بند "پ"،دلخوشی برخی از جوانان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از وب سایت"زنان قم"، شاید بارها در جامعه برای شما پیش آمده باشد که در مکان های عمومی مانند داروخانه، بانک، نانوایی و... که مدت زمان زیادی را در صف انتظار برای انجام کارتان ایستاده اید افرادی را ببینید که بدون انتظاری وارد شود به فرد مورد نظر خود در آن مکان عمومی مراجعه کند و سریعا کار خود را بدون معطلی و انتظار رفع  کند.

این مورد به نوعی پارتی بازی محسوب می شود و در ایران به بند پ معروف است اما این بند بیشتر در اشتغال مورد استفاده قرار می گیرد.

بررسی‌های آماری نشان داده است که از بین روش‌هایی مانند ثبت‌نام یا پیگیری در مراکز خدمات اشتغال و کاریابی، تماس با کارفرما، پرس‌و‌‌جو از دوستان و آشنایان، جستجوی منابع مالی و امکانات برای شروع فعالیت خوداشتغالی، تقاضای جواز کسب یا پروانه کار، درج آگهی در روزنامه یا مطالعه آگهی‌های استخدام و گزینه‌های دیگر، پرس‌و‌جو از آشنایان و دوستان یعنی روش مبتنی بر رابطه شایع‌ترین و مؤثرترین روش و همچنین 75 درصد مردم اعتقاد دارند که افراد از این طریق به مشاغل ایده آل خود رسیده اند.

از همین رو  پرس‌و‌جو از دوستان و آشنایان که نزدیک‌ترین گزینه به استفاده از روابط و پارتی‌بازی تلقی شده، شایع‌ترین روش جستجوی کار در بین ایرانیان جویای کار است. حال این سوال پیش می آید که تکیه بر روابط تا چه میزان در موفقیت شما در استخدام یا محرومیت شما از فرصت‌های شغلی که استحقاق آن را داشته‌اید، مؤثر بوده است؟

آمارهای وزارت کار نشان می دهد حدود دو و نیم میلیون نفر به جای روش های معمول برای کاریابی و استخدام در ادارت دولتی به آشنایان و دوستان خانوادگی مراجعه می کنند تا سرکاری بروند البته در این بین برخی هم هستند می گویند با مراجعه به آشنایان خود می خواهند تا پشت آزمون های استخدامی که به نوعی سرکاری هست سرکار نباشند و با مراجعه خود هرچه سریعتر صاحب کاری شوند.

امروزه به دلایلی مردم بیشتر به کارهای دولتی و پشت میز نشینی هجوم آورده اند به گونه ای که ورودی این عرصه با حجم بالا اما خروجی خیلی کم و اندک می باشد پس مردم در پی این موضوع هستند که جزء آن معدود و اندک افراد باشند حتی از طریق بند پ خود را وارد اداره ای کنند.

از همین رو غلامحسین حسینی نیا استاد دانشگاه و مشاور وزیر تعاون، عقیده دارد اگر کسی حرفی برای گفتن در بازار کار داشته باشد دنبال پارتی نمی گردد.
بگفته وی، بسیاری از این دو و نیم میلیون نفر که دنبال پارتی می روند  واقعا حرفی برای گفتن در عرصه بازار کار ندارند حرفه و مهارتی که واقعا بتواند آنها را پیش ببرد ندارند بنابراین می روند دنبال اینکه کسی را پیدا کنند که در ادارات دولتی و سازمانها و نهادهای عمومی غیردولتی و شبه دولتی بتوانند خودشان را جا کنند وگرنه کسی که حرفه ای بلد باشد کاری بلد باشد واقعا روی زمین نمی ماند.

این درحالیست که افرادی هستند که کار فنی و غیر دولتی را به صورت حرفه ای اموخته اند اما به دلایل اقتصادی و یا اینکه فقط دوست دارند شغل دولتی داشته باشند به این سمت روی می آورند و حتی می خواهند با بند پ هم وارد اداره ای شوند ولی اگر با حرفه ای که آموخته اند شغلی را راه اندازی کنند بیشتر از شغل دولتی سود می کنند.

این در حالیست که علی ربیعی وزیر تعاون  با اشاره به اینکه امروزه بیشتر جوانان دیگر زیر بار خیلی از کارها نمی روند، می گوید: "متاسفانه در فرهنگ عامه، اشتغال به معنای استخدام است الان جوانان ایرانی تمایلی به دریافت بسیاری از شغل هایی که وجود دارد   ندارند ".

از طرفی هم بابک هاشمی پور رئیس کانون انجمن های صنفی دفاتر کاریابی با اشاره به دریافتی بالای دولتی ها و ثبات شغلی آنها که عامل اشتیاق به استخدام جوانان می باشد، گفت: افراد می بینند با وجود آموزش و داشتن مهارت های فنی و شاید بسیاری از چیزهای دیگر باید از 6 صبح تا 8 شب کار کنند و حقوق آنان از یک کارمند دولتی (با کار راحت تر و کمتر)، پایین تر است، در نتیجه انگیزه های کار در جامعه در حال از بین رفتن است .

هاشمی پور ادامه داد:‌ دومین موضوع ثبات شغلی است و این موضوع که کار در مشاغل غیردولتی غیرایمن، غیر قابل اتکا و آینده اش مبهم  است باعث می شود که مردم شدیدا به اشتغال دولتی روی بیاورند؛ در این مبحث چون اشتغال دولتی بسیار بسیار ضعیف و مثل قیف است آن طرف ورودی اش خیلی بزرگ است و این طرف خروجی اش خیلی ریز است در نتیجه مردم سعی می کنند رو بیاورند به آشنا ، پارتی و نامه گرفتن از هزاران مقام دولتی .

به هرحال باید امروز برای مبارزه با این موضوع چاره ای اندیشید که کمتر شاهد این گونه اتفاقات باشیم باید برای آینده برنامه ریزی دقیق تری باشد تا افراد اگر در ارگان دولتی استخدام نشدند بتوانند برای خود شغلی دست و پا کنند تا بیکار در جامعه نباشند این برنامه ریزی ها می تواند از زمان تحصیل شروع شود.