❖ در قبل از انقلاب
عکس کمتر دیده شده از بنای کوشک نورآباد ایذه
کوشک نورآباد تنها یادگار تاریخی این شهر است که در یک دهی رو به قبله شهر ایذه و پشت کوه الهک قرار گرفته که در یک مسیر به یک آبشار منتهی می شود که از جمله دلایل ساخت این بنا وجود همین آبشار بوده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصر ایذه: نورآباد بخاطر دارا بودن آب های زلال و گوار معروف بوده است و باستان شناسان شکل گیری اشکفت ها و غار های کم عمق در دوره پارینه سنگی و سازه های
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, عصر ایذه,زیست گاهی دوره ایلام میانه و برگوری( گورهای دخمه ای الیمایی) را بخاطر وجود آب های بسیار در این منطقه می دانند.
,
بنای کوشک نورآباد – قبل از انقلاب
بنای کوشک نورآباد – قبل از انقلاب
, , بنای کوشک نورآباد – قبل از انقلاب
,
بنای سنگ و گچی کوشک نورآباد از سنگ قواره و لاشه سنگ بااستفاده از کچ نیم کوب بر روی یک صخره ساخته شده است.در این بنا هیچگونه چوبی بکار نرفته است و منبع روشنایی آن پنچ دری ها و سه دری هایی
به شیوه معماری ده دشتی (بهبهان) بوده است.
معماری این بنا محلی نیست چون به شیون معماری ده دشتی و برای اینکه نور بیشتری به داخل آن بتابد جرز درگاه هایش به شکل اریب ساخته شده است. با توجه به آب وهوای ایذه کوشک نورآباد در زمستان وبهار
مورداستفاده قرار می گرفته است.
این بنا یک بنای تفریحی بوده است که در زمستان ها و بهار مورد استفاده قرار می گرفت و ساکنین آن برای کوچ پاییزه به چغاخور چهار محال بختیار ی می رفتند.
بنای سنگ و گچی کوشک نورآباد از سنگ قواره و لاشه سنگ بااستفاده از کچ نیم کوب بر روی یک صخره ساخته شده است.در این بنا هیچگونه چوبی بکار نرفته است و منبع روشنایی آن پنچ دری ها و سه دری هایی
,
به شیوه معماری ده دشتی (بهبهان) بوده است.
,
معماری این بنا محلی نیست چون به شیون معماری ده دشتی و برای اینکه نور بیشتری به داخل آن بتابد جرز درگاه هایش به شکل اریب ساخته شده است. با توجه به آب وهوای ایذه کوشک نورآباد در زمستان وبهار
,
مورداستفاده قرار می گرفته است.
,
این بنا یک بنای تفریحی بوده است که در زمستان ها و بهار مورد استفاده قرار می گرفت و ساکنین آن برای کوچ پاییزه به چغاخور چهار محال بختیار ی می رفتند.
, 
کوشک نورآباد سال 1393
کوشک نورآباد سال 1393
, 
, کوشک نورآباد سال 1393
,
بررسی های نشان می دهد که بنای کوشک نورآباد مرکز حکومتی خوانین بختیاری بوده است که برای گردآوری سهم مالکانه ومالیات مدتی از سال را درآنجا می گذرانندند و مردم شهر ایذه که در آن زمان کپرنشین بوده
,
اند موظف به نگهداری تامین علوفه آنها بوده اند.
]
ارسال دیدگاه