گفتوگوی ویژه آناج با «عزیز مصر»؛
جای بچه مسلمانها در سینما خالی است/ بعضا حالم از سینما به هم میخورد!
جعفر دهقان گفت: علاوه بر تغییر نگاه سیاست گذاران به سینما، جای خالی نیروهای متعهد و بچه مسلمان ها، سینمای ما را با مسائل و مشکلاتی مواجه کرده و غالب سینماگران به ساخت فیلم هایی روی می آورند که ماهیت ارزشی ندارند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، جعفر دهقان (بازیگر نقش پوتیفار در سریال یوسف پیامبر(ع)) از جمله هنرمندان متعهد سینمای انقلاب است که در هفته ی هنر انقلاب اسلامی به همراه حجت الاسلام سلحشور فرزند خلف هنرمند بزرگ و اسوه هنر انقلابی، مرحوم "فرج الله سلحشور" و جمال شورجه در دفتر تحریریه ی آناج حضور یافت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,متن گفتوگو با جعفر دهقان، هنرمند برجسته کشوری را در ادامه میخوانید:
,آناج: به نظر شما چرا سینمای ایران در طول زمان دچار افراط و تفریط شده و اخیرا اصرار بیشتری بر تولید و پخش آثاری در جهت عادی سازی فرهنگ غربی و ضد ارزش های اسلامی دارد؟
,سینمای ما به دلیل خیلی از مسائل با مشکلات متعددی روبروست، به طوری که من در سال، یک کار سینمایی انجام می دهم در حالی که پیشتر در طول سال در چندین پروژه همکاری می کردم. دلیلش هم این است که معمولا پروژه ها و کارهای موجود با معیارهای مدنظر من همخوانی ندارد.
,متاسفانه نوع سیاست گذاری های سینمایی تغییر کرده است؛ در دهه های 60 و 70 فیلم های متعددی را در زمینه های مختلف جنگی، کمدی، اکشن، خانوادگی، سیاسی و غیره داشتیم و دست بیننده را برای انتخاب فیلم باز می گذاشتیم اما با تغییر نگاه سیاست گذاران سینمایی نسبت به سینما وضعیت دگرگون شده و برای مثال مدت هاست در سینمای ما دیگر خبری از فیلم جنگ نیست و به ندرت می توان فیلمی در زمینه دفاع مقدس ساخت.
,,
, ,
جای بچه مسلمان ها در سینما خالی است
,علاوه بر تغییر سیاست گذاری ها یکی دیگر از عوامل بروز وضعیت فعلی در سینما، خالی بودن جای بچه ارزشی ها و بچه مسلمان ها در سینماست؛ هرچند سینما فعال است و کار خود را انجام می دهد اما تعداد نیروهای ارزشی در سینما کمتر شده است. هرچند خیلی از جوان ها دارند وارد سینما می شوند اما اغلب سراغ فیلم هایی می روند که ماهیت ارزشی ندارند بلکه بیشتر جشنواره پسندند و همه در صدد این هستند که در جشنواره های خارجی جایزه ای به آنها تعلق بگیرد! من این فیلم ها را قبول ندارم.
,البته آقای شورجه و مرحوم سلحشور در موسسه تبیان با تحمل زحمت های زیاد تعدادی از بچه های انقلابی، متعهد و ارزشی را تربیت کردند که انشاءالله روانه بدنه سینما می شوند. این نیروها در حین آموزش، دوره فیلم سازی را نیز تجربه می کردند و اکنون همین بچه های انقلابی هرکدام چند فیلم ساخته اند.
,به هر حال کسی که نگاهش به جشنواره های خارجی باشد، در همان سمت و سو فیلم می سازد و با این فیلم هایی که ساخته می شود حتی سلیقه ی مخاطب هم عوض می شود.
,بنابراین من امیدوارم سینمای ما تغییر کند و از حالتی که در حال حاضر به وجود آمده خارج شود.
,آناج: به نظر شما علت کوچ تعدادی از بازیگران ایرانی به خارج از کشور و پیوستن آنها به شبکه های معاند چیست؟
,برخی ادعا می کنند علت بروز این مساله بیکاری است! در حالی که من اصلا این را قبول ندارم چون اگر کسی بیکار بماند، برای گذران زندگی خود راه های بسیاری را می تواند پیدا کند و قرار نیست درآمدزایی او حتما از سینما باشد. ما باید از کسانی که به خارج از کشور می روند بپرسیم که چرا به چنین اقدامی دست می زنید و در فیلم هایی همکاری می کنید که هیچ ارزشی برای ما ندارند؟ من بعید می دانم آنها به خاطر پول بیشتر این کار را کرده باشند؛ چون بر اساس اطلاعاتی که دارم و بر اساس گفته های برخی از دوستانی که آن طرف کار می کنند، مبلغی که به آنها می دهند خیلی ناچیز است.
,روال آنها گونه ای است که ماهانه مبلغی مشخص را به این بازیگران ایرانی می دهند و چنین مقرر می کنند که هرگاه ما خواستیم باید در برنامه های مختلف نظیر گفت و گو، تیزر، مسابقه و غیره کار کنید! هرچند که شما گاه آنها را در برخی سریال ها نیز می بینید.
,بنابراین مساله به دست آوردن پول بیشتر نیست، چون شبکه های خارجی پول زیادی بابت همکاری اینها نمی دهند بلکه علت اصلی اعتقادات شخصی آنان است که چقدر به ارزش های و حفظ آن اهمیت می دهند. به هرحال اگر کسی بیکاری را بهانه می کند، باید گفت لازم نیست ما حتما از طریق بازیگری امرار معاش کنیم چون در سینما غیر از بازیگری شغل ها وکارهای بسیار زیاد دیگری نیز وجود دارد که همه می توانند محل درآمد زایی باشند مگر اینکه توقعاتمان بالا باشد و ناآگاهانه تصمیم بگیریم.
,,
, ,
جای من در شبکه های خارجی نیست/ جهت شرکت در مسابقه ای به آنکارا دعوت شدم
,ما ایرانی ها افراد خیلی وابسته ای هستیم؛ من به رفتگری که در نظافت شهرم تلاش می کند، وابسته ام؛ من به بقال سرکوچه مان وابسته ام و به خیلی های دیگر وابسته ام و نمی توانم کشورم را ترک کنم وگرنه به من هم بسیار پیشنهاد می دهند که به شبکه های خارجی بپیوندیم؛ چندی پیش با من تماس گرفتند که یک شب جهت شرکت در مسابقه ای به آنکارا بروم اما من قبول نکردم هرچند وعده ی 5 میلیونی هم به من دادند که می توانستم پیشنهادشان را بپذیرم و این پول را هم به زخم زندگی ام بزنم اما هرچه فکر می کنم می بینیم جای من آنجا نیست و فرهنگ من با فرهنگ آنها بسیار متفاوت است.
,امیدوارم شرایط در کشور ما به گونه ای فراهم شود که کسی بهانه هایی از نوع بیکاری نداشته باشد که بخواهد به خارج برود که مثلا کار پیدا کند، پول بیشتر به دست آورد یا خانه در اختیارش بگذارند! اینها همه بهانه است و آن طرف خبری از این خبرها نیست.
,آناج: به نظر می رسد گزینش افراد در سینما بر اساس اصول مشخصی انجام نمی گیرد، چه کسی باید بر این مساله نظارت کند؟
,مسئول نظارت بر این کوتاهی ها و مسئول اعمال سیاست ها آقایان فرهنگ و ارشاد هستند و آنها باید از جریان فکری و نگاه سینماگران به جامعه، معضلات کشور و مسائل حاشیه ای آگاه باشند و بدانند چه کسی را وارد سینما می کنند؛ وگرنه قضاوت از روی چند جایزه ی جشنواره ای درست نیست. متاسفانه گاه در سینما خیلی از این مسائل به وجود می آید که حال آدم را بد می کند. برای مثال وقتی می خواهیم فیلمی را بسازیم باید در انتخاب عوامل نیز نگاهمان به داخل باشد نه اینکه برویم به دنبال آن فیلمبرداری که مثلا جایزه ی اسکار گرفته است! مگر ما در سینمای خود فیلمبردار خوب، طراح خوب یا گریمور خوب نداریم؟! پس چرا برای ساخت یک فیلم ایرانی، دینی یا شیعی سراغ عوامل خارجی می رویم؟
,,
گفتوگو از: نیر حیدری
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه