یادداشت

غارت دارایی های ایران در روز روشن؛ حاصل برجام دوستان

غارت دارایی های ایران در روز روشن؛ حاصل برجام دوستان
آمریکایی ها برجام را که فقط حول محور مسائل هسته ای است، پلی برای عبور از تنش های فیمابین، البته به نفع خود تلقی کرده اند و آن را بهانه ای برای هرگونه اقدام نادرست خود قرار داده اند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه تحلیل و اطلاع رسانی صبح زاگرس، سید سعید حسن زاده در یادداشتی نوشت:

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح زاگرس, ، سید سعید حسن زاده در یادداشتی نوشت: ,

بعد از گذشت سه ماه از اجرایی شدن برجام، این توافقنامه اثرات خود را به شکلی کاملا محسوس برای دولت و ملت نشان داد، البته به نوعی برعکس.

,

برعکس، به این دلیل که همه مردم ایران روزانه منتظر خبری خوش از سوی مقامات مربوط داخلی درباره اثرگذاری مثبت برجام در چارچوب توافقات انجام شده هستند. اما تاکنون نه تنها اتفاق خوشایندی نیفتاده، بلکه خبر از غارت پول های کلان متعلق به ایران است که سالهای سال به ناحق از سوی آمریکا بلوکه شده است.

,

مشروعیت بخشی حکم دادگاه فدرال و تایید دیوان عالی آمریکا به این اقدام یعنی برداشت دو میلیارد دلاری از پول های بلوکه شده ایران، آن هم برای پرداخت غرامت به بازماندگان حوادث تروریستی در مقر تفنگداران آمریکایی در بیروت را با چه سنگ محکی می توان سنجید؟ این اقدام مصداق بارز این جمله است که خود گوییم و خود خندیم و خود مرد هنرمند باشیم.

,

همانا ذکر این نکته هم خالی از لطف نیست که به موجب قراردادی بین ایران و آمریکا در سال 1955، واشنگتن از هرگونه برداشتی از حسابی که پول های ایران در آنجا به امانت نگهداری می شود، منع شده بود.

,

واکنش مسئولان دولتی بسیار جالب است که می فرمایند، این اقدام ربطی به برجام ندارد. حال چند سوال مطرح است؟ چرا تاکنون آمریکایی ها دست به چنین اقدامی نزده بودند؟ چرا در زمان های اوج تنش بین روابط ایران و آمریکا، ما شاهد اینگونه دست درازی ها و غارتگری ها نبوده ایم؟ شاید آن ها از پاسخ کوبنده ایران می هراسیدند و یا شاید بهانه ای برای انجام این کار نداشته اند.

,

 به عقیده نگارنده جوابی بهتر هم وجود دارد و آن برجام است: برنامه جامع اقدام مشترک.

,

آمریکایی ها برجام را که فقط حول محور مسائل هسته ای است، پلی برای عبور از تنش های فیمابین، البته به نفع خود تلقی کرده اند و آن را بهانه ای برای هرگونه اقدام نادرست خود قرار داده اند. شاید برجام این فکر را در ذهن طرف های مذاکره کننده آمریکایی متبادر کرده باشد که از این پس ایران همچون دوستی است که جیب آن فرقی با جیب خودمان ندارد و برداشت از پول ایران در قالب دوستی بوجود آمده بین دو کشور است!!!

,

این اقدام، چه از منظرگاه حقوق بین الملل و چه به موجب قرارداد 1955، امری کاملا مذموم و محکوم است و واکنش و اقدام صریح مسئولان دولتی مربوطه را می طلبد. مسئولان واکنش نشان دادند، اما نه در جهت حل این مشکل، بلکه این اقدام را تنها مرتبط با روح حاکم بر برجام ندانسته اند. گویا مسئولان مربوطه خود ردپایی از برجام می دیدند که فورا جهت رد ارتباط آن با برجام به میدان آمدند.

,

چه اقدامی بهتر از این که وزیر خارجه ایران که همزمان با شنیدن این خبر، با همتای آمریکایی خود در حال مذاکره بر سر روند اجرایی شدن برجام بود، در اقدامی اعتراض آمیز ترک جلسه می کرد و این کارآنها را مستقیما خلاف روح حاکم بر برجام می دانست و بیانه ای جهت محکوم کردن حکم دادگاه فدرال و این غارت بدون خون و خون ریزی صادر می کرد؟

,

در نهایت باید مدعی شوم که تاکنون برجام نه تنها، نتوانسته امیدی را در دل ایرانیان روشن سازد، بلکه پیوسته خبرهایی به گوشمان می رسد که نقض برجام را از سوی طرف اصلی مذاکره یعنی آمریکا در پی داشته است.

,

هیچگاه نمی خواهم زحماتی را که تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان برای حل و فصل مشکلات کشیده اند نادیده بگیرم، اما اقدامات نادرستی که از سوی آمریکا پس از برجام صورت گرفته و واکنش های سرد مقامات ایرانی، نگارنده را یادآور این جمله" مرا به خیر تو امیدی نیست، شر مرسان" می اندازد.

,

در طول انجام مذاکرات، همواره از زبان مردم ایران،  به غیر از دعای خیر در حق تیم مذاکره کننده هسته ای، ای کاش هایی زمزمه می شد. ای کاش هایی که بوی امید می دادند، بوی بهبود وضعیت اقتصادی می دادند، بوی سربلندی ملت ایران در عرصه نظام بین الملل می دادند. اما در واقعیت باید بیان کنم که" ای کاش برجام به اندازه هزینه سفرهای دیپلماتیک تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان، ثمره ای هم در بر داشت". مسئله مورد بحث، ناگهان این شعر مشهور عارف قزوینی را به ذهن متبادر می سازدکه می فرماید:

,

خوابند وکیلان و خرابند وزیران

,

بردند به سرقت همه سیم و زر ایران

,

 

,

سید سعید حسن زاده

,

 

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه