به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرنگار نیزوا، در آیین گله داری ایل سنگسری، عشایر برای تسهیل در امورات خود با استفاده از دانش هایی که به کار می برند راهکار های ویژه و بکری دارند که در نوع خود قابل توجه است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نیزوا,یکی از این آیین های گله داری «میشِنگی» است. گله های گوسفندان در ییلاقات و یا در مسیر کوچ شب هنگام در دشت و صحرا در گارِه (محل استراحت شبانه گله) اتراق می کنند و چوپان نیز به استراحت می پردازد. برای اینکه گله در تاریکی نیمه شب و در غفلت از خواب بودن چوپان بلند نشوند و در مراتع به چرا نپردازند و یا اگر گرگی به گله حمله کرد چوپان به موقع از خواب برخیزد تدابیر و ترفندی داشتند و اقدام "میشنگی" را اجرا می کردند.
,"میشِنگی"به این صورت است که چوپان یک میش پیر را انتخاب می کرد و سپس موقع خوابیدن با دادن مقداری نان خشک این میش را به اصطلاح "دَل" می کرد تا راحت تر نزد چوپان بماند و نخواهد میان گله برگردد، آنگاه با استفاده از یک رشته طناب که هر دو سر آن حلقه بسته شده بود میش مذکور را می بندند ابتدا یک سر طناب را که حلقه بزرگتر داشت به گردن میش می اندازند و سپس سر دیگر طناب که حلقه کوچک تر دارد دور دست چوپان قرار می گیرد و چوپان در جای خود می خوابد و با این اقدام میشنگ نیز مجبور است نزدیک چوپان بخوابد.
,اگر در نیمه های شب که چوپان در خواب بسر می برد گله خواست بی موقع به سمت مراتع حرکت کند و به چرا بپردازد و یا گرگی حمله کند، گله به تحرک می پردازد و در پی آن نیز "میشنگی" به دنبال گله حرکت می کند که با این حرکت میش، چوپان نیز به خاطر طنابی که یک سر آن به میشینگ بسته شده کشیده می شود و از خواب برمی خیزد تا گله را سروسامان دهد. اگر گرگی حمله کرده باشد گرگ را برهاند و یا مانع از حرکت گله به سمت مراتع دیگران شود.
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه