش B،ضمیمه 1

نابود کردن زنجیره سوخت راکتور آب سنگین اراک:

1)عدم تولید قرص،میله سوخت با اورانیوم طبیعی جهت راکتور آب سنگین-بند 10 از بخش B،ضمیمه 1

2)عدم آزمایش بر زنجیره تولید سوخت جهت راکتور آب سنگین-بند 10 از بخش B،ضمیمه 1

3)تبدیل موجودی قرص های سوخت و مجتمع سوخت به UNH با معاوضه با معادل مقداری آن با اورانیوم طبیعی-بند 10 از بخش B،ضمیمه 1

4)قرار گرفتن موجودی های سوخت راکتور آب سنگین تحت نظارت آژانس-بند 10 از بخش B،ضمیمه 1

نابودی ذخیره آب سنگین و اعمال محدودیت شدید بر کارخانه تولید آن

1)خارج کردن تمامی موجودی آب سنگین به بازار های بین الملل- بند 14 از بخش B ضمیمه 1

2)موجودی و تولید آب سنگین به آژانس اطلاع داده شود و تحت نظارت آن باشد و بازدید از کارخانه صورت گیرد- بند 15 از بخش B ضمیمه 1

تعطیلی فردو و تخریب زیرساخت های آن

1)در فردو هیچ فعالیت غنی سازی اورانیوم نباید صورت گیرد-بند 45 از بخش H،ضمیمه1

2)در فردو هیچ گونه تحقیق و توسعه ای در زمینه غنی سازی اورانیوم نباید صورت بگیرد-بند 45 از بخش H،ضمیمه1

3)در فردو هیچ گونه مواد هسته ای نباید نگهداری شود-بند 45 از بخش H،ضمیمه 1

4)کمتر از 1044 عدد سانتروفیوژ نسل یک بصورت تعطیل و بدون چرخش در یکی از سالن های فردو نگه داشته می شود!بند 46 و1،46 و 2،از بخش H،ضمیمه 1

5)برچیدن سانتروفیوژ های سایر زنجیره های موجود در فردو-بند 47 و 48 از بخش H،ضمیمه1

6)تخریب زیر ساخت های موجود در فردو!بند 47 و 48 از بخش H،ضمیمه 1

تخریب زیر ساخت های نطنز

1)خارج کردن سانتروفیوژ های نسل دوم و چهارم از نطنز-بند 33 و 34 از بخش G،ضمیمه 1

2)انبار شدن سانتروفیوژ های خارج شده تحت نظارت آژانس-بند 33 و 34 از بخش G،ضمیمه 1

3)تعطیلی سانتروفیوژ های نسل یک در سکوی شماره یک تاسیسات نطنز به گونه قابل راستی آزمایی برای آژانس-بند 41 از بخش G،ضمیمه1

4)تخریب زیر ساخت های زنجیره کامل سانتروفیوژ های نسل یک در سکوی شماره شش تاسیسات نطنز-بند 41 از بخش G،ضمیمه1

5)تغییر زیر ساخت های سکوهای چهار و پنج تاسیسات نطنز برای استفاده از تک ماشین و بصورت تدریجی زنجیره های کوچک و میانی بجای زنجیره های کامل-بند 42 از بخش G،ضمیمه 1

محدودیت شدید بر تحقیق و توسعه سانتروفیوژ ها

1)عدم جمع آوری اورانیوم غنی شده در تحقیق و توسعه غنی سازی-بند 32 از بخش G،ضمیمه 1

2)ممنوعیت هر گونه آزمایش روی سانتروفیوژ های نسل یک و دو-بند 32 از بخشG،ضمیمه 1

3)عدم استفاده از اورانیوم در تحقیق و توسعه همه نسل های ماشینی-بند 32 از بخش G،ضمیمه 1

4)امکان آزمایش مکانیکی تنها روی دو عدد جداگانه از سانتروفیوژ های نسل های مختلف!-بند 32 از بخش G،ضمیمه 1

5)انجام تحقیق و توسعه با استفاده از اورانیوم تنها روی سانتروفیوژ های نسل چهارم،پنچم ،ششم و هشتم-بند 32 از بخش G،ضمیمه 1

6)محدودیت ساخت،تحقیق و توسعه مربوط به سانتروفیوژ ها فقط به نسل های نام برده شده-بند 32 از بخش G،ضمیمه 1

7)قطع تحقیقات روی زنجیره 164 تایی از سانتروفیوژ های نسل دو و چهار-بند 33 و 34 از بخش G،ضمیمه 1

8)محدودیت آزمایش سانتروفیوژ نسل چهار به یک عدد و آزمایش زنجیره آن محدود به زنجیره 10 تایی!-بند 35 از بخش G،ضمیمه 1

9)محدودیت آزمایش سانتروفیوژ نسل پنج به یک عدد-بند 36 از بخش G،ضمیمه1

10)محدودیت آزمایش سانتروفیوژ های نسل شش و هشت به یک عدد وبا طی روند تدریجی به زنجیره زیر 30 ماشین!-بند 37 و 38 از بخش G،ضمیمه1

11)محدودیت آزمایش ماشین های سانتروفیوژ با اورانیوم و منحصر کردن محل انجام آن به پایلوت نطنز-بند 40 از بخش G،ضمیمه 1

ذخیره اورانیوم و سوخت

1)تمامی ذخایر اورانیوم غنی شده بین 5 الی 20 درصد یا به خارج منتقل شود یا به کمتر از 3.67 رقیق شود یا به سوخت تبدیل گردد-بند 57 از بخش J،ضمیمه 1

2)هیچ تاسیساتی جهت تبدیل صفحه های سوخت یا ضایعات به UF6 نه ساخته شود و نه عملیاتی شود-بند 57 از بخش J،ضمیمه 1

محدودیت شدید بر ظرفیت غنی سازی

1)کاهش سطح غنی سازی نهایتا تا 3.67 درصد-بند 28 از بخش F،ضمیمه 1

2)محدود شدن تعداد سانتروفیوژ ها به فقط 5060 ماشین نسل 1 با نهایتا 30 زنجیره در سال A نطنز-بند 27 از بخش F،ضمیمه 1

3)جمع آوری تمام ماشین ها و قرار گرفتن تحت نظارت آژانس-بند 29 از بخش F،ضمیمه 1

4)تخریب زیر ساخت های تمام ماشین های سانتروفیوژ-بند 29 از بخش F،ضمیمه1

در نهایت با بررسی این مقدار از محدودیت ها و تعهدات کشور در خصوص برجام،این سوال به وجود می آید که آیا این مقدار از هزینه در مقابل عهد شکنی های طرف مقابل علی الخصوص آمریکا منطقی و معقول بود؟

پایان پیام/رض/