یک مشاور خانواده بیان کرد؛
بحران سرپرستی و فقدان مادر در خانه زنگ خطر جامعه امروزی است
یک مشاور خانواده بیان کرد:اشتغال زنان با دگرگونی های در جامعه، روابط زن و شوهر و سرنوشت کودکان و ... روبرو است، اشتغالات معین و طولانی با روحیه ی انعطاف پذیری زنان مغایرت دارد و فشارهای عصبی و بیماریهای روانی و همچنین کاهش کارایی در نقش مادری و کم کاری در محیط خانواده می انجامد که خود بحرانی برای جامعه است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ زهرا مرتضایی مشاوره خانواده و مدرس حوزه در گفتگو با " زنان کویر " در خصوص آسیب ها ی اشتغال زنان و فقدان مادر در خانه گفت: یکِی از معضلات دوران مدرن هماهنگ ساختن مولفه هاِی مختلف و پدِیده هاِی عصر حاضر است که با افزاِیش مدارس جدِید و دانشگاه ها و توسعه فضاهاِی کار اجتماعِی، اقتصادِی، خدماتِی وسِیاسِی، حضور دختران و زنان نِیز روز به روز بِیشتر و بِیشتر شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان کویر,وی افزود: نخستین کسی که از اشتغال زن متاثر می شود خود زن است چرا که با اشتغال وی وابستگی او به خانواده از بین می رود و روابط عاطفی کم رنگ و پر تنش می شود.
این استاد و مشاور حوزه بیان داشت: با افزایش روز افزون زنان شاغل، موقعیت های شغلی مردان کم رنگ و پر تنش شده و به بیکاری مردان می انجامد که نتیجه آن افزایش آمار جرائم و بزهکاری هایی است.
مرتضایی به دو نقش اصلی و محوری زن در خانه اشاره کرد و گفت: زن در خانه سازنده ی شخصیت ، توانایی و کارایی مفید مرد است ،آرامش و سکونی را که زن به مرد می بخشد با هیچ ابزاری نمی توان پدید آورد و به گفته ی ویل دورانت : زن از آنجا که مردی خیالی و سرگردان را به مرد فداکار و پای بست به خانه و کودکان خود تبدیل می کند عامل حفظ و بقای نوع است.
این مدرس حوزه و دانشگاه تا کید کرد: زن در خانواده ناخدای دوران است و کشتی خانواده را به کمک و همیاری اعضا از گردابهای روزگار به ساحل سلامت و آرامش می رسانند.
وی رسالت مادری را زیباترین و باشکوه ترین هنر نمایی زن دانست که در تکامل و رشد مادی و معنوی فرزندان تاثیر گذار است و تاکید کرد: جز زنان کسی توان انجام این نقش را ندارد ضمن این که نقش مادران در سعادت و شقاوت فرزندان بسیار مهم است و بیش از پدارن در ساختن و ویران کردان بنای شخصیت فرزندان موثر هستند.
مرتضایی به آسیب های فقدان مادر در خانه و اشتغال زن اشاره کرد و بیان داشت: اشتغال زنان با دگرگونی های در جامعه، روابط زن و شوهر و سرنوشت کودکان و ... روبرو است، اشتغالات معین و طولانی با روحیه ی انعطاف پذیری زنان مغایرت دارد و فشارهای عصبی و بیماریهای روانی و همچنین کاهش کارایی در نقش مادری و کم کاری در محیط خانواده می انجامد.
این استاد و مشاور حوزه اظهار داشت: مادری که شاغل است بیش از مادر خانه دار در معرض استرس و آلودگی احساسی قرار می گیرد، خستگی زن شاغل کم تحرکی جسمی او را در پی دارد و ارضا نشدن زن و مرد از یکدیگر و غیر فعال شدن در روابط زناشویی و شروع درگیری و مشاجرات و بهانه گیری ها را در پی دارد و گاهی به طلاق عاطفی و زمانی به طلاق واقعی می انجامد.
وی به عدم حضور مداوم زن در خانه به بحران سرپرستی یاد کرد و بیان داشت: عدم نظارت در سنین رشد در کنار فرزندان در تربیت آنان اختلال ایجاد می کند و زمینه آسیب پذیری خانواده و فرزندان را افزایش می دهد، گرمی و جاذبه هایی که بین زن و مرد وجود دارد با اشتغال مداوم زن در بیرون از خانه دچار تزلزل می شود.
مرتضایی خاطر نشان کرد: خانه داری و همسرداری و رسیدگی به امور همسر، فرزندان و مدیریت خانه دشوار است و همتی بالا و توانی مضاعف می طلبد لذا در محیط خانواده برای کار زنان ارزش مادی نمی توان قائل شد چون با پرورش و تعالی روح و روان انسان ها در رابطه است.
انتهای پیام/
وی افزود: نخستین کسی که از اشتغال زن متاثر می شود خود زن است چرا که با اشتغال وی وابستگی او به خانواده از بین می رود و روابط عاطفی کم رنگ و پر تنش می شود.
این استاد و مشاور حوزه بیان داشت: با افزایش روز افزون زنان شاغل، موقعیت های شغلی مردان کم رنگ و پر تنش شده و به بیکاری مردان می انجامد که نتیجه آن افزایش آمار جرائم و بزهکاری هایی است.
مرتضایی به دو نقش اصلی و محوری زن در خانه اشاره کرد و گفت: زن در خانه سازنده ی شخصیت ، توانایی و کارایی مفید مرد است ،آرامش و سکونی را که زن به مرد می بخشد با هیچ ابزاری نمی توان پدید آورد و به گفته ی ویل دورانت : زن از آنجا که مردی خیالی و سرگردان را به مرد فداکار و پای بست به خانه و کودکان خود تبدیل می کند عامل حفظ و بقای نوع است.
این مدرس حوزه و دانشگاه تا کید کرد: زن در خانواده ناخدای دوران است و کشتی خانواده را به کمک و همیاری اعضا از گردابهای روزگار به ساحل سلامت و آرامش می رسانند.
وی رسالت مادری را زیباترین و باشکوه ترین هنر نمایی زن دانست که در تکامل و رشد مادی و معنوی فرزندان تاثیر گذار است و تاکید کرد: جز زنان کسی توان انجام این نقش را ندارد ضمن این که نقش مادران در سعادت و شقاوت فرزندان بسیار مهم است و بیش از پدارن در ساختن و ویران کردان بنای شخصیت فرزندان موثر هستند.
مرتضایی به آسیب های فقدان مادر در خانه و اشتغال زن اشاره کرد و بیان داشت: اشتغال زنان با دگرگونی های در جامعه، روابط زن و شوهر و سرنوشت کودکان و ... روبرو است، اشتغالات معین و طولانی با روحیه ی انعطاف پذیری زنان مغایرت دارد و فشارهای عصبی و بیماریهای روانی و همچنین کاهش کارایی در نقش مادری و کم کاری در محیط خانواده می انجامد.
این استاد و مشاور حوزه اظهار داشت: مادری که شاغل است بیش از مادر خانه دار در معرض استرس و آلودگی احساسی قرار می گیرد، خستگی زن شاغل کم تحرکی جسمی او را در پی دارد و ارضا نشدن زن و مرد از یکدیگر و غیر فعال شدن در روابط زناشویی و شروع درگیری و مشاجرات و بهانه گیری ها را در پی دارد و گاهی به طلاق عاطفی و زمانی به طلاق واقعی می انجامد.
وی به عدم حضور مداوم زن در خانه به بحران سرپرستی یاد کرد و بیان داشت: عدم نظارت در سنین رشد در کنار فرزندان در تربیت آنان اختلال ایجاد می کند و زمینه آسیب پذیری خانواده و فرزندان را افزایش می دهد، گرمی و جاذبه هایی که بین زن و مرد وجود دارد با اشتغال مداوم زن در بیرون از خانه دچار تزلزل می شود.
مرتضایی خاطر نشان کرد: خانه داری و همسرداری و رسیدگی به امور همسر، فرزندان و مدیریت خانه دشوار است و همتی بالا و توانی مضاعف می طلبد لذا در محیط خانواده برای کار زنان ارزش مادی نمی توان قائل شد چون با پرورش و تعالی روح و روان انسان ها در رابطه است.
انتهای پیام/
وی افزود: نخستین کسی که از اشتغال زن متاثر می شود خود زن است چرا که با اشتغال وی وابستگی او به خانواده از بین می رود و روابط عاطفی کم رنگ و پر تنش می شود.
این استاد و مشاور حوزه بیان داشت: با افزایش روز افزون زنان شاغل، موقعیت های شغلی مردان کم رنگ و پر تنش شده و به بیکاری مردان می انجامد که نتیجه آن افزایش آمار جرائم و بزهکاری هایی است.
مرتضایی به دو نقش اصلی و محوری زن در خانه اشاره کرد و گفت: زن در خانه سازنده ی شخصیت ، توانایی و کارایی مفید مرد است ،آرامش و سکونی را که زن به مرد می بخشد با هیچ ابزاری نمی توان پدید آورد و به گفته ی ویل دورانت : زن از آنجا که مردی خیالی و سرگردان را به مرد فداکار و پای بست به خانه و کودکان خود تبدیل می کند عامل حفظ و بقای نوع است.
این مدرس حوزه و دانشگاه تا کید کرد: زن در خانواده ناخدای دوران است و کشتی خانواده را به کمک و همیاری اعضا از گردابهای روزگار به ساحل سلامت و آرامش می رسانند.
وی رسالت مادری را زیباترین و باشکوه ترین هنر نمایی زن دانست که در تکامل و رشد مادی و معنوی فرزندان تاثیر گذار است و تاکید کرد: جز زنان کسی توان انجام این نقش را ندارد ضمن این که نقش مادران در سعادت و شقاوت فرزندان بسیار مهم است و بیش از پدارن در ساختن و ویران کردان بنای شخصیت فرزندان موثر هستند.
مرتضایی به آسیب های فقدان مادر در خانه و اشتغال زن اشاره کرد و بیان داشت: اشتغال زنان با دگرگونی های در جامعه، روابط زن و شوهر و سرنوشت کودکان و ... روبرو است، اشتغالات معین و طولانی با روحیه ی انعطاف پذیری زنان مغایرت دارد و فشارهای عصبی و بیماریهای روانی و همچنین کاهش کارایی در نقش مادری و کم کاری در محیط خانواده می انجامد.
این استاد و مشاور حوزه اظهار داشت: مادری که شاغل است بیش از مادر خانه دار در معرض استرس و آلودگی احساسی قرار می گیرد، خستگی زن شاغل کم تحرکی جسمی او را در پی دارد و ارضا نشدن زن و مرد از یکدیگر و غیر فعال شدن در روابط زناشویی و شروع درگیری و مشاجرات و بهانه گیری ها را در پی دارد و گاهی به طلاق عاطفی و زمانی به طلاق واقعی می انجامد.
وی به عدم حضور مداوم زن در خانه به بحران سرپرستی یاد کرد و بیان داشت: عدم نظارت در سنین رشد در کنار فرزندان در تربیت آنان اختلال ایجاد می کند و زمینه آسیب پذیری خانواده و فرزندان را افزایش می دهد، گرمی و جاذبه هایی که بین زن و مرد وجود دارد با اشتغال مداوم زن در بیرون از خانه دچار تزلزل می شود.
مرتضایی خاطر نشان کرد: خانه داری و همسرداری و رسیدگی به امور همسر، فرزندان و مدیریت خانه دشوار است و همتی بالا و توانی مضاعف می طلبد لذا در محیط خانواده برای کار زنان ارزش مادی نمی توان قائل شد چون با پرورش و تعالی روح و روان انسان ها در رابطه است.
انتهای پیام/
وی افزود: نخستین کسی که از اشتغال زن متاثر می شود خود زن است چرا که با اشتغال وی وابستگی او به خانواده از بین می رود و روابط عاطفی کم رنگ و پر تنش می شود.
این استاد و مشاور حوزه بیان داشت: با افزایش روز افزون زنان شاغل، موقعیت های شغلی مردان کم رنگ و پر تنش شده و به بیکاری مردان می انجامد که نتیجه آن افزایش آمار جرائم و بزهکاری هایی است.
مرتضایی به دو نقش اصلی و محوری زن در خانه اشاره کرد و گفت: زن در خانه سازنده ی شخصیت ، توانایی و کارایی مفید مرد است ،آرامش و سکونی را که زن به مرد می بخشد با هیچ ابزاری نمی توان پدید آورد و به گفته ی ویل دورانت : زن از آنجا که مردی خیالی و سرگردان را به مرد فداکار و پای بست به خانه و کودکان خود تبدیل می کند عامل حفظ و بقای نوع است.
این مدرس حوزه و دانشگاه تا کید کرد: زن در خانواده ناخدای دوران است و کشتی خانواده را به کمک و همیاری اعضا از گردابهای روزگار به ساحل سلامت و آرامش می رسانند.
وی رسالت مادری را زیباترین و باشکوه ترین هنر نمایی زن دانست که در تکامل و رشد مادی و معنوی فرزندان تاثیر گذار است و تاکید کرد: جز زنان کسی توان انجام این نقش را ندارد ضمن این که نقش مادران در سعادت و شقاوت فرزندان بسیار مهم است و بیش از پدارن در ساختن و ویران کردان بنای شخصیت فرزندان موثر هستند.
مرتضایی به آسیب های فقدان مادر در خانه و اشتغال زن اشاره کرد و بیان داشت: اشتغال زنان با دگرگونی های در جامعه، روابط زن و شوهر و سرنوشت کودکان و ... روبرو است، اشتغالات معین و طولانی با روحیه ی انعطاف پذیری زنان مغایرت دارد و فشارهای عصبی و بیماریهای روانی و همچنین کاهش کارایی در نقش مادری و کم کاری در محیط خانواده می انجامد.
این استاد و مشاور حوزه اظهار داشت: مادری که شاغل است بیش از مادر خانه دار در معرض استرس و آلودگی احساسی قرار می گیرد، خستگی زن شاغل کم تحرکی جسمی او را در پی دارد و ارضا نشدن زن و مرد از یکدیگر و غیر فعال شدن در روابط زناشویی و شروع درگیری و مشاجرات و بهانه گیری ها را در پی دارد و گاهی به طلاق عاطفی و زمانی به طلاق واقعی می انجامد.
وی به عدم حضور مداوم زن در خانه به بحران سرپرستی یاد کرد و بیان داشت: عدم نظارت در سنین رشد در کنار فرزندان در تربیت آنان اختلال ایجاد می کند و زمینه آسیب پذیری خانواده و فرزندان را افزایش می دهد، گرمی و جاذبه هایی که بین زن و مرد وجود دارد با اشتغال مداوم زن در بیرون از خانه دچار تزلزل می شود.
مرتضایی خاطر نشان کرد: خانه داری و همسرداری و رسیدگی به امور همسر، فرزندان و مدیریت خانه دشوار است و همتی بالا و توانی مضاعف می طلبد لذا در محیط خانواده برای کار زنان ارزش مادی نمی توان قائل شد چون با پرورش و تعالی روح و روان انسان ها در رابطه است.
انتهای پیام/
وی افزود: نخستین کسی که از اشتغال زن متاثر می شود خود زن است چرا که با اشتغال وی وابستگی او به خانواده از بین می رود و روابط عاطفی کم رنگ و پر تنش می شود.
این استاد و مشاور حوزه بیان داشت: با افزایش روز افزون زنان شاغل، موقعیت های شغلی مردان کم رنگ و پر تنش شده و به بیکاری مردان می انجامد که نتیجه آن افزایش آمار جرائم و بزهکاری هایی است.
مرتضایی به دو نقش اصلی و محوری زن در خانه اشاره کرد و گفت: زن در خانه سازنده ی شخصیت ، توانایی و کارایی مفید مرد است ،آرامش و سکونی را که زن به مرد می بخشد با هیچ ابزاری نمی توان پدید آورد و به گفته ی ویل دورانت : زن از آنجا که مردی خیالی و سرگردان را به مرد فداکار و پای بست به خانه و کودکان خود تبدیل می کند عامل حفظ و بقای نوع است.
این مدرس حوزه و دانشگاه تا کید کرد: زن در خانواده ناخدای دوران است و کشتی خانواده را به کمک و همیاری اعضا از گردابهای روزگار به ساحل سلامت و آرامش می رسانند.
وی رسالت مادری را زیباترین و باشکوه ترین هنر نمایی زن دانست که در تکامل و رشد مادی و معنوی فرزندان تاثیر گذار است و تاکید کرد: جز زنان کسی توان انجام این نقش را ندارد ضمن این که نقش مادران در سعادت و شقاوت فرزندان بسیار مهم است و بیش از پدارن در ساختن و ویران کردان بنای شخصیت فرزندان موثر هستند.
مرتضایی به آسیب های فقدان مادر در خانه و اشتغال زن اشاره کرد و بیان داشت: اشتغال زنان با دگرگونی های در جامعه، روابط زن و شوهر و سرنوشت کودکان و ... روبرو است، اشتغالات معین و طولانی با روحیه ی انعطاف پذیری زنان مغایرت دارد و فشارهای عصبی و بیماریهای روانی و همچنین کاهش کارایی در نقش مادری و کم کاری در محیط خانواده می انجامد.
این استاد و مشاور حوزه اظهار داشت: مادری که شاغل است بیش از مادر خانه دار در معرض استرس و آلودگی احساسی قرار می گیرد، خستگی زن شاغل کم تحرکی جسمی او را در پی دارد و ارضا نشدن زن و مرد از یکدیگر و غیر فعال شدن در روابط زناشویی و شروع درگیری و مشاجرات و بهانه گیری ها را در پی دارد و گاهی به طلاق عاطفی و زمانی به طلاق واقعی می انجامد.
وی به عدم حضور مداوم زن در خانه به بحران سرپرستی یاد کرد و بیان داشت: عدم نظارت در سنین رشد در کنار فرزندان در تربیت آنان اختلال ایجاد می کند و زمینه آسیب پذیری خانواده و فرزندان را افزایش می دهد، گرمی و جاذبه هایی که بین زن و مرد وجود دارد با اشتغال مداوم زن در بیرون از خانه دچار تزلزل می شود.
مرتضایی خاطر نشان کرد: خانه داری و همسرداری و رسیدگی به امور همسر، فرزندان و مدیریت خانه دشوار است و همتی بالا و توانی مضاعف می طلبد لذا در محیط خانواده برای کار زنان ارزش مادی نمی توان قائل شد چون با پرورش و تعالی روح و روان انسان ها در رابطه است.
انتهای پیام/
وی افزود: نخستین کسی که از اشتغال زن متاثر می شود خود زن است چرا که با اشتغال وی وابستگی او به خانواده از بین می رود و روابط عاطفی کم رنگ و پر تنش می شود.
این استاد و مشاور حوزه بیان داشت: با افزایش روز افزون زنان شاغل، موقعیت های شغلی مردان کم رنگ و پر تنش شده و به بیکاری مردان می انجامد که نتیجه آن افزایش آمار جرائم و بزهکاری هایی است.
مرتضایی به دو نقش اصلی و محوری زن در خانه اشاره کرد و گفت: زن در خانه سازنده ی شخصیت ، توانایی و کارایی مفید مرد است ،آرامش و سکونی را که زن به مرد می بخشد با هیچ ابزاری نمی توان پدید آورد و به گفته ی ویل دورانت : زن از آنجا که مردی خیالی و سرگردان را به مرد فداکار و پای بست به خانه و کودکان خود تبدیل می کند عامل حفظ و بقای نوع است.
این مدرس حوزه و دانشگاه تا کید کرد: زن در خانواده ناخدای دوران است و کشتی خانواده را به کمک و همیاری اعضا از گردابهای روزگار به ساحل سلامت و آرامش می رسانند.
وی رسالت مادری را زیباترین و باشکوه ترین هنر نمایی زن دانست که در تکامل و رشد مادی و معنوی فرزندان تاثیر گذار است و تاکید کرد: جز زنان کسی توان انجام این نقش را ندارد ضمن این که نقش مادران در سعادت و شقاوت فرزندان بسیار مهم است و بیش از پدارن در ساختن و ویران کردان بنای شخصیت فرزندان موثر هستند.
مرتضایی به آسیب های فقدان مادر در خانه و اشتغال زن اشاره کرد و بیان داشت: اشتغال زنان با دگرگونی های در جامعه، روابط زن و شوهر و سرنوشت کودکان و ... روبرو است، اشتغالات معین و طولانی با روحیه ی انعطاف پذیری زنان مغایرت دارد و فشارهای عصبی و بیماریهای روانی و همچنین کاهش کارایی در نقش مادری و کم کاری در محیط خانواده می انجامد.
این استاد و مشاور حوزه اظهار داشت: مادری که شاغل است بیش از مادر خانه دار در معرض استرس و آلودگی احساسی قرار می گیرد، خستگی زن شاغل کم تحرکی جسمی او را در پی دارد و ارضا نشدن زن و مرد از یکدیگر و غیر فعال شدن در روابط زناشویی و شروع درگیری و مشاجرات و بهانه گیری ها را در پی دارد و گاهی به طلاق عاطفی و زمانی به طلاق واقعی می انجامد.
وی به عدم حضور مداوم زن در خانه به بحران سرپرستی یاد کرد و بیان داشت: عدم نظارت در سنین رشد در کنار فرزندان در تربیت آنان اختلال ایجاد می کند و زمینه آسیب پذیری خانواده و فرزندان را افزایش می دهد، گرمی و جاذبه هایی که بین زن و مرد وجود دارد با اشتغال مداوم زن در بیرون از خانه دچار تزلزل می شود.
مرتضایی خاطر نشان کرد: خانه داری و همسرداری و رسیدگی به امور همسر، فرزندان و مدیریت خانه دشوار است و همتی بالا و توانی مضاعف می طلبد لذا در محیط خانواده برای کار زنان ارزش مادی نمی توان قائل شد چون با پرورش و تعالی روح و روان انسان ها در رابطه است.
انتهای پیام/
وی افزود: نخستین کسی که از اشتغال زن متاثر می شود خود زن است چرا که با اشتغال وی وابستگی او به خانواده از بین می رود و روابط عاطفی کم رنگ و پر تنش می شود.
,این استاد و مشاور حوزه بیان داشت: با افزایش روز افزون زنان شاغل، موقعیت های شغلی مردان کم رنگ و پر تنش شده و به بیکاری مردان می انجامد که نتیجه آن افزایش آمار جرائم و بزهکاری هایی است.
,مرتضایی به دو نقش اصلی و محوری زن در خانه اشاره کرد و گفت: زن در خانه سازنده ی شخصیت ، توانایی و کارایی مفید مرد است ،آرامش و سکونی را که زن به مرد می بخشد با هیچ ابزاری نمی توان پدید آورد و به گفته ی ویل دورانت : زن از آنجا که مردی خیالی و سرگردان را به مرد فداکار و پای بست به خانه و کودکان خود تبدیل می کند عامل حفظ و بقای نوع است.
,این مدرس حوزه و دانشگاه تا کید کرد: زن در خانواده ناخدای دوران است و کشتی خانواده را به کمک و همیاری اعضا از گردابهای روزگار به ساحل سلامت و آرامش می رسانند.
,وی رسالت مادری را زیباترین و باشکوه ترین هنر نمایی زن دانست که در تکامل و رشد مادی و معنوی فرزندان تاثیر گذار است و تاکید کرد: جز زنان کسی توان انجام این نقش را ندارد ضمن این که نقش مادران در سعادت و شقاوت فرزندان بسیار مهم است و بیش از پدارن در ساختن و ویران کردان بنای شخصیت فرزندان موثر هستند.
,مرتضایی به آسیب های فقدان مادر در خانه و اشتغال زن اشاره کرد و بیان داشت: اشتغال زنان با دگرگونی های در جامعه، روابط زن و شوهر و سرنوشت کودکان و ... روبرو است، اشتغالات معین و طولانی با روحیه ی انعطاف پذیری زنان مغایرت دارد و فشارهای عصبی و بیماریهای روانی و همچنین کاهش کارایی در نقش مادری و کم کاری در محیط خانواده می انجامد.
,این استاد و مشاور حوزه اظهار داشت: مادری که شاغل است بیش از مادر خانه دار در معرض استرس و آلودگی احساسی قرار می گیرد، خستگی زن شاغل کم تحرکی جسمی او را در پی دارد و ارضا نشدن زن و مرد از یکدیگر و غیر فعال شدن در روابط زناشویی و شروع درگیری و مشاجرات و بهانه گیری ها را در پی دارد و گاهی به طلاق عاطفی و زمانی به طلاق واقعی می انجامد.
,وی به عدم حضور مداوم زن در خانه به بحران سرپرستی یاد کرد و بیان داشت: عدم نظارت در سنین رشد در کنار فرزندان در تربیت آنان اختلال ایجاد می کند و زمینه آسیب پذیری خانواده و فرزندان را افزایش می دهد، گرمی و جاذبه هایی که بین زن و مرد وجود دارد با اشتغال مداوم زن در بیرون از خانه دچار تزلزل می شود.
,مرتضایی خاطر نشان کرد: خانه داری و همسرداری و رسیدگی به امور همسر، فرزندان و مدیریت خانه دشوار است و همتی بالا و توانی مضاعف می طلبد لذا در محیط خانواده برای کار زنان ارزش مادی نمی توان قائل شد چون با پرورش و تعالی روح و روان انسان ها در رابطه است.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه