از وعده 100روزه تا برجام دو و سه در دولت راستگویان؛
رفتوآمد بیثمر هیأت خارجی اقتصادی در ایران از دستاوردهای برجام یک!
باگذشت بالغبر 1000روز از وعده 100روزه دولت با شعار گفتمان و برداشته شدن تحریمها، رفتوآمد بی ثمرهیأت خارجی اقتصادی در کشور را میتوان دستاورد برجام در قبال اعتمادسازیهای ایران برای غرب دانست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کلات نادر، تحریمهای اقتصادی بهعنوان یک ابزار سیاست خارجی مدت هاست با کشور ما پس از انقلاب دست و پنجه نرم میکند و گاهی دولتمردان بنبست در راهکارهای معمول دیپلماسی را به تحریمها مربوط میکنند، تحریمهای حاکی علیه جمهوری اسلامی ایران از ابتدای انقلاب تاکنون از سمت شورای امنیت سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا و ایالاتمتحده تحمیلشده است .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کلات نادر,از مهمترین اقدام دولت یازدهم را انعقاد توافقنامه ژنو دانست که دکتر روحانی این قرارداد را سر فرود آوردن قدرتهای بزرگ در برابر ایران توصیف کرد و مقامات دولتی بشدت از این توافقنامه دفاع کردند اما با پایان یافتن مذاکرات هستهای مردم منتظر دستاوردهای دولت تدبیر و امید با قولها وعدههایی که داده بود و رفع تمام مشکلات را منوط به برداشته شدن تحریمها میدانستند هرروز وعدهای تازه برای برداشته شدن تحریمها میدهند.
,اما تناقضگوییهای مسئولان دولت که از ابتدای عمر دولت یازدهم برای مردم همچون وعدههای سرخرمن و سرکار گذاشتن محسوب میشد، و مردم هم میدانند توقع معجزه از لغو تحریمها را نداشته باشند و تصور معجزه اقتصادیای که دولت روحانی ۳ سال وعده آن را داده است خوشبینیهای کاذب را به دنبال دارد چون اقتصاد و بهبود وضعیت معیشتی و رفاهی مردم در یکصد روز که سهل است، در حدود ۱۰۰۰ روز هم عملی نشد، و دولت قبل از هر کاری باید نظام بانکی خود را بهبود بخشد.
,نظام بانکی ما همیشه درگیر نظام بانکی پول مبنا و سوداگری بوده و نتوانسته است نقدینگی اقتصاد را به سمت تولید سوق دهد که در این دولت نیز با شدت رانتها و درگیریهای نظام بانکی کشور را به رکود کشاند.
,تصور ما از تیم هستهای با در نظر گرفتن حقوحقوق مردم که انتظار میرفت در عرض 3 ماه صادرات نفت ایران به دوران اوج خود برگردد درصورتیکه اینگونه نشد و قیمت نفت در بازارهای جهانی، سقوط داشت که صادرات نفت ایران از نقطه اوج روزانه 2/5 میلیون بشکه در دوران قبل از 2011 به تنها حدود یکمیلیون بشکه در سالهای اخیر تنزل پیدا کند.
,بااینحال در برجام یک تاکنون نزدیک به 200 هیئت خارجی اقتصادی در کشور رفتوآمد داشتند ولی مشکلات و معیشت مردم همچنان پابرجاست،منابع نشان میدهد 26 درصد جوانان بیکارند و جویای کار، و دولت یازدهم بهجای اینکه به فکر مشکلات و معیشت مردم باشد به دنبال غرب است به دنبال برجام 2، معلوم نیست از برجام 1 چه عاید مردم و کشور شده است که همچنان به دنبال برجام دیگرند.
,نمیتوان گفت سرمنشأ مشکلات اقتصادی ما تحریمها هستند، رهبر معظم انقلاب در تاریخ اول فروردینماه سال جاری درباره ظرفیتهای اقتصاد ایران اشاره کردند و بیان نمودند: چالش دوم را میتوان به نگاه به بیرون از کشور بهعنوان راه پیشرفت اقتصاد که برخی آن را در بیرون از مرزها جستجو میکنند، دانست.
,دکتر روحانی آبوهوا را نیز به تحریمها بسته عنوان کرد ولی نگاه به اینکه مشکل اصلی اقتصاد تحریمها است یک نگاه غلطی است که این نگاه کاملاً عقیم و غلط است.
,طی دو و نیم سال گذشته کشور واردات ۵۰ میلیارد دلاری داشته است که این خود بالا رفتن نرخ واردات را عنوان میکند و دولت صادرات را سروسامان نمیبخشد تا کشاورزان به نان و نوایی برسند تا مایحتاج زندگی خود را تأمین کنند.
,کالای قاچاق که کف میزان کالای قاچاق در بازار به ۲۴ میلیارد دلار رسیده است دیگر معضل کشورمان است که به تحریمها ربطی ندارد و در طول سال شاهد بسته شدن و بیکار شدن تولیدیها و کارگران زحمتکشمان هستیم.
,پس میتوان گفت بیشترین مشکلات مردم و دولت نشانه ضعف در مدیریت اقتصادی و برنامهریزی دقیق در این مبحث است نه تحریمها که دولت با درگیر کردن افکار عمومی در این سه سال عملکرد خود را به بادی فراموشی سپرده است.
,برهمه آشکار است که تحریمهای حاکی علیه جمهوری اسلامی ایران از ابتدای انقلاب تاکنون از سمت شورای امنیت سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا و ایالاتمتحده تحمیلشده است و همچنان تازمانی که در جهت پیشرفت و رشد حرکت کنیم باقی خواهد ماند.
,یادداشت:جوادقدیری
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه