وداع زود هنگام دشت لاله های کوهرنگ
دشت لالههای واژگون کوهرنگ را نجات دهید+تصاویر
هرچند ورود این گردشگران برای این دشتها چندان خوشیمن نبوده است، زیرا به گفته معاون گردشگری میراث فرهنگی استان چهار محال و بختیاری، طی 20 سال اخیر، 70 درصد دشت لاله واژگون این استان در کوهرنگ، به عنوان بزرگترین و شناختهشدهترین دشت لالههای واژگون کشور تخریب شده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به گزارش خبرنگار کوهرنگ خبر، اردیبهشت که به نیمه میرسد، لالههای واژگون دشتهای کشور نیز به اوج جلوهگری خود میرسند و پذیرای هزاران هزار گردشگر میشوند.
هرچند ورود این گردشگران برای این دشتها چندان خوشیمن نبوده است، زیرا به گفته معاون گردشگری میراث فرهنگی استان چهار محال و بختیاری، طی 20 سال اخیر، 70 درصد دشت لاله واژگون این استان در کوهرنگ، به عنوان بزرگترین و شناختهشدهترین دشت لالههای واژگون کشور تخریب شده است.
لاله واژگون یا لاله نگونسار که به آن «اشک مریم» یا «لاله اشک» نیز گفته میشود، از منحصر به فردترین گونه گلها و گیاهان بومی و وحشی مناطق کوهستانی ایران است که از طریق پیار و بذر تکثیر میشود و چرای احشام، تخریب زیستگاه برای ایجاد اراضی کشاورزی و چیدن و کندن آن از ریشه برای عرضه به بازار، از مهمترین عوامل تهدید این گیاه است که این مورد آخر، در سالهای اخیر رواج بسیاری یافته است.
این گیاه هرساله در نواحی شمالی زاگرس از اواخر فروردین تا آخر اردیبهشت و در مناطق جنوبی در اواسط تابستان گل میدهد و در دو رنگ زرد و قرمز در این دشتها به جلوهگری میپردازد، هرچند به عقیده گیاهشناسان، نسل این گل سر به زیر به سرعت در حال انقراض بوده و زیستگاه و تعداد این گونه گیاهی بسیار کم شده است
میزبانی از گردشگران ناآگاه و تخریب گیر باعث شده دشت لاله های واژگون کوهرنگ شادابی و طراوات سالهای گذشته را نداشته باشد و تراکم آنها در واحد سطح بسیار کم شود.
هر چند لاله های واژگون را می توان در جای جای طبیعت زیبای چهارمحال و بختیاری دید اما دشت 700 هکتاری منطقه بنواستکی در کوهرنگ چهار محال و بختیاری یکی از معروف ترین رویشگاه های لاله های واژگون در کشور است که در اردیبهشت ماه میزبان هزاران گردشگر می شود.
این جاذبه طبیعی بسیار دیدنی درفاصله 100 کیلومتری شهرکرد و حدود 10 کیلومتری شهر کوهرنگ قرار داشته و در سالهای نه چندان دور که هنوز سیل گردشگران به آن دیار سرازیر نشده بود، با شادابی سحرانگیزی، در اردیبهشت ماه گلهای سرنگون خود را به دل ربائی وا می داشت و این طراوت 15 روزه بهاری با بذردهی لاله ها در اواخر اردیبهشت به پایان می رسید.
بارگذاری اکوتوریسمی، سرازیر شدن سیل ویرانگر گردشگران ناآگاه، انفعال دستگاه های متولی و آماده نکردن زیرساختهای لازم برای این بارگذاری و تبدیل شدن به یک جاذبه طبیعی گردشگری سبب شده که هر ساله از شادابی و تجدید حیات طبیعی لاله ها کاسته شده و روند کاهش تراکم لاله ها و وسعت این اثر طبیعی کم همتا شدت یابد.
چیده شدن گلها و خارج کردن غده و پیاز لاله ها از داخل خاک توسط برخی از بازدید کنندگان ناآگاه، بیشترین نقش تخریبی را در مجموعه عوامل انسانی مؤثر در تشدید روند تخریب و رخوت دشت لاله ها داشته است.
تصاویری که می بینید دل همه ی دوست داران محیط زیست بخصوص دشت لاله های واژگون کوهرنگ را به درد می آورد و بدین صورت امسال لاله هایی برای دیدن و لذت بردن وجود ندارد.
گزارش و عکس ها همت بدری فرد
انتهای پیام/610ک
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, ,
,
,
, ,
,
,
, ,
,
,
, ,
,
,
, ,
,
, ,
,
, ,
,
, ,
,
]
ارسال دیدگاه