یادداشت/
بلوغ سیاسی و فرهنگی اصحاب رسانه و بیان واقعیت های امروز جامعه
مردم از راه رسانه ها و به طبع از طریق روزنامه نگاران و خبرنگاران همواره پیگیر مطالبات به حق خود هستند و رسانه های سراسری یا محلی اولین مراکزی هستند که پس از ناامیدی احتمالی از رسیدگی به مطالباتشان به آن مراجعه خواهند کرد. حضور دائمی خبرنگار وروزنامه نگار در میان مردم و شنیدن گلایهها، درخواستها و پیشنهادات آنان، اولین و به یقین مهمترین گام در راستای اصل اطلاع رسانی شفاف بوده و به طبع نشانی از دموکراسی پایا و حضور غیرمستقیم مردم در اداره حکومت است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شاهوخبر؛ درجوامع مختلف از انجام وظایف محوله به هر شغل و کسب وکاری تاکید می شود و معمولا برای اینکه اشخاص بیشترین بازدهی کاری را داشته باشند تخصص های مختلفی ایجاد می شود، به گونه ایی که ممکن است شغلی که ظاهرا معمولی می نماید به چندین مجموعه و حتی زیر مجموعه مبدل گشته و افرادی در هر بخش از آن عملکرد خاصی داشته باشند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شاهوخبر,اما آنچه که مشترکا درهمه این مشاغل موجودمی باشد و درواقع خطوط موازی اشتغال های تجاری، صنعتی، خدماتی و.. را ترسیم می نماید، وظیفه و رسالت است. وظیفه بدین معنا که در هر کسب وکاری که مشغول هستیم و یا هرکار فکری یا خدماتی را که انجام می دهیم به نتیجه ایی که قرار است منتج شود برسیم و به نحو احسن و کاملی در راه هدفی که به ما سپرده شده عمل نماییم.
,در مورد رسالت همه چیز به این آسانی به دست نمی آید؛ زیرا که این امری همگانی،درونی و با پشتوانه ایی از اندیشه ها وتجربه های گذشته است که به حال رسیده و طبعا به آینده فردو جامعه ایی که درآن زیست می کند وابستگی و دلبستگی دارد. پس رسالت گامی جلوتر از وظیفه است و اخلاق، ایدئولوژی و معنویتی خاص خود را به همراه داشته و البته این موارد نسبت به هر شغل و کسبی تفاوت های شکلی وماهوی خود را دارا می باشد.
,دراین میان، روزنامه نگاری و خبرنگاری وبه طور گسترده کار در رسانه وظیفه و رسالت خاصی دارد و این وظیفه و رسالت برخلاف بیشتر مشاغل وجدا از نکاتی که شرح داده شد، مقوله ایی به نام اطلاع رسانی را نیز به یدک می کشد و نکته مهم تر اینکه این اطلاع رسانی باید شفاف و بدون غرض ورزی باشد. اینگونه است که کار رسانه به شغلی متفاوت از مشاغل دیگر تبدیل می شود و روزنامه نگار و خبرنگار علاوه بر انجام وظیفه و رسالت شغلی باید جدای از هر غرض ومرضی وبا روشنی، شیوائی، سریع وصحیح بگوید وبنویسد.
,در دنیای امروز، اطلاع رسانی از شاخصههای مهم توسعه اجتماعی وفرهنگی یک جامعه محسوب میشود و این شاخصه ها برمبنای تعریف های ارائه شده توسط نظریه پردازان مطبوعاتی ورسانه ایی، اصل مهمی به نام شفاف بودن وشفاف سازی رابا خود به همراه دارد تا در ارتباط میان ارکان های مختلف جوامع ماننددولت و مردم بتواند ارتباطی دوسویه و بر پایه تعالی های واسطه ایی وشناخته شده میان این ارکان ها را داشته باشد.
,با این دیدگاه به نظر می رسد که یکی از خصایص و وظایف اصلی روزنامه نگاران وخبرنگاران، شفاف سازی در حوزه کاری خود است؛ از یک سو این شفاف سازی منجر به ساری شدن اطلاعات موردنظر خواهد شد و از سوی دیگر باعث خواهد شد تا مردم به صورت کامل از روند تحولات، تصمیم گیریها و اقدماتی که قرار است بر سرنوشت آنها تاثیرگذار باشد، با خبر شوند.
,در رویکرد تعریف شده، وظایف اصحاب رسانه به عنوان نماینده آگاهی بخشی در جوامع نسبت به مشاغل دیگر صعب تر وسخت تر خود را معرفی می کند وبه دلیل ماهیتی که دارد بیشتر از هر شغل دیگری تحت نظر حکومت ها و مردم قرار می گیرد واگر این رسانه در محدوده کوچکتر وکم جمعیت تری چون استان و شهرستان فعالیت داشته باشد، در یک نگاه سادهتر، میزان نظارت های دولتی و مردمی بر آن بیشتر خواهد شد؛ البته نظر فوق از این شائبه به دور است که این گونه بیندیشیم رسانه هایی که در استانهای بزرگتر یادر سطح کلان کشور فعالیت دارنداز دایره نظارت های حکومتی ونگاه منتقد و جستجوگر مردم به دور هستند، بلکه با توجه به این نکات است که ضرورت اطلاع رسانی دقیق، شفاف و بدون واسطه به مردم بر دوش همه رسانه ها سنگینی میکند.
,مردم از راه رسانه ها و به طبع از طریق روزنامه نگاران و خبرنگاران همواره پیگیر مطالبات به حق خود هستند و رسانه های سراسری یا محلی اولین مراکزی هستند که پس از ناامیدی احتمالی از رسیدگی به مطالباتشان به آن مراجعه خواهند کرد. حضور دائمی خبرنگار وروزنامه نگار در میان مردم و شنیدن گلایهها، درخواستها و پیشنهادات آنان، اولین و به یقین مهمترین گام در راستای اصل اطلاع رسانی شفاف بوده و به طبع نشانی از دموکراسی پایا و حضور غیرمستقیم مردم در اداره حکومت است.
,نکته دیگر رابطه رسانه ها و اصحاب رسانه با دستگاههای دولتی ونهادهای عمومی است که خود جایگاهی تعریف شده در علوم اجتماعی و رسانه ایی دارد. این جایگاه هر چند در شهرهای استان کردستان ودر طول سالهای گذشته به پارهای دلایل اهمیت خود را از دست داده و عملا بعضی از مدیران ومسئولین به خبرنگاران و روزنامه نگاران به چشم ثناگوی وخودی یا غیرخودی و ناسزاگوی نگاه می کنند، اما پر واضح است که بازگرداندن موقعیت از دست رفته این شغل پرطمطراق یکی از اولویتهای مهم در شرایط کنونی اقتصادی، سیاسی واجتماعی کشور به شمار می آید و مراکز تصمیم گیرنده رسانه ایی باید به جای پرداختن به حاشیه هایی چون حضور مستمر و پرقدرت خبرنگار و روزنامه نگار در شبکه ها و فضای مجازی یا به حاشیه بردن رسالت خطیر اصحاب رسانه در راستای اهداف روزمره، تدابیری اندیشیده شود تا بتوان علاوه بر پوشش مناسب نارساییها، کمبودها و مهم تر از آن مطالبات مردم از دولت ومجلس، به شکلی والاتر و بهتر اقدام به اطلاع رسانی شفاف، سریع و صحیح در سطح استان کرده و از طریق همافزایی وارتباطات فکری میان رسانه ها، دایره تاثیرگذاری خود را گسترش دهند.
,در پایان باید گفت گرچه به دلایل معلوم و شاید هم نامبرهن اهمیت و جایگاه رسانه ها در سالهای گذشته بسیار مخدوش شده است، اما این ظرفیت وجود دارد که با استفاده از فرصت های پیش رو و توجه به خواسته های اصحاب رسانه، برای احیای کامل این جریان ساز اجتماعی و فرهنگی اقدام کرده و در این زمینه نه تنها صاحبان رسانه ها در آن دخیل هستند، بلکه مجموعه هایی که به صورت سراسری یا استانی و با سرمایه دولتی، شخصی یا غیرآن رسانه ها را دراختیار دارند برای رسیدن به هدف متعالی اطلاع رسانی که همان اصلاح امور اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و.. است اقدامات لازم را انجام دهند تا بازار نقادی رونق داشته باشد و چشمان بینا و گوش های شنوا اجتماع بتوانند بر اساس کرامت انسانی و به دور از خشم وهیاهو و تهدید به اشتغال در سخت ترین شغل دنیا ادامه دهند وبه سوی ساختارسازی درست اخلاقی جامعه گام هایی با تدبیر و دوراندیشانه برداشته شود.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه