یادداشت/ علی نوری؛
از مقاومت خرمشهر تا اقتصاد مقاومتی امروز
در فتح خرمشهر به مقاومت فکر می کردیم و نتیجه اش پیروزی بود ولی امروز به اقتصاد مقاومتی فکر نمی کنیم یا اگر فکر می کنیم نمی توانیم جمله ما می توانیم را در عمل ثابت کنیم چون هم صدا و هم دل و هم زبان نیستیم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از یار خراسانی، سوم خرداد روزی بود که رزمندگان جان برکف در پاسخ به ندای رهبرشان هیچ گونه ترسی از خود در مقابل مستکبران و زورگویان راه ندادند و رفتند حماسه ای خلق کردند که رهبر و مقتدا و ولیشان در لبیک پیروزی آنها فرمود خرمشهر را خدا آزاد کرد، مفهومش این بود که شما چون به خدا ایمان داشتید و به آیه اِن تَنصُرُوا اللهَ یَنصُرکُم عقیده کامل داشتید خداوند متعال هم شما را یاری کرد تا این حماسه بزرگ را خلق کردید که تمام جهانیان در شوک این پیروزی شما مانده بودند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یار خراسانی,آری رزمندگان آن روز ماهی دیدند که در آن میدان تنهایند و کسی از مستکبران کوچکترین حمایتی از آنها نخواهد کرد و با آنچه که به آن باور داشتند توانستند چشم جهانیان را به خود خیره کنند و به آنها بفهمانند که با دست خالی و بدون حمایت جبهه باطل هم ما می توانیم، و در عمل نشان دادند.
,در آن دوران دنیا در نزد ملت ا بی ارزش و دفاع از میهن اسلامی و انقلاب و نظام نوپای جمهوری اسلامی از دنیایشان خیلی عزیزتر بود لذا توجهی به دنیای پشت سر خود نکردند و دنیای آن روز از دنیای امروز زرق و برق کمتری داشت و رنگ آن رنگی خاکی و الهی بود، مردم به همان اجناس ساده ایرانی و به وسیله نقلیه ایرانی خود قانع بودند و یا خود می گفتند که حالا که دنیا در مقابل ما قرار گرفته ما به آنچه که خود داریم قانع هستیم.
,سوم خرداد 61 همه همه دل بودند، از روسای نظام گرفته تا فرد فرد و آحاد ملت در دورترین جغرافیای خاکی ایران اسلامی و نتیجه این همدلی پیروزی های پی در پی و اوج آن پیروزی، فتح خرمشهر و پیروزی های پیش رو بود.
,ولی روزگار ما در این سالها آن عقیده و ایمان کامل به آیه اِن تَنصُرُوا اللهَ یَنصُرکُم متاسفانه نیست چرا که با تلاش زیاد خواستند و می خواهند جا بیندازند اگر می خواهید پیروز شوید و دنیا به شما به چشم دیگری نگاه کند باید مفهوم آیه را تغییر داد اگر آمریکا را یاری کردید اگر جبهه باطل را باور و قبول کردید شاید او هم شما را یاری کند، که هنوز هم بعضاً مشاهده می گردد که خیلی به همین شاید امید بسته اند.
,آری آن روز ملت ما صدام را یک فرد و یک کشور نمی دانستند او را فرزند خردسال جبهه استکبار به سرکردگی آمریکا می دانستند و بین حق و باطل و بین دوست و دشمن چیزی جا نمی زدند ،ولی امروز ظاهراً یادمان رفته است همین آمریکایی که دست به دست او می دهیم و بر سر میز با او می نشینیم همان است که هزاران جوان رعنای ما را به خاک و خون کشید ولی امروز با لباسی دیگر و با همان باطن قبل روبروی ما نشسته است و ما باید با او همان معامله ای را که با او در فتح خرمشهر کردیم بکنیم.
,ما در این روزها کمی گوشهایمان به نداهای ولی و مقتدایمان سنگین شده است و نمی شنویم که او همان حرفی را می زند که در همان سال فتح خرمشهر می زد و دم از بی اعتمادی به استکبار می زند و ما هی می خواهیم اعتماد کنیم.
,ما در آن روز به مقاومت فکر می کردیم و نتیجه اش پیروزی بود ولی امروز به اقتصاد مقاومتی فکر نمی کنیم یا اگر فکر می کنیم نمی توانیم جمله ما می توانیم را در عمل ثابت کنیم چون هم صدا و هم دل و هم زبان نیستیم و زرق و برق دنیای غرب جلوی چشم ما را گرفته و هر روز به فکر تغییر ماشین و دکوراسیون زندگی خود به سبک غربی هستیم و دنیا برایمان ارزشش از دفاع از تولید داخل خودمان و تعدیل مصارف زندگی مان بیشتر شده است و نتیجه خود باوری این شده است که ما به تنهایی نمی توانیم روی پای خود بایستیم و حتماً باید تکیه به دشمن خود بکنیم که بتوانیم و هر روز مشاهده می کنیم که او تکیه گاه خوبی نیست و جا خالی می دهد ولی باز هم به او اعتماد می کنیم.
,فرق آن روز با این روز، مفهوم ما می توانیم است که متاسفانه ما نمی توانیم در اقتصاد مقاومتی شده است، آنروز می گفتیم همه دنیا بر علیه ما باشد ما مقاومت می کنیم ولی امروز می گویی ما نمی توانیم مقاومت کنیم و دلیل می آوریم و دلیل و دلیل و ... .
,نویسنده: علی نوری
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه