سفره ای از بازی های کودکانه در مدرسه اسلام آباد گنبدکاووس/تصاویر

در مدرسه محله نام آشنای اسلام آباد گنبدکاووس، مدتی است که هر ماه با تشکیل دایره ای از مهر و محبت دانش آموزان، سفره ای از بازی ها، قصه ها و داستانهای پرورشی پهن می شود.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از قابوس نامه،چند صباحی از حضور مربیان کانون پرورش فکری کودک و نوجوان شماره ۲ گنبدکاووس در مدرسه شهید تندگویان محله اسلام آبادی که با پیگیری رسانه ها و همت مسئولین به روستای قلندرآباد ملحق شده است ، می گذرد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, قابوس نامه،, قابوس نامه،, , ،,

با نزدیک شدن به ایام تعطیلی مدارس آخرین و هفتمین حضور مربیان این کانون در این مدرسه رقم خورده است و آنها با سبدی پر از بازی های ایرانی، نمایش خوانی، قصه، کاردستی، آموزش سفال و هرچه که روح صاف و زلال کودکان را پرورش می دهد، از آبان ماه سال گذشته تا به امروز هر هفته مهمان این کودکان هستند.

دویدن ها، فریادها جز طبیعت از بین نرفتنی کودکان است، این خصلت های کودکانه وقتی سرآغاز یک دورهمی همراه با بازیهای شیرین شود،قطعا شدت بیشتری خواهد داشت و صحنه هایی به یاد ماندنی در خاطرشان ثبت می کند.

کودکان سراز پا نمی شناسند و جیغ ها و فریادهایشان فرصت را از مربی می گیرد، او ترفندی دارد و آنها بازی مجسمانه!یادتان که می آید، یک، دو، سه، مجسمانه! اینجا حرکتها ارزشمند است و نباید کسی حرکتی کند، هرکه جابه جا شود بازی را سوخته است.کاش برخی آدمها به موقع حرکت کنند و در بازی دنیا نسوزند.

حالا که دایره مهر و محبت زیر سایه بلند درختان شکل گرفته است؛ بازی های نمایشی کم کم جدی می شود و صدایی جز صدای پرندگان نمی آید.
مربی سوال می کند پیامبر(ص) در چه سالی به پیامبری مبعوث شد؟ فریادهای دانش آموزان برمی خیزد،”خانم اجازه من پاسخ این سوال را بلدم” همه بی درنگ برمی خیزند و برای پاسخ عجله دارند.

,
,

بی شک این پرورش است که آدمی را به آموزش ترغیب می سازد و گرنه آموزش و علم هر چقدر هم مطلق باشد، رفتار و اخلاق را یاد نمی دهد. شاید وجود داشته باشد دکترها و مهندسینی که از اخلاق و رفتار بویی نبرده اند و تنها اندوخته شان علمشان است که آنها را منزوی کرده است.

برخی از قسمتهای زندگی بی شباهت با بازی نیست؛ بازی که شکست و پیروزی و تمام تلخ و شیرین های آن را باید چشید تا روح انسانها پرورش یابد، و امروز منچ و هفت سنگ بازیهای بودند که در مدرسه محله معروف اسلام آباد که این روزها می توان جرقه هایی از محرومیت زدایی را در آن دید ، مهمان شدند.

و اما چیزی که به جا می ماند، شادی کودکانی است که با بازی و خنده لحظات خوشی را سپری کردند تا در آینده، هر چند خاطره ای از رفاه ندارند اما در حسرت جنب و جوش های کودکی نخواهند بود.

دوباره ۱۵۷ دانش آموز این مدرسه که دیگر با حال و هوای این بازیها آشنا شده اند ،به انتظار می نشینند تا تابستانی که در پیش دارند تمام شود و دوباره حضور گرم مربیان در این فضا آرامش بخش دلهای کوچکشان شود.

شادی هایی که با نگاه پرورشی و تعالی همراه است،سخت فراموش می شود.

در پایان حوله هایی از سوی کانون پرورش فکر کودکان و نوجوانان شماره ۲ گنبدکاووس به دانش آموزان هدیه می شود تا خاطره خوشی از چندین ماه دورهمی و تفریح و بازی برایشان به یادگار بماند.