راهکارهایی برای خانواده های محروم از پدر
فوت پدر یا طلاق والدین و سپردن حضانت فرزندان به مادر خانواده به هر دلیلی سبب محرومیت فرزندان از وجود پدر میشود به جز این، هستند خانواده هایی که به دلایل متعدد ازحضور حداکثری پدر در خانه محرومند به دلایل تحصیلی، کاری و... پدر خانواده مجبور است ساعت ها و حتی روزها و سال های زیادی را دور از خانواده سر کند و کمتر در کنار فرزندانش باشد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز پدری را تصور کنید که در شهرک های نفتی جنوبی، سه هفته در ماه را کار میکند و خانوادهاش در تهران یا دیگر شهرستانها زندگی میکنند و او تنها یک هفته در ماه میتواند با خانواده باشد در چنین شرایطی یعنی غیاب پدر به هر دلیلی اعم از فوت، طلاق، مشغله کاری و...، چطور میتوان از آسیبهای این فقدان کم کرد؟ در ادامه به ارائه های راهکارهای عملی در این زمینه میپردازیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هرمز,
ساده نیست
, ساده نیست ,
پدر خانواده تنها وظیفه و کارکردش تأمین معاش خانواده نیست. این تصور عامه که تربیت بچه با مادر است و پدر تنها نقش تأمین کنندگی مالی دارد، تصوری بسیار اشتباه و آسیب رسان است حضور پدر و نقش تربیتی او بر روی شکل گیری شخصیت فرزند دختر به یک شکل و بر روی فرزند پسر به شکلی دیگر اثرگذار و از اهمیت بالایی برخوردار است.
,
یکی از این تأثیرات الگوپردازیای است که توسط کودکان اتفاق میافتد. پسران معمولا از پدر خود تقلید میکنند و نقش ها و هویت مردانه را از پدر میگیرند. دختران نیز آشنایی با جنس مخالف و معیارهای مرد ایده آل را از پدر خود می آموزند.
,
شبه پدرها
, شبه پدرها,
اغلب اوقات اطرافیان کودکی که به هر دلیلی از نعمت پدر محروم است، سعی میکنند نقش پدر را برای او بازی کنند در چنین شرایطی، چندین نفر برای کلیه فعالیتهای کودک و نوجوانی که در چنین وضعی است، تعیین تکلیف کرده و همه از روی دلسوزی نسبت به آینده و فعالیتهای او اظهار نظر میکنند.
,
اغلب فرزندانی که در چنین موقعیتی قرار میگیرند معمولا به دلیل این هرج و مرج و دستورات متفاوتی که از سوی عمو، دایی، پدربزرگ و... صادر میشود، دچار سردرگمی شده و نبود پدر را بیشتر احساس میکنند. اگر مادر فرزندی هستید که پدرش را از دست داده، برای حضور شبه پدرها حد و مرز قائل باشید و اجازه ندهید که همه آنها برای فرزندتان تعیین تکلیف کنند.
,
یکی از اطرافیان که برای کودک نقش پررنگ تری داشته و بیشتر به او علاقه دارد، مثل پدربزرگ یا عمو و... را انتخاب کنید که هم الگوی فرزندتان باشد و هم جایگزین نقش پدر؛ و هم ساعتی از روز یا هفته را در کنار فرزند شما سپری کند.
بچه لوس
زمانی که کودک یکی از والدین خود، خاصه پدر را از دست میدهد، مورد توجه و محبت ویژه اطرافیان قرار میگیرد محبتها و دلسوزی هایی که گاه نقش تخریبی در شخصیت کودک دارد و مسیر تربیت درست او را سد میکند شما به عنوان والد
او باید طوری رفتار کنید که کودک متوجه شود هم انقدر که مورد حمایت و محبت شماست، اجازه خروج از قوانین و حدو مرزهای تربیتی را هم ندارد و جملات مثل «گناه داره، براش بخر»، «گناه داره، بذار بخوابه»، «گناه داره، امروز مدرسه نره» را در چنین شرایطی زیاد میشنوید اما تسلیم خواسته های نامعقول اطرافیان و کودک شوید.
از بدگویی بپرهیزید
در مواردی که پدر و مادر متارکه کرده اند، محتمل است که یکی از والدین به بدگویی نسبت به طرف مقابل در پیش روی کودک بپردازد یا از او به عنوان یک جاسوس کوچک سوءاستفاده کند. آسیب شخصیتیای که کودک در چنین مواقعی متحمل میشود، غیرقابل انکار است. هرگز شخصیت پدر را جلوی کودکتان تخریب نکنید و عصبانیت و ناراحتی تان را جلوی او بروز ندهید.
او پدر تو است
هرگز درباره علت نبود پدر به کودک دروغ نگویید. درباره مرگ یا نبود پدر با او صحبت کنید. اگر قرار نیست هرگز کودک پدرش را ببیند به او بگویید و اگر جدا زندگی میکنید به کودک توضیح دهید که او پدر تو است ولی ما جدا از هم زندگی میکنیم و تو میتوانی یکبار در هفته او را ببینی.
روی کمک دیگران حساب کنید
اغلب مادران، خاصه مادران ایرانی، زمانی که در چنین شرایطی قرار میگیرند، تصور میکنند که باید هرچه سریعتر نقش مادر و پدر را همزمان برای کودک اجرا کنند. اما دقت کنید که نقش جنسیتی، چیزی نیست که مادر بتواند آنرا نادیده گرفته و خود به تنهایی از عهدهاش بر آید.
صرف حضور یک همجنس برای کودک پسر، کارکردهایی دارد که مادر به تنهایی از عهده آن بر نمی آید. بنابراین بی جهت تلاش نکنید که همه بارها را به تنهایی به دوش بکشید. از اطرافیانتان کمک بخواهید و الگوهای مناسب را به کودکتان معرفی
کنید. الگوهایی مثل پدربزرگ، عمو یا دایی. اگر مدام تلاش کنید که هر دو نقش را برای کودک داشته باشید یعنی هم پدرش باشید و هم مادر، معمولا از نقش واقعی خود هم عقب می مانید.
از مشاور یا روانشناس نترسید
هرگز خود را بینیاز از کمک یک روانشناس یا مشاور معتمد، ندانید. آنها میتوانند در شرایط پیش آمده، خاصه اگر کودکی بدقلق داشته باشید، به شما راهکارهای کارآمدی را پیشنهاد کنند. گاه باید پله پله و با برداشتن قدمهای کوتاه و حساب شده با شرایط کنار آمد و از کمک یک فرد متخصص غافل نبود.
یکی از اطرافیان که برای کودک نقش پررنگ تری داشته و بیشتر به او علاقه دارد، مثل پدربزرگ یا عمو و... را انتخاب کنید که هم الگوی فرزندتان باشد و هم جایگزین نقش پدر؛ و هم ساعتی از روز یا هفته را در کنار فرزند شما سپری کند.
,
بچه لوس
, بچه لوس,
زمانی که کودک یکی از والدین خود، خاصه پدر را از دست میدهد، مورد توجه و محبت ویژه اطرافیان قرار میگیرد محبتها و دلسوزی هایی که گاه نقش تخریبی در شخصیت کودک دارد و مسیر تربیت درست او را سد میکند شما به عنوان والد
,
او باید طوری رفتار کنید که کودک متوجه شود هم انقدر که مورد حمایت و محبت شماست، اجازه خروج از قوانین و حدو مرزهای تربیتی را هم ندارد و جملات مثل «گناه داره، براش بخر»، «گناه داره، بذار بخوابه»، «گناه داره، امروز مدرسه نره» را در چنین شرایطی زیاد میشنوید اما تسلیم خواسته های نامعقول اطرافیان و کودک شوید.
,
از بدگویی بپرهیزید
, از بدگویی بپرهیزید,
در مواردی که پدر و مادر متارکه کرده اند، محتمل است که یکی از والدین به بدگویی نسبت به طرف مقابل در پیش روی کودک بپردازد یا از او به عنوان یک جاسوس کوچک سوءاستفاده کند. آسیب شخصیتیای که کودک در چنین مواقعی متحمل میشود، غیرقابل انکار است. هرگز شخصیت پدر را جلوی کودکتان تخریب نکنید و عصبانیت و ناراحتی تان را جلوی او بروز ندهید.
,
او پدر تو است
, او پدر تو است,
هرگز درباره علت نبود پدر به کودک دروغ نگویید. درباره مرگ یا نبود پدر با او صحبت کنید. اگر قرار نیست هرگز کودک پدرش را ببیند به او بگویید و اگر جدا زندگی میکنید به کودک توضیح دهید که او پدر تو است ولی ما جدا از هم زندگی میکنیم و تو میتوانی یکبار در هفته او را ببینی.
,
روی کمک دیگران حساب کنید
, روی کمک دیگران حساب کنید,
اغلب مادران، خاصه مادران ایرانی، زمانی که در چنین شرایطی قرار میگیرند، تصور میکنند که باید هرچه سریعتر نقش مادر و پدر را همزمان برای کودک اجرا کنند. اما دقت کنید که نقش جنسیتی، چیزی نیست که مادر بتواند آنرا نادیده گرفته و خود به تنهایی از عهدهاش بر آید.
,
صرف حضور یک همجنس برای کودک پسر، کارکردهایی دارد که مادر به تنهایی از عهده آن بر نمی آید. بنابراین بی جهت تلاش نکنید که همه بارها را به تنهایی به دوش بکشید. از اطرافیانتان کمک بخواهید و الگوهای مناسب را به کودکتان معرفی
,
کنید. الگوهایی مثل پدربزرگ، عمو یا دایی. اگر مدام تلاش کنید که هر دو نقش را برای کودک داشته باشید یعنی هم پدرش باشید و هم مادر، معمولا از نقش واقعی خود هم عقب می مانید.
,
از مشاور یا روانشناس نترسید
, از مشاور یا روانشناس نترسید,
هرگز خود را بینیاز از کمک یک روانشناس یا مشاور معتمد، ندانید. آنها میتوانند در شرایط پیش آمده، خاصه اگر کودکی بدقلق داشته باشید، به شما راهکارهای کارآمدی را پیشنهاد کنند. گاه باید پله پله و با برداشتن قدمهای کوتاه و حساب شده با شرایط کنار آمد و از کمک یک فرد متخصص غافل نبود.
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه