سکوت معنادار فضای دانشگاهی مازندران در سالروز بزرگترین دستاورد علمی کشور!

از آن سال به بعد، در این روز جشن هسته ای برگزار شده و در هر سال دستاوردی جدیدی از این صنعت رونمایی و به تبع آن جشن‌های مختلفی در شهرها نیز برگزار می‌شد.

به عنوان نمونه در سومین جشن ملی فناوری هسته‌ای از 2 دستاورد بسته‌بندی سوخت و آماده کردن سوخت برای قرار گرفتن در راکتورها و آزمایش ٢ نوع سانتریفیوژ جدید با ظرفیت چند برابر رونمایی شد.

یک سال بعد و در چهارمین جشن ملی فناوری هسته‌ای در بیستم فروردین سال ۸۹، از اولین نمونه سوخت مجازی راکتور تهران(میله سوختی مجازی) و نمونه اول نسل سوم سانتریفیوژها رونمایی شد.

تولید دی اکسید اورانیوم طبیعی با خلوص هسته‌ای به عنوان خوراک نیروگاه آب سنگین اراک، رادیو دارویی، ۶۴CU-ATSM، ساخت دستگاه طیف‌سنج جرمی چهار قطبی، استقرار هم‌زمان سامانه‌های پرتودهی در دو استان کشور، تولید ژنراتور رادیو دارویی گالیوم-۶۸ / ژرمانیوم – ۶۸ برای اولین بار در آسیا، تولید ایزوتوپ‌های پایدار در مجتمع آب سنگین اراک و ساخت اولین شتابگر الکترواستاتیک ۲۰۰KeV در ایران هم دستاوردهای جدیدی بودند که در پنجمین جشن روز ملی فناوری هسته‌ای در سال ۹۰ رونمایی شد.

البته با توجه به اینکه صنعت هسته ای، یکی از شاخه‌های علوم دانشگاهی بود و دانشمندان ایرانی با تکیه بر دانش بومی خود و در دانشگاه‌ها به این صنعت دست یافته بودند، عملا یکی از مکان‌هایی که به برگزاری جشن هسته ای و دعوت از کارشناسان برای تشریح این دستاوردها می‌پرداخت محیط‌های دانشگاهی بود که حضور پررنگی در برگزاری این جشن‌ها و تبیین دستاوردها داشت.

این روند ادامه داشت تا اینکه به دلیل تحریم‌های هسته‌ای و فشارهای اقتصادی دولت‌های غربی که نمی‌توانستند فتح قله‌های بلند علمی توسط دانشمندان ایرانی را ببینند و به دنبال به زانو در آوردن ایران اسلامی بودند، دولت یازدهم با هدف رفع تحریم‌‌ها و با شعار چرخیدن همزمان چرخ سانتریفیوژها و زندگی مردم روی کار آمد و در اولین قدم خود جلوی پیشرفت‌های هسته ای را گرفت و پس از آن در قالب توافقنامه‌های مختلفی چون ژنو و لوزان و برجام اقدام به تعطیلی، بتن‌ریزی، اکسید کردن بیش از 200 کیلو اورانیوم غنی شده، کاهش تعداد سانتریفیوژها کرد و عملا چرخ صنعت هسته ای را از جا درآورد!

البته اینکه در ازای این اقدامات و از جا درآوردن چرخ هسته ای، آیا چرخ زندگی مردم چرخیده است یا نه را باید در جامعه و جیب مردم جست و جو کرد، که البته هدف این نوشتار پیگیری این موضوع نیست و ما در اینجا به دنبال پاسخ به این پرسش هستیم که آیا قرار است پس از بتن‌ریزی تاسیسات هسته ای، تمام نمادهای هسته‌ای، حتی در محیط‌های علمی نیز حذف شود؟

در پاسخ باید گفت، واقعیت اینطور به نظر می‌رسد که دولت یازدهم درصدد است در مسیر  اعتمادسازی(بخوانید اطمینان خاطر دادن!) برای برخی دول مستکبر غربی و برداشتن تحریم‌هایی که با همه اقدامات یکطرفه برداشته نشده اند، کم‌کم نمادهای هسته ای مانند روز ملی فناروی هسته ای را با بی‌توجهی به آن حذف کند و این کار با ظرافتی خاصی، خصوصا در محیط‌های علمی و دانشگاهی در سطح کشور پیگیری می‌شود.

از این رو طبق بخشنامه ای نانوشته مقرر شد در هیچ دانشگاهی در روزهای منتهی به 20 فروردین و پس از آن، نه تنها هیچ جشنی بلکه حتی هیچ سخنرانی علمی نیز با موضوع هسته ای برگزار نشود تا این روز کم‌کم از تقویم پرافتخار قشر دانشگاهی و پس از آن آحاد جامعه خارج شود.

این موضوع خصوصا در دانشگاه‌های استان مازندران نیز به طور واضحی مشهود است و دانشگاه‌های استان خصوصا آنهایی که واجد رشته‌هایی همچون فیزیک هستند، در سکوتی معنادار روزهای ملی هسته ای را پشت سر گذاشته و هیچ نشست علمی هم برگزار نکردند.

البته برخی معتقدند که مهمترین دلیل این بی اعتنایی به سالروز ملی فناوری هسته ای توسط دولت و زیر مجموعه آن خصوصا محیط‌های علمی این است که دولت چیزی ندارد که به عنوان دستاورد مطرح کند، پس نباید جشن و نشست علمی هم برگزار شود، چرا که در این صورت ضعف و ناکارمدی دولت یازدهم نمایان خواهد شد.

امیر ساداتی کرمی مسئول سیاسی بسیج دانشجویی استان مازندران در این خصوص معتقد است: دولت باید بداند که با کمرنگ کردن این روز و دستاوردهای هسته ای ملت ایران، خواسته یا ناخواسته در جهت کمرنگ کردن روحیه آرمان‌خواهی و ایستادگی و مقاومت این ملت گام برداشته است.

وی افزود: صنعت هسته ای در سایه خون شهدای هسته ای و ایستادگی ملت ایران در قبال تحریم‌های ظالمانه غربی‌‌ها شکوفا شد و پیشرفت‌های چشم‌گیری را به رخ دشمنان ملت کشید که این مقوله به‌خوبی بیانگر نتیجه‌ی اعتماد به نیروی جوان داخلی در شرایط سخت و دشوار است که امیدواریم این مهم مورد توجه مسئولان دولتی قرار گیرد.

ساداتی کرمی ادامه داد : بنابراین تا وقتی که این روحیه در ملت وجود داشته باشد، تفکر تعامل با استکبار، نمی‌تواند برنامه‌های خود برای عادی‌سازی روابط و ارتباط با استکبار جهانی را پیگیری کنند، درنتیجه این جریان غربگرا احساس می‌کند که برای کمرنگ کردن روحیه‌ی مقاومت، ابتدا  باید نماد اصلی آن یعنی صنعت هسته ای را که در سال‌های اخیر به یکی از مولفه‌های قدرت جمهوری اسلامی تبدیل شده در ذهن‌ها کمرنگ کند!

وی در پایان گفت: از این رو ابتدا با طرح شعار دوقطبی چرخیدن چرخ سانتریفیوژها همزمان با چرخ زندگی مردم، بطور تلویحی صنعت هسته ای را عامل اصلی وضعیت بد اقتصادی امروز مطرح کردند و در گام دوم تلاش دارند تا تمام نمادهایی که یادآور این حس آرمان‌خواهی و مقاومت در ذهن ملت است از بین برود و از این رو در سال جاری این روز ملی در سطح کشور و خصوصا محیط دانشگاهی و علمی با سردی و بی‌مهری خاصی پشت سرگذاشته شد.

 

انتهای پیام/رض